أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَادَةُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ رُبَيِّعٍ بِنْتِ مُعَوِّذٍ، قَالَ قُلْتُ لَهَا حَدِّثِينِي حَدِيثَكِ، . قَالَتِ اخْتَلَعْتُ مِنْ زَوْجِي ثُمَّ جِئْتُ عُثْمَانَ فَسَأَلْتُهُ مَاذَا عَلَىَّ مِنَ الْعِدَّةِ فَقَالَ لاَ عِدَّةَ عَلَيْكِ إِلاَّ أَنْ تَكُونِي حَدِيثَةَ عَهْدٍ بِهِ فَتَمْكُثِي حَتَّى تَحِيضِي حَيْضَةً - قَالَ - وَأَنَا مُتَّبِعٌ فِي ذَلِكَ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَرْيَمَ الْمَغَالِيَّةِ كَانَتْ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ فَاخْتَلَعَتْ مِنْهُ .
Rubayyiʼ binti Muavviz (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men unga: «Menga oʻz voqeangni gapirib bering», dedim. U shunday dedi: «Men erimdan xulʼ qildim, soʻng Usmonning oldiga kelib, undan: ‹Menga qanday idda bor?› deb soʻradim. U: ‹Senga idda yoʻq, faqat u bilan yaqinda yaqinlik qilgan boʻlsang, bir hayz koʻrguningcha kutasan›, dedi. Va: ‹Men bunda Rasululloh ﷺning Sobit ibn Qays ibn Shammosning nikohida boʻlib, undan xulʼ qilgan Maryam al-Magʻoliyya haqidagi hukmlariga ergashmoqdaman›, dedi».Рубаййиъ бинти Муаввиз (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен унга: «Менга ўз воқеангни гапириб беринг», дедим. У шундай деди: «Мен эримдан хулъ қилдим, сўнг Усмоннинг олдига келиб, ундан: ‹Менга қандай идда бор?› деб сўрадим. У: ‹Сенга идда йўқ, фақат у билан яқинда яқинлик қилган бўлсанг, бир ҳайз кўргунингча кутасан›, деди. Ва: ‹Мен бунда Расулуллоҳ ﷺнинг Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг никоҳида бўлиб, ундан хулъ қилган Марям ал-Мағолийя ҳақидаги ҳукмларига эргашмоқдаман›, деди».