أَخْبَرَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ هِشَامٍ الْمُعَيْطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي مَعْدَانُ بْنُ طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيُّ، قَالَ لَقِيتُ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ يَنْفَعُنِي أَوْ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ فَسَكَتَ عَنِّي مَلِيًّا ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَىَّ فَقَالَ عَلَيْكَ بِالسُّجُودِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً " . قَالَ مَعْدَانُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَسَأَلْتُهُ عَمَّا سَأَلْتُ عَنْهُ ثَوْبَانَ فَقَالَ لِي عَلَيْكَ بِالسُّجُودِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ عَبْدِ يَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Maʼdon ibn Talha al-Yaʼmuriy aytadiki, men Rasululloh ﷺning ozod qilingan qullari Savbon bilan uchrashib: «Menga foyda beradigan yoki meni jannatga kiritadigan bir amalni aytib bering», dedim. U bir muddat jim turdi, soʻng menga yuzlanib: «Sajda qilishni oʻzingga lozim tut. Chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Qaysi bir banda Allohga bir sajda qilsa, albatta Alloh azza va jalla shu bilan uni bir daraja koʻtaradi va shu bilan undan bir xatoni oʻchiradi›, deb aytganlarini eshitganman», dedi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Маъдон ибн Талҳа ал-Яъмурий айтадики, мен Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилинган қуллари Савбон билан учрашиб: «Менга фойда берадиган ёки мени жаннатга киритадиган бир амални айтиб беринг», дедим. У бир муддат жим турди, сўнг менга юзланиб: «Сажда қилишни ўзингга лозим тут. Чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қайси бир банда Аллоҳга бир сажда қилса, албатта Аллоҳ азза ва жалла шу билан уни бир даража кўтаради ва шу билан ундан бир хатони ўчиради›, деб айтганларини эшитганман», деди.