Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ juma kuni xutba qilayotgan edilar. Odamlar u zotga qarab turib qichqirishdi va: «Yo Nabiyalloh, yomgʻir yogʻmay qoldi, hayvonlar halok boʻldi. Bizga yomgʻir yogʻdirishini Allohdan soʻrab duo qiling», dedilar. U zot: «Allohim, bizga yomgʻir yogʻdirgin, Allohim, bizga yomgʻir yogʻdirgin», dedilar. Allohga qasamki, osmonda bir parcha bulut ham koʻrmayotgan edik. Shunda bir bulut paydo boʻlib tarqaldi, soʻng yomgʻir yogʻdi. Rasululloh ﷺ minbardan tushib namoz oʻqidilar va odamlar tarqalishdi. Keyingi jumagacha yomgʻir yogʻaverdi. Rasululloh ﷺ xutba qilishga turganlarida odamlar u zotga qarab qichqirishdi va: «Yo Nabiyalloh, uylar buzildi, yoʻllar uzildi. Uni bizdan toʻxtatishini Allohdan soʻrab duo qiling», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ tabassum qildilar va: «Allohim, atrofimizga (yogʻdir), ustimizga emas», dedilar. Bas, (bulut) Madinadan tarqab, uning atrofiga yogʻa boshladi, Madinaga esa bir tomchi ham yogʻmadi. Men Madinaga qaradim, u xuddi (bulutlardan) toj kiygandek edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ жума куни хутба қилаётган эдилар. Одамлар у зотга қараб туриб қичқиришди ва: «Ё Набияллоҳ, ёмғир ёғмай қолди, ҳайвонлар ҳалок бўлди. Бизга ёмғир ёғдиришини Аллоҳдан сўраб дуо қилинг», дедилар. У зот: «Аллоҳим, бизга ёмғир ёғдиргин, Аллоҳим, бизга ёмғир ёғдиргин», дедилар. Аллоҳга қасамки, осмонда бир парча булут ҳам кўрмаётган эдик. Шунда бир булут пайдо бўлиб тарқалди, сўнг ёмғир ёғди. Расулуллоҳ ﷺ минбардан тушиб намоз ўқидилар ва одамлар тарқалишди. Кейинги жумагача ёмғир ёғаверди. Расулуллоҳ ﷺ хутба қилишга турганларида одамлар у зотга қараб қичқиришди ва: «Ё Набияллоҳ, уйлар бузилди, йўллар узилди. Уни биздан тўхтатишини Аллоҳдан сўраб дуо қилинг», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ табассум қилдилар ва: «Аллоҳим, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас», дедилар. Бас, (булут) Мадинадан тарқаб, унинг атрофига ёға бошлади, Мадинага эса бир томчи ҳам ёғмади. Мен Мадинага қарадим, у худди (булутлардан) тож кийгандек эди.