عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَمَّا قَضَى اللَّهُ الْخَلْقَ، كَتَبَ فِي كِتَابِهِ عَلَى نَفْسِهِ، فَهُوَ مَوْضُوعٌ عِنْدَهُ: إِنَّ رَحْمَتِي تَغْلِبُ غَضَبِي" رواه مسلم (وكذلك البخاري والنسائي وابن ماجه)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh xaloyiqni yaratishni hukm qilib bitirgach, huzurida saqlanadigan kitobida oʻz zimmasiga (shuni) yozib qoʻydi: ‹Albatta, Mening rahmatim gʻazabimdan ustundir›», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Buxoriy, Nasoiy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ халойиқни яратишни ҳукм қилиб битиргач, ҳузурида сақланадиган китобида ўз зиммасига (шуни) ёзиб қўйди: ‹Албатта, Менинг раҳматим ғазабимдан устундир›», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Бухорий, Насоий ва Ибн Можа) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: كَذَّبَنِي ابْنُ آدَمَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، وَشَتَمَنِي وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، فَأَمَّا تَكْذِيبُهُ إِيَّايَ فَقَوْلُهُ: لَنْ يُعِيدَنِي كَمَا بَدَأَنِي، وَلَيْسَ أَوَّلُ الْخَلْقِ بِأَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ إِعَادَتِهِ، وَأَمَّا شَتْمُهُ إِيَّايَ فَقَوْلُهُ: اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا، وَأَنَا الْأَحَدُ الصَّمَدُ، لَمْ أَلِدْ وَلَمْ أُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لِي كُفُوًا أَحَدٌ" رواه البخاري (وكذلك النسائي)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh taolo aytdi: Odam bolasi Meni yolgʻonchi qildi — holbuki uning bunga haqqi yoʻq edi; va Meni haqorat qildi — holbuki uning bunga haqqi yoʻq edi. Uning Meni yolgʻonchi qilishi — uning: ‹U meni dastlab yaratganidek qayta tiriltirmaydi›, degani. Holbuki dastlabki yaratish Menga uni qayta tiriltirishdan koʻra osonroq emas. Uning Meni haqorat qilishi — uning: ‹Alloh farzand tutdi›, degani. Holbuki Men Yagona (Ahad), (hamma hojatlar qaratiladigan) Beniyoz (Samad) Zotman; tugʻmadim va tugʻilmadim, hech kim Menga teng emas», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Nasoiy) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ таоло айтди: Одам боласи Мени ёлғончи қилди — ҳолбуки унинг бунга ҳаққи йўқ эди; ва Мени ҳақорат қилди — ҳолбуки унинг бунга ҳаққи йўқ эди. Унинг Мени ёлғончи қилиши — унинг: ‹У мени дастлаб яратганидек қайта тирилтирмайди›, дегани. Ҳолбуки дастлабки яратиш Менга уни қайта тирилтиришдан кўра осонроқ эмас. Унинг Мени ҳақорат қилиши — унинг: ‹Аллоҳ фарзанд тутди›, дегани. Ҳолбуки Мен Ягона (Аҳад), (ҳамма ҳожатлар қаратиладиган) Бениёз (Самад) Зотман; туғмадим ва туғилмадим, ҳеч ким Менга тенг эмас», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Насоий) ривоят қилган.

عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: "صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الصُّبْحِ بِالْحُدَيْبِيَةِ، عَلَى إِثْرِ سَمَاءٍ (1) كَانَتْ مِنْ اللَّيْلَةِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ، فَقَالَ لَهُمْ: "هَلْ تَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ؟ قَالُوا: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ، قَالَ: أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ، فَأَمَّا مَنْ قَالَ: مُطِرْنَا بِفَضْلِ اللَّهِ وَرَحْمَتِهِ، فَذَلِكَ مُؤْمِنٌ بِي، كَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ، وَأَمَّا مَنْ قَالَ: مُطِرْنَا بِنَوْءِ(1) كَذَا وَكَذَا، فَذَلِكَ كَافِرٌ بِي، مُؤْمِنٌ بِالْكَوْكَبِ" رواه البخاري (وكذلك مالك والنسائي)

Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Hudaybiyada, kechasi yoqqan yomgʻirdan soʻng bizga bomdod namozini oʻqib berdilar. Nabiy ﷺ (namozdan) boʻshaganlarida odamlarga yuzlanib, ularga: ‹Robbingiz nima deganini bilasizlarmi?›, dedilar. Ular: ‹Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir›, dedilar. U zot dedilar: ‹Bandalarimdan baʼzisi Menga iymon keltirgan, baʼzisi kofir boʻlgan holda tongga chiqdi. ‹Bizga Allohning fazli va rahmati ila yomgʻir yogʻdi› degan kishi — u Menga iymon keltirgan, yulduzlarga kofir boʻlgandir. Ammo ‹Bizga falon-falon yulduz (burji) sababli yomgʻir yogʻdi› degan kishi — u Menga kofir boʻlgan, yulduzga iymon keltirgandir›», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Molik va Nasoiy) rivoyat qilgan.Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Ҳудайбияда, кечаси ёққан ёмғирдан сўнг бизга бомдод намозини ўқиб бердилар. Набий ﷺ (намоздан) бўшаганларида одамларга юзланиб, уларга: ‹Роббингиз нима деганини биласизларми?›, дедилар. Улар: ‹Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир›, дедилар. У зот дедилар: ‹Бандаларимдан баъзиси Менга иймон келтирган, баъзиси кофир бўлган ҳолда тонгга чиқди. ‹Бизга Аллоҳнинг фазли ва раҳмати ила ёмғир ёғди› деган киши — у Менга иймон келтирган, юлдузларга кофир бўлгандир. Аммо ‹Бизга фалон-фалон юлдуз (буржи) сабабли ёмғир ёғди› деган киши — у Менга кофир бўлган, юлдузга иймон келтиргандир›», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Молик ва Насоий) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَالَ اللَّهُ: يَسُبُّ بَنُو آدَمَ الدَّهْرَ، وَأَنَا الدَّهْرُ، بِيَدِي اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ" رواه البخاري (وكذلك مسلم)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh aytdi: ‹Odam bolalari dahrni (zamonni) haqorat qiladilar. Holbuki dahr(ni tadbir qilguvchi) — Menman: kecha va kunduz Mening qoʻlimdadir›», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Muslim) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ айтди: ‹Одам болалари даҳрни (замонни) ҳақорат қиладилар. Ҳолбуки даҳр(ни тадбир қилгувчи) — Менман: кеча ва кундуз Менинг қўлимдадир›», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Муслим) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنْ الشِّرْكِ؛ مَنْ عَمِلَ عَمَلًا أَشْرَكَ مَعِي غَيْرِي(1)، تَرَكْتُهُ وَشِرْكَهُ". رواه مسلم (وكذلك ابن ماجه)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh tabaraka va taolo aytdi: ‹Men sheriklardan shirkka eng behojatiman (Menga sherik qoʻshilishiga hech muhtoj emasman). Kim bir amal qilib, unda Menga Mendan oʻzgani sherik qilsa, Men uni ham, uning shirkini ham tark qilaman›», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ табарака ва таоло айтди: ‹Мен шериклардан ширкка энг беҳожатиман (Менга шерик қўшилишига ҳеч муҳтож эмасман). Ким бир амал қилиб, унда Менга Мендан ўзгани шерик қилса, Мен уни ҳам, унинг ширкини ҳам тарк қиламан›», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Ибн Можа) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " إِنَّ أَوَّلَ النَّاسِ يُقْضَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَيْهِ رَجُلٌ اسْتُشْهِدَ، فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا، قَالَ: فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا؟ قَالَ قَاتَلْتُ فِيكَ حَتَّى اسْتُشْهِدْتُ، قَالَ: كَذَبْتَ، وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِأَنْ يُقَالَ: جَرِيءٌ، فَقَدْ قِيلَ، ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ. وَرَجُلٌ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ وَعَلَّمَهُ وَقَرَأَ الْقُرْآنَ، فَأُتِيَ بِهِ، فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا، قَالَ: فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا؟ قَالَ: تَعَلَّمْتُ الْعِلْمَ وَعَلَّمْتُهُ، وَقَرَأْتُ فِيكَ الْقُرْآنَ، قَالَ: كَذَبْتَ، وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ: عَالِمٌ، وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ: هُوَ قَارِئٌ، فَقَدْ قِيلَ، ثُمَّ أُمِرَ بِهِ، فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ. وَرَجُلٌ وَسَّعَ اللَّهُ عَلَيْهِ، وَأَعْطَاهُ مِنْ أَصْنَافِ الْمَالِ كُلِّهِ، فَأُتِيَ بِهِ، فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا، قَالَ: فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا؟ قَالَ: مَا تَرَكْتُ مِنْ سَبِيلٍ تُحِبُّ أَنْ يُنْفَقَ فِيهَا إِلَّا أَنْفَقْتُ فِيهَا لَكَ، قَالَ: كَذَبْتَ، وَلَكِنَّكَ فَعَلْتَ لِيُقَالَ: هُوَ جَوَادٌ، فَقَدْ قِيلَ، ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ، ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّارِ". رواه مسلم (وكذلك الترمذي والنسائي)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Qiyomat kuni birinchi boʻlib hukm qilinadigan odam — shahid boʻlgan kishidir. U keltirilib, (Alloh) unga oʻz neʼmatlarini tanitadi, u ham ularni tanaydi. (Alloh): ‹Ularda nima amal qilding?›, deydi. U: ‹Sening yoʻlingda shahid boʻlgunimcha jang qildim›, deydi. (Alloh): ‹Yolgʻon aytding! Aksincha, sen ‹botir› deyilishi uchun jang qilding — bas, (shunday) deyildi ham›, deydi. Soʻng u haqda amr etilib, yuzi bilan sudralib, doʻzaxga tashlanadi. Yana bir kishi — ilm oʻrgangan, uni oʻrgatgan va Qurʼon oʻqigan odam (keltiriladi). U keltirilib, (Alloh) unga neʼmatlarini tanitadi, u ham ularni tanaydi. (Alloh): ‹Ularda nima amal qilding?›, deydi. U: ‹Ilm oʻrgandim, uni oʻrgatdim va Sening (yoʻling)da Qurʼon oʻqidim›, deydi. (Alloh): ‹Yolgʻon aytding! Aksincha, sen ‹olim› deyilishi uchun ilm oʻrganding va ‹u qori› deyilishi uchun Qurʼon oʻqiding — bas, (shunday) deyildi ham›, deydi. Soʻng u haqda amr etilib, yuzi bilan sudralib, doʻzaxga tashlanadi. Yana bir kishi — Alloh (rizqni) keng qilib bergan va unga har turdagi moldan ato etgan odam (keltiriladi). U keltirilib, (Alloh) unga neʼmatlarini tanitadi, u ham ularni tanaydi. (Alloh): ‹Ularda nima amal qilding?›, deydi. U: ‹Sen (mol) sarflanishini yaxshi koʻradigan biror yoʻlni qoldirmadim, magar unda Sening (yoʻling)da sarfladim›, deydi. (Alloh): ‹Yolgʻon aytding! Aksincha, sen ‹u saxiy› deyilishi uchun (shunday) qilding — bas, (shunday) deyildi ham›, deydi. Soʻng u haqda amr etilib, yuzi bilan sudralib, doʻzaxga tashlanadi», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Termiziy va Nasoiy) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Қиёмат куни биринчи бўлиб ҳукм қилинадиган одам — шаҳид бўлган кишидир. У келтирилиб, (Аллоҳ) унга ўз неъматларини танитади, у ҳам уларни танайди. (Аллоҳ): ‹Уларда нима амал қилдинг?›, дейди. У: ‹Сенинг йўлингда шаҳид бўлгунимча жанг қилдим›, дейди. (Аллоҳ): ‹Ёлғон айтдинг! Аксинча, сен ‹ботир› дейилиши учун жанг қилдинг — бас, (шундай) дейилди ҳам›, дейди. Сўнг у ҳақда амр этилиб, юзи билан судралиб, дўзахга ташланади. Яна бир киши — илм ўрганган, уни ўргатган ва Қуръон ўқиган одам (келтирилади). У келтирилиб, (Аллоҳ) унга неъматларини танитади, у ҳам уларни танайди. (Аллоҳ): ‹Уларда нима амал қилдинг?›, дейди. У: ‹Илм ўргандим, уни ўргатдим ва Сенинг (йўлинг)да Қуръон ўқидим›, дейди. (Аллоҳ): ‹Ёлғон айтдинг! Аксинча, сен ‹олим› дейилиши учун илм ўргандинг ва ‹у қори› дейилиши учун Қуръон ўқидинг — бас, (шундай) дейилди ҳам›, дейди. Сўнг у ҳақда амр этилиб, юзи билан судралиб, дўзахга ташланади. Яна бир киши — Аллоҳ (ризқни) кенг қилиб берган ва унга ҳар турдаги молдан ато этган одам (келтирилади). У келтирилиб, (Аллоҳ) унга неъматларини танитади, у ҳам уларни танайди. (Аллоҳ): ‹Уларда нима амал қилдинг?›, дейди. У: ‹Сен (мол) сарфланишини яхши кўрадиган бирор йўлни қолдирмадим, магар унда Сенинг (йўлинг)да сарфладим›, дейди. (Аллоҳ): ‹Ёлғон айтдинг! Аксинча, сен ‹у сахий› дейилиши учун (шундай) қилдинг — бас, (шундай) дейилди ҳам›, дейди. Сўнг у ҳақда амр этилиб, юзи билан судралиб, дўзахга ташланади», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Термизий ва Насоий) ривоят қилган.

