Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Bir kishi oʻz nafsiga isrof qildi (koʻp gunoh qildi). Unga oʻlim yaqinlashganda, oʻgʻillariga vasiyat qilib: ‹Men oʻlsam, meni yoqib yuboringlar, soʻng maydalab kukun qilinglar, soʻng meni shamolga, dengizga sochib yuboringlar. Vallohi, agar Robbim menga qodir boʻlsa, meni hech kimni azoblamagan azob bilan azoblaydi›, dedi. U (Abu Hurayra): ‹Ular unga shunday qildilar. Soʻng Alloh yerga: ‹Olganingni qaytar!› dedi. Shunda u tik turib qoldi. Alloh unga: ‹Seni bunday qilishga nima majbur qildi?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim, ey Robbim›, dedi. Shunda Alloh shu sabab uni magʻfirat qildi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бир киши ўз нафсига исроф қилди (кўп гуноҳ қилди). Унга ўлим яқинлашганда, ўғилларига васият қилиб: ‹Мен ўлсам, мени ёқиб юборинглар, сўнг майдалаб кукун қилинглар, сўнг мени шамолга, денгизга сочиб юборинглар. Валлоҳи, агар Роббим менга қодир бўлса, мени ҳеч кимни азобламаган азоб билан азоблайди›, деди. У (Абу Ҳурайра): ‹Улар унга шундай қилдилар. Сўнг Аллоҳ ерга: ‹Олганингни қайтар!› деди. Шунда у тик туриб қолди. Аллоҳ унга: ‹Сени бундай қилишга нима мажбур қилди?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним, эй Роббим›, деди. Шунда Аллоҳ шу сабаб уни мағфират қилди», дедилар.