أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ مِنَ الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ قَالَ " اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلاَنًا وَفُلاَنًا " . يَدْعُو عَلَى أُنَاسٍ مِنَ الْمُنَافِقِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ } .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u Nabiy ﷺ subh namozining oxirgi rakatidan boshlarini koʻtarganlarida munofiqlardan baʼzi kishilarga qarshi duo qilib: «Allohim, falonchini va falonchini laʼnatla», deganlarini eshitdi. Shunda Alloh azza va jalla: {Bu ishda sen uchun hech narsa yoʻq: yo (Alloh) ularning tavbasini qabul qilur, yo ularni azoblar, chunki ular zolimlardir} oyatini nozil qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у Набий ﷺ субҳ намозининг охирги ракатидан бошларини кўтарганларида мунофиқлардан баъзи кишиларга қарши дуо қилиб: «Аллоҳим, фалончини ва фалончини лаънатла», деганларини эшитди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Бу ишда сен учун ҳеч нарса йўқ: ё (Аллоҳ) уларнинг тавбасини қабул қилур, ё уларни азоблар, чунки улар золимлардир} оятини нозил қилди.