أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ الْبَصْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنِ ابْنِ بُحَيْنَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فَقَامَ فِي الشَّفْعِ الَّذِي كَانَ يُرِيدُ أَنْ يَجْلِسَ فِيهِ فَمَضَى فِي صَلاَتِهِ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ صَلاَتِهِ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ سَلَّمَ .
Ibn Buhayna (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ namoz oʻqib, oʻtirishlari kerak boʻlgan juft rakatdan (oʻtirmasdan) turib ketdilar va namozlarini davom ettirdilar. Namozlarining oxirida esa salom berishdan avval ikki marta sajda qildilar, soʻng salom berdilar.Ибн Буҳайна (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ намоз ўқиб, ўтиришлари керак бўлган жуфт ракатдан (ўтирмасдан) туриб кетдилар ва намозларини давом эттирдилар. Намозларининг охирида эса салом беришдан аввал икки марта сажда қилдилар, сўнг салом бердилар.