أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، - رضى الله عنهما أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي . قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ " .
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺga: «Menga namozimda oʻqiydigan bir duoni oʻrgating», dedi. U zot: «Ayt: ‹Allohumma inni zolamtu nafsi zulman kasiran va la yagʻfiruz-zunuba illa anta, fagʻfir li magʻfiratan min indika varhamni, innaka antal-Gʻafurur-Rohim›», dedilar.Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺга: «Менга намозимда ўқийдиган бир дуони ўргатинг», деди. У зот: «Айт: ‹Аллоҳумма инни золамту нафси зулман касиран ва ла яғфируз-зунуба илла анта, фағфир ли мағфиратан мин индика варҳамни, иннака антал-Ғафурур-Роҳим›», дедилар.