حَدَّثَنِي عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيمَا يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ " أَذْنَبَ عَبْدٌ ذَنْبًا فَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ فَقَالَ أَىْ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَبْدِي أَذْنَبَ ذَنْبًا فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ فَقَالَ أَىْ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ وَاعْمَلْ مَا شِئْتَ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكَ " . قَالَ عَبْدُ الأَعْلَى لاَ أَدْرِي أَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ " اعْمَلْ مَا شِئْتَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ oʻz Robbi azza va jalladan hikoya qilib, u zot dedilar: «Bir banda bir gunoh qildi-da: ‹Allohim, gunohimni magʻfirat qil›, dedi. Shunda (Alloh) tabaroka va taolo: ‹Bandam bir gunoh qildi va uning gunohni magʻfirat qiladigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi›, dedi. Soʻng u yana (gunohga) qaytib gunoh qildi-da: ‹Ey Robbim, gunohimni magʻfirat qil›, dedi. Shunda (Alloh) tabaroka va taolo: ‹Bandam bir gunoh qildi va uning gunohni magʻfirat qiladigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi›, dedi. Soʻng u yana qaytib gunoh qildi-da: ‹Ey Robbim, gunohimni magʻfirat qil›, dedi. Shunda (Alloh) tabaroka va taolo: ‹Bandam bir gunoh qildi va uning gunohni magʻfirat qiladigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi. Bas, xohlaganingni qil, Men seni magʻfirat qildim›, dedi». Abdul-Aʼlo dedi: «xohlaganingni qil» (deganini) uchinchisidami yoki toʻrtinchisidami aytganini bilmadim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ўз Робби азза ва жалладан ҳикоя қилиб, у зот дедилар: «Бир банда бир гуноҳ қилди-да: ‹Аллоҳим, гуноҳимни мағфират қил›, деди. Шунда (Аллоҳ) табарока ва таоло: ‹Бандам бир гуноҳ қилди ва унинг гуноҳни мағфират қиладиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Робби борлигини билди›, деди. Сўнг у яна (гуноҳга) қайтиб гуноҳ қилди-да: ‹Эй Роббим, гуноҳимни мағфират қил›, деди. Шунда (Аллоҳ) табарока ва таоло: ‹Бандам бир гуноҳ қилди ва унинг гуноҳни мағфират қиладиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Робби борлигини билди›, деди. Сўнг у яна қайтиб гуноҳ қилди-да: ‹Эй Роббим, гуноҳимни мағфират қил›, деди. Шунда (Аллоҳ) табарока ва таоло: ‹Бандам бир гуноҳ қилди ва унинг гуноҳни мағфират қиладиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Робби борлигини билди. Бас, хоҳлаганингни қил, Мен сени мағфират қилдим›, деди». Абдул-Аъло деди: «хоҳлаганингни қил» (деганини) учинчисидами ёки тўртинчисидами айтганини билмадим.