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " يَعْجَبُ رَبُّكَ مِنْ رَاعِي غَنَمٍ، فِي رَأْسِ شَظِيَّةِ الْجَبَلِ(1)، يُؤَذِّنُ بِالصَّلَاةِ وَيُصَلِّي، فَيَقُولُ اللَّهُ، عَزَّ وَجَلَّ: انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا، يُؤَذِّنُ وَيُقِيمُ الصَّلَاةَ، يَخَافُ مِنِّي، قَدْ غَفَرْتُ لِعَبْدِي، وَأَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ". رواه النسائي بسند صحيح

Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Robbing togʻ choʻqqisidagi bir qoʻychi(ning holidan) hayratlanadi (xursand boʻladi): u azon aytadi va namoz oʻqiydi. Shunda Alloh azza va jalla: ‹Mana bu bandamga qaranglar — u azon aytadi, namozni ado etadi, Mendan qoʻrqadi. Men bandamni magʻfirat qildim va uni jannatga kiritdim›, deydi», dedilar. Buni Nasoiy sahih sanad bilan rivoyat qilgan.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Роббинг тоғ чўққисидаги бир қўйчи(нинг ҳолидан) ҳайратланади (хурсанд бўлади): у азон айтади ва намоз ўқийди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: ‹Мана бу бандамга қаранглар — у азон айтади, намозни адо этади, Мендан қўрқади. Мен бандамни мағфират қилдим ва уни жаннатга киритдим›, дейди», дедилар. Буни Насоий саҳиҳ санад билан ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ، فَهِيَ خِدَاجٌ(1) ثَلَاثًا، غَيْرَ تَمَامٍ، فَقِيلَ لِأَبِي هُرَيْرَةَ: إِنَّا نَكُونُ وَرَاءَ الْإِمَامِ، فَقَالَ: اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ، فَإِنِّي سَمِعْتُ النبي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ، وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ، فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ:{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ } قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: حَمِدَنِي عَبْدِي، وَإِذَا قَالَ:{ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ } قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي، وَإِذَا قَالَ:{ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ } قَالَ اللَّهُ: مَجَّدَنِي عَبْدِي - وَقَالَ مَرَّةً: فَوَّضَ إِلَيَّ عَبْدِي، فَإِذَا قَالَ:{ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ } قَالَ: هَذَا بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ، فَإِذَا قَالَ:{ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ } قَالَ: هَذَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ". رواه مسلم (وكذلك مالك والترمذي وأبو داود والنسائي وابن ماجه)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Kim bir namoz oʻqib, unda Ummul Qurʼon (Fotiha)ni oʻqimasa, u (namoz) noqisdir», dedilar — buni uch marta (takrorlab): «toʻliq emas», dedilar. Abu Hurayraga: ‹Biz imomning orqasida boʻlsak-chi?›, deyildi. U: ‹Uni ichingda oʻqi, chunki men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitganman: ‹Alloh azza va jalla aytdi: Men namozni Oʻzim bilan bandam oʻrtasida ikkiga boʻldim, bandamga esa soʻragani (beriladi). Qachonki banda: {Alhamdu lillahi robbil olamiyn} desa, Alloh azza va jalla: ‹Bandam Menga hamd aytdi›, deydi. Qachon u: {Ar-rohmanir-rohiym} desa, Alloh azza va jalla: ‹Bandam Menga sano aytdi›, deydi. Qachon u: {Maliki yavmid-diyn} desa, Alloh: ‹Bandam Meni ulugʻladi›, deydi — bir marta esa: ‹Bandam (ishini) Menga topshirdi›, dedi. Qachon u: {Iyyaka naʼbudu va iyyaka nastaʼiyn} desa, (Alloh): ‹Bu Men bilan bandam oʻrtasidadir, bandamga soʻragani (beriladi)›, deydi. Qachon u: {Ihdinas-sirotal-mustaqiym, sirotal-laziyna anʼamta alayhim gʻayril-magʻzubi alayhim va laz-zolliyn} desa, (Alloh): ‹Bu bandam uchundir, bandamga soʻragani (beriladi)›, deydi››», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Molik, Termiziy, Abu Dovud, Nasoiy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Ким бир намоз ўқиб, унда Уммул Қуръон (Фотиҳа)ни ўқимаса, у (намоз) ноқисдир», дедилар — буни уч марта (такрорлаб): «тўлиқ эмас», дедилар. Абу Ҳурайрага: ‹Биз имомнинг орқасида бўлсак-чи?