Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Mening oldimga yahudiy bir ayol kirib: «Qabr azobi siydik sababidandir», dedi. Men: «Yolgʻon aytding», dedim. U: «Yoʻq, biz undan teri va kiyimni qirqib tashlaymiz», dedi. Shu payt Rasululloh ﷺ namozga chiqdilar, ovozlarimiz koʻtarilib ketgan edi. U zot: «Bu nima?» dedilar. Men u ayol aytgan narsani xabar qildim. U zot: «U rost aytdi», dedilar. Shu kundan soʻng u zot har qanday namozni oʻqisalar, namoz ortidan: «Robba Jibrila va Mikaila va Isrofil, aʼizni min harrin-nari va azabil-qabr (Ey Jibril, Mikoil va Isrofilning Robbi, meni doʻzax issigʻidan va qabr azobidan asra)», derdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Менинг олдимга яҳудий бир аёл кириб: «Қабр азоби сийдик сабабидандир», деди. Мен: «Ёлғон айтдинг», дедим. У: «Йўқ, биз ундан тери ва кийимни қирқиб ташлаймиз», деди. Шу пайт Расулуллоҳ ﷺ намозга чиқдилар, овозларимиз кўтарилиб кетган эди. У зот: «Бу нима?» дедилар. Мен у аёл айтган нарсани хабар қилдим. У зот: «У рост айтди», дедилар. Шу кундан сўнг у зот ҳар қандай намозни ўқисалар, намоз ортидан: «Робба Жибрила ва Микаила ва Исрофил, аъизни мин ҳаррин-нари ва азабил-қабр (Эй Жибрил, Микоил ва Исрофилнинг Робби, мени дўзах иссиғидан ва қабр азобидан асра)», дердилар.