أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَفَعَ يَدَيْهِ فِي صَلاَتِهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَإِذَا سَجَدَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا فُرُوعَ أُذُنَيْهِ .
Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Paygʻambar ﷺni koʻrdiki, u zot namozida qoʻllarini koʻtardilar: rukuʼga egilganlarida, rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida, sajda qilganlarida va sajdadan boshlarini koʻtarganlarida qoʻllarini quloqlari yuqorisiga tenglashguncha koʻtardilar.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Пайғамбар ﷺни кўрдики, у зот намозида қўлларини кўтардилар: рукуъга эгилганларида, рукуъдан бошларини кўтарганларида, сажда қилганларида ва саждадан бошларини кўтарганларида қўлларини қулоқлари юқорисига тенглашгунча кўтардилар.