أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي غَنِيَّةَ، - وَاسْمُهُ يَحْيَى بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ - وَالْقَاسِمُ بْنُ يَزِيدَ الْجَرْمِيُّ عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ، عَنْ كُلْثُومٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، - وَهَذَا حَدِيثُ الْقَاسِمِ - قَالَ كُنْتُ آتِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ فَيَرُدُّ عَلَىَّ فَأَتَيْتُهُ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ يُصَلِّي فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ فَلَمَّا سَلَّمَ أَشَارَ إِلَى الْقَوْمِ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ - يَعْنِي - أَحْدَثَ فِي الصَّلاَةِ أَنْ لاَ تَكَلَّمُوا إِلاَّ بِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا يَنْبَغِي لَكُمْ وَأَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ " .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ namoz oʻqiyotgan paytlarida huzurlariga kelib, u zotga salom berardim, u zot ham menga (salomimni) qaytarardilar. Bir kuni u zot namoz oʻqiyotganlarida keldim va salom berdim, lekin u zot menga qaytarmadilar. Salom berganlaridan soʻng qavmga ishora qilib: «Alloh azza va jalla namozda: Allohni zikr qilishdan va sizlarga zarur boʻlgan narsadan boshqasini gapirmasliklaringizni hamda Alloh uchun boʻysungan holda turishlaringizni joriy qildi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ намоз ўқиётган пайтларида ҳузурларига келиб, у зотга салом берардим, у зот ҳам менга (саломимни) қайтарардилар. Бир куни у зот намоз ўқиётганларида келдим ва салом бердим, лекин у зот менга қайтармадилар. Салом берганларидан сўнг қавмга ишора қилиб: «Аллоҳ азза ва жалла намозда: Аллоҳни зикр қилишдан ва сизларга зарур бўлган нарсадан бошқасини гапирмасликларингизни ҳамда Аллоҳ учун бўйсунган ҳолда туришларингизни жорий қилди», дедилар.