Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: «Bir kishi oʻz nafsiga (gunoh qilib) haddan oshdi. Unga oʻlim yetganda, oʻgʻillariga vasiyat qilib: ‹Men oʻlsam, meni kuydiringlar, soʻng (kulimni) yanchinglar, keyin meni dengizga sochib yuboringlar. Allohga qasamki, agar Robbim menga qodir boʻlsa (qoʻlga olsa), meni hech kimni azoblamagan azob bilan azoblaydi›, dedi. Ular unga shunday qilishdi. Shunda U (Alloh) yerga: ‹Olganingni qaytar!› dedi. Shu zahoti u (kishi) tik turgan holida (paydo boʻldi). U (Alloh) unga: ‹Nima seni bu ishga undadi?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim, yo Rabb›, dedi (yoki: ‹Sening (azobingdan) hayiqqanim›, dedi). Bas, (Alloh) shu (qoʻrquv) sababli uni kechirdi». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy, Nasoiy va Ibn Moja).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: «Бир киши ўз нафсига (гуноҳ қилиб) ҳаддан ошди. Унга ўлим етганда, ўғилларига васият қилиб: ‹Мен ўлсам, мени куйдиринглар, сўнг (кулимни) янчинглар, кейин мени денгизга сочиб юборинглар. Аллоҳга қасамки, агар Роббим менга қодир бўлса (қўлга олса), мени ҳеч кимни азобламаган азоб билан азоблайди›, деди. Улар унга шундай қилишди. Шунда У (Аллоҳ) ерга: ‹Олганингни қайтар!› деди. Шу заҳоти у (киши) тик турган ҳолида (пайдо бўлди). У (Аллоҳ) унга: ‹Нима сени бу ишга ундади?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним, ё Рабб›, деди (ёки: ‹Сенинг (азобингдан) ҳайиққаним›, деди). Бас, (Аллоҳ) шу (қўрқув) сабабли уни кечирди». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий, Насоий ва Ибн Можа).