أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عِكْرِمَةُ بْنُ خَالِدٍ، أَنَّ ابْنَ أَبِي عَمَّارٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ شَدَّادِ بْنِ الْهَادِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَعْرَابِ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَآمَنَ بِهِ وَاتَّبَعَهُ ثُمَّ قَالَ أُهَاجِرُ مَعَكَ . فَأَوْصَى بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَعْضَ أَصْحَابِهِ فَلَمَّا كَانَتْ غَزْوَةٌ غَنِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَبْيًا فَقَسَمَ وَقَسَمَ لَهُ فَأَعْطَى أَصْحَابَهُ مَا قَسَمَ لَهُ وَكَانَ يَرْعَى ظَهْرَهُمْ فَلَمَّا جَاءَ دَفَعُوهُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا هَذَا قَالُوا قِسْمٌ قَسَمَهُ لَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . فَأَخَذَهُ فَجَاءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا هَذَا قَالَ " قَسَمْتُهُ لَكَ " . قَالَ مَا عَلَى هَذَا اتَّبَعْتُكَ وَلَكِنِّي اتَّبَعْتُكَ عَلَى أَنْ أُرْمَى إِلَى هَا هُنَا - وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ بِسَهْمٍ - فَأَمُوتَ فَأَدْخُلَ الْجَنَّةَ . فَقَالَ " إِنْ تَصْدُقِ اللَّهَ يَصْدُقْكَ " . فَلَبِثُوا قَلِيلاً ثُمَّ نَهَضُوا فِي قِتَالِ الْعَدُوِّ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحْمَلُ قَدْ أَصَابَهُ سَهْمٌ حَيْثُ أَشَارَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَهُوَ هُوَ " . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ " صَدَقَ اللَّهَ فَصَدَقَهُ " . ثُمَّ كَفَّنَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي جُبَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَدَّمَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ فَكَانَ فِيمَا ظَهَرَ مِنْ صَلاَتِهِ " اللَّهُمَّ هَذَا عَبْدُكَ خَرَجَ مُهَاجِرًا فِي سَبِيلِكَ فَقُتِلَ شَهِيدًا أَنَا شَهِيدٌ عَلَى ذَلِكَ " .
Shaddod ibn al-Hod (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aʼrobiylardan bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga keldi va u zotga imon keltirib, unga ergashdi. Soʻng: «Siz bilan birga hijrat qilaman», dedi. Nabiy ﷺ uni ashoblaridan baʼzilariga tavsiya qildilar. Bir gʻazot boʻlganda, Nabiy ﷺ asirlarni gʻanimat oldilar va uni taqsimladilar hamda unga ham ulush ajratdilar. Ashoblariga unga ajratilgan ulushni berdilar. U esa ularning ulovlarini boqib yurar edi. U kelganda, ulushni unga topshirdilar. U: «Bu nima?» dedi. Ular: «Nabiy ﷺ senga ajratgan ulush», dedilar. U uni oldi-da, Nabiy ﷺ huzurlariga keltirdi va: «Bu nima?» dedi. U zot: «Uni senga ajratdim», dedilar. U: «Men senga bunga koʻra ergashmagandim, balki mana shu yerdan otilib, — deb tomogʻiga oʻq bilan ishora qildi, — oʻlib, jannatga kirishim uchun senga ergashgandim», dedi. U zot: «Agar Allohga sodiq boʻlsang, U ham senga sodiq boʻladi», dedilar. Ular ozgina turgach, dushman bilan jangga otildilar. Nabiy ﷺ huzurlariga uni koʻtarib keltirildi, uning ishora qilgan joyiga oʻq tekkan edi. Nabiy ﷺ: «Bu oʻshami?» dedilar. Ular: «Ha», dedilar. U zot: «U Allohga sodiq boʻldi, Alloh ham unga sodiq boʻldi», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ uni oʻzlarining jubbalariga kafanladilar, keyin uni oldilariga qoʻyib, unga janoza namozini oʻqidilar. Namozlarida oshkor boʻlgani: «Ey Alloh! Bu Sening bandang, Sening yoʻlingda muhojir boʻlib chiqdi va shahid boʻlib qatl etildi, men bunga guvohman», dedilar.Шаддод ибн ал-Ҳод (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аъробийлардан бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келди ва у зотга имон келтириб, унга эргашди. Сўнг: «Сиз билан бирга ҳижрат қиламан», деди. Набий ﷺ уни ашобларидан баъзиларига тавсия қилдилар. Бир ғазот бўлганда, Набий ﷺ асирларни ғанимат олдилар ва уни тақсимладилар ҳамда унга ҳам улуш ажратдилар. Ашобларига унга ажратилган улушни бердилар. У эса уларнинг уловларини боқиб юрар эди. У келганда, улушни унга топширдилар. У: «Бу нима?» деди. Улар: «Набий ﷺ сенга ажратган улуш», дедилар. У уни олди-да, Набий ﷺ ҳузурларига келтирди ва: «Бу нима?» деди. У зот: «Уни сенга ажратдим», дедилар. У: «Мен сенга бунга кўра эргашмагандим, балки мана шу ердан отилиб, — деб томоғига ўқ билан ишора қилди, — ўлиб, жаннатга киришим учун сенга эргашгандим», деди. У зот: «Агар Аллоҳга содиқ бўлсанг, У ҳам сенга содиқ бўлади», дедилар. Улар озгина тургач, душман билан жангга отилдилар. Набий ﷺ ҳузурларига уни кўтариб келтирилди, унинг ишора қилган жойига ўқ теккан эди. Набий ﷺ: «Бу ўшами?» дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. У зот: «У Аллоҳга содиқ бўлди, Аллоҳ ҳам унга содиқ бўлди», дедилар. Сўнг Набий ﷺ уни ўзларининг жуббаларига кафанладилар, кейин уни олдиларига қўйиб, унга жаноза намозини ўқидилар. Намозларида ошкор бўлгани: «Эй Аллоҳ! Бу Сенинг банданг, Сенинг йўлингда муҳожир бўлиб чиқди ва шаҳид бўлиб қатл этилди, мен бунга гувоҳман», дедилар.