عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، عَنِ النَّبَيِّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، فِيما يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ ، قَالَ : أَذْنَبَ عَبْدٌ ذَنْبًا ، فَقَالَ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالى : أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا ، فَعَلِمَ أنَّ لَهُ رَبّاً ، يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، وَيَأْخُذُ بِهِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ ، فَقَالَ : أَيّ رَبِّ ، اغْفِرْ لِي ذَنْبِِي ، فَقَالَ تَبَارَكَ وتَعَالى : عَبْدِي أَذْنَبَ ذَنْباً . فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبّاً يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، ويَأْخُذُ بِهِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ ، فَقَالَ : أَيّ رَبِّ ، اغْفِرْ لِي ذَنْبِي : فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى : أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْباً ، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبّاً ، يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، ويَأْخُذُ بالذَّنْبِ . اعْمَلْ مَا شِئْتَ ، فَقَدْ غَفَرْتُ لَكَ . رواهُ مسلم (وكذلك البخاري)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ Robbisi azza va jalladan hikoya qilib, dedilar: «Bir banda gunoh qilib: ‹Ey Alloh, gunohimni kechirgin›, dedi. Shunda U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi›, dedi. Soʻng u yana gunoh qildi va: ‹Ey Rabbim, gunohimni kechirgin›, dedi. U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi›, dedi. Soʻng u yana gunoh qildi va: ‹Ey Rabbim, gunohimni kechirgin›, dedi. U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi. Xohlagan ishingni qil, Men seni kechirdim›, dedi». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ Роббиси азза ва жалладан ҳикоя қилиб, дедилар: «Бир банда гуноҳ қилиб: ‹Эй Аллоҳ, гуноҳимни кечиргин›, деди. Шунда У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди›, деди. Сўнг у яна гуноҳ қилди ва: ‹Эй Раббим, гуноҳимни кечиргин›, деди. У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди›, деди. Сўнг у яна гуноҳ қилди ва: ‹Эй Раббим, гуноҳимни кечиргин›, деди. У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди. Хоҳлаган ишингни қил, Мен сени кечирдим›, деди». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий).