أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ حَدِّثِينِي بِشَىْءٍ، كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِهِ . فَقَالَتْ نَعَمْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men unga: «Menga Rasululloh ﷺ oʻz namozida oʻqiydigan biror narsani aytib bering», dedim. U: «Ha», dedi va: «Rasululloh ﷺ: ‹Allohumma inni aʼuzu bika min sharri ma amiltu va min sharri ma lam aʼmal (Ey Alloh, men qilgan ishimning yomonligidan va qilmagan ishimning yomonligidan Senga panoh tilayman)›, deb aytardilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен унга: «Менга Расулуллоҳ ﷺ ўз намозида ўқийдиган бирор нарсани айтиб беринг», дедим. У: «Ҳа», деди ва: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри ма амилту ва мин шарри ма лам аъмал (Эй Аллоҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман)›, деб айтардилар», деди.