أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ابْنِ الْقِبْطِيَّةِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنُسَلِّمُ بِأَيْدِينَا فَقَالَ " مَا بَالُ هَؤُلاَءِ يُسَلِّمُونَ بِأَيْدِيهِمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ أَمَا يَكْفِي أَحَدَهُمْ أَنْ يَضَعَ يَدَهُ عَلَى فَخِذِهِ ثُمَّ يَقُولَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺning orqalarida namoz oʻqir va qoʻllarimiz bilan salom berar edik. Shunda u zot: «Nega bular qoʻllari bilan xuddi asov otlarning dumlaridek salom beryaptilar? Birovingiz qoʻlini sonining ustiga qoʻyib, soʻng ‹Assalomu alaykum, assalomu alaykum›, deyishi kifoya emasmi?» dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺнинг орқаларида намоз ўқир ва қўлларимиз билан салом берар эдик. Шунда у зот: «Нега булар қўллари билан худди асов отларнинг думларидек салом беряптилар? Бировингиз қўлини сонининг устига қўйиб, сўнг ‹Ассалому алайкум, ассалому алайкум›, дейиши кифоя эмасми?» дедилар.