Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bir kishi gunoh ishlar qilar edi va unga oʻlim kelganda, u oʻgʻillariga: ‹Men oʻlganimdan keyin, meni yoqinglar, soʻng ezinglar va kukunni havoga sochib yuboringlar — chunki Allohga qasamki, agar Alloh mening ustimdan qudratga ega boʻlsa, U meni — boshqa hech kimni hech qachon azoblamagandek — azoblaydi›, — dedi. U oʻlganda, oʻgʻillari shunday qildi. Alloh yerga: ‹Sen ushlab turgan uning zarralarini toʻpla›, — deb buyurdi. (Yer) shunday qildi va mana! U (kishi) tik turardi. Alloh (undan): ‹Seni — qilgan ishingni qilishga — nima undadi?› — deb soʻradi. U: ‹Yo Robbim! Men Sendan qoʻrqqan edim›, — deb javob berdi. Bas, Alloh uni magʻfirat qildi», — dedi (Boshqa bir rivoyatchi: «U kishi: ‹Sendan qoʻrqqanim uchun, yo Robbim!› — dedi», — dedi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бир киши гуноҳ ишлар қилар эди ва унга ўлим келганда, у ўғилларига: ‹Мен ўлганимдан кейин, мени ёқинглар, сўнг эзинглар ва кукунни ҳавога сочиб юборинглар — чунки Аллоҳга қасамки, агар Аллоҳ менинг устимдан қудратга эга бўлса, У мени — бошқа ҳеч кимни ҳеч қачон азобламагандек — азоблайди›, — деди. У ўлганда, ўғиллари шундай қилди. Аллоҳ ерга: ‹Сен ушлаб турган унинг зарраларини тўпла›, — деб буюрди. (Ер) шундай қилди ва мана! У (киши) тик турарди. Аллоҳ (ундан): ‹Сени — қилган ишингни қилишга — нима ундади?› — деб сўради. У: ‹Ё Роббим! Мен Сендан қўрққан эдим›, — деб жавоб берди. Бас, Аллоҳ уни мағфират қилди», — деди (Бошқа бир ривоятчи: «У киши: ‹Сендан қўрққаним учун, ё Роббим!› — деди», — деди).