أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ رَجُلٌ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ يُسِيءُ الظَّنَّ بِعَمَلِهِ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لأَهْلِهِ إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اطْحَنُونِي ثُمَّ اذْرُونِي فِي الْبَحْرِ فَإِنَّ اللَّهَ إِنْ يَقْدِرْ عَلَىَّ لَمْ يَغْفِرْ لِي . قَالَ فَأَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْمَلاَئِكَةَ فَتَلَقَّتْ رُوحَهُ قَالَ لَهُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَبِّ مَا فَعَلْتُ إِلاَّ مِنْ مَخَافَتِكَ . فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُ " .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan oldingilar orasida bir kishi bor edi. U oʻz amalidan yomon gumon qilardi. Vafoti yaqinlashganda ahliga: ‹Men oʻlsam, jasadimni yoqinglar, soʻng meni ezib maydalanglar, soʻng dengizga sochib yuboringlar. Chunki agar Olloh mendan qodir boʻlib ushlab olsa, meni magʻfirat qilmaydi›, dedi. Shunda Olloh azza va jalla farishtalarga buyurdi, ular uning ruhini qabul qildilar. Olloh unga: ‹Nima seni qilgan ishingga undadi?› dedi. U: ‹Ey Robbim, men buni faqat Sendan qoʻrqqanim uchun qildim›, dedi. Shunda Olloh uni magʻfirat qildi», dedilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан олдингилар орасида бир киши бор эди. У ўз амалидан ёмон гумон қиларди. Вафоти яқинлашганда аҳлига: ‹Мен ўлсам, жасадимни ёқинглар, сўнг мени эзиб майдаланглар, сўнг денгизга сочиб юборинглар. Чунки агар Оллоҳ мендан қодир бўлиб ушлаб олса, мени мағфират қилмайди›, деди. Шунда Оллоҳ азза ва жалла фаришталарга буюрди, улар унинг руҳини қабул қилдилар. Оллоҳ унга: ‹Нима сени қилган ишингга ундади?› деди. У: ‹Эй Роббим, мен буни фақат Сендан қўрққаним учун қилдим›, деди. Шунда Оллоҳ уни мағфират қилди», дедилар.