›, дейилди. У: ‹Уни ичингда ўқи, чунки мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитганман: ‹Аллоҳ азза ва жалла айтди: Мен намозни Ўзим билан бандам ўртасида иккига бўлдим, бандамга эса сўрагани (берилади). Қачонки банда: {Алҳамду лиллаҳи роббил оламийн} деса, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандам Менга ҳамд айтди›, дейди. Қачон у: {Ар-роҳманир-роҳийм} деса, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандам Менга сано айтди›, дейди. Қачон у: {Малики явмид-дийн} деса, Аллоҳ: ‹Бандам Мени улуғлади›, дейди — бир марта эса: ‹Бандам (ишини) Менга топширди›, деди. Қачон у: {Иййака наъбуду ва иййака настаъийн} деса, (Аллоҳ): ‹Бу Мен билан бандам ўртасидадир, бандамга сўрагани (берилади)›, дейди. Қачон у: {Иҳдинас-сиротал-мустақийм, сиротал-лазийна анъамта алайҳим ғайрил-мағзуби алайҳим ва лаз-золлийн} деса, (Аллоҳ): ‹Бу бандам учундир, бандамга сўрагани (берилади)›, дейди››», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Молик, Термизий, Абу Довуд, Насоий ва Ибн Можа) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ عَمَلِهِ صَلَاتُهُ. فَإِنْ صَلُحَتْ فَقَدْ أَفْلَحَ وَأَنْجَحَ، وَإِنْ فَسَدَتْ فَقَدْ خَابَ وَخَسِرَ، فَإِنْ انْتَقَصَ مِنْ فَرِيضَتِهِ شَيْءٌ، قَالَ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ: انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَيُكَمَّلَ بِهَا مَا انْتَقَصَ مِنْ الْفَرِيضَةِ، ثُمَّ يَكُونُ سَائِرُ عَمَلِهِ عَلَى ذَلِكَ". رواه الترمذي(1) وكذلك أبو داود والنسائي وابن ماجه وأحمد

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh azza va jalla aytadi: ‹Qiyomat kuni banda oʻz amalidan birinchi boʻlib hisob beradigan narsa — uning namozidir. Agar u (namoz) durust boʻlsa, u rastgor va najot topgan boʻladi; agar buzuq boʻlsa, u noumid va ziyon koʻrgan boʻladi. Agar uning farzidan biror narsa kamaygan boʻlsa, Robb azza va jalla: ‹Qaranglar, bandamning nafl (namozlari) bormi — farzdan kamaygan narsa shu bilan toʻldirilsin?›, deydi. Soʻng uning boshqa amallari ham shunga (qarab hisoblanadi)›», dedilar. Buni Termiziy (shuningdek Abu Dovud, Nasoiy, Ibn Moja va Ahmad) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтади: ‹Қиёмат куни банда ўз амалидан биринчи бўлиб ҳисоб берадиган нарса — унинг намозидир. Агар у (намоз) дуруст бўлса, у растгор ва нажот топган бўлади; агар бузуқ бўлса, у ноумид ва зиён кўрган бўлади. Агар унинг фарзидан бирор нарса камайган бўлса, Робб азза ва жалла: ‹Қаранглар, бандамнинг нафл (намозлари) борми — фарздан камайган нарса шу билан тўлдирилсин?›, дейди. Сўнг унинг бошқа амаллари ҳам шунга (қараб ҳисобланади)›», дедилар. Буни Термизий (шунингдек Абу Довуд, Насоий, Ибн Можа ва Аҳмад) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: الصَّوْمُ لِي، وَأَنَا أَجْزِي بِهِ، يَدَعُ شَهْوَتَهُ وَأَكْلَهُ وَشُرْبَهُ مِنْ أَجْلِي، وَالصَّوْمُ جُنَّةٌ(1)، وَلِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ: فَرْحَةٌ حِينَ يُفْطِرُ، وَفَرْحَةٌ حِينَ يَلْقَى رَبَّهُ، وَلَخُلُوفُ(2) فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ". رواه البخاري (وكذلك مسلم ومالك والترمذي النسائي وابن ماجه)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh azza va jalla aytadi: ‹Roʻza Men uchundir va uning (mukofotini) Oʻzim beraman. (Banda) shahvatini, yeyish va ichishini Mening yoʻlimda tark qiladi›. Roʻza — (doʻzaxdan) qalqondir. Roʻzador uchun ikki quvonch bor: bir quvonch — iftor qilganida, bir quvonch — Robbiga yoʻliqqanida. Roʻzadorning ogʻzidagi hid Alloh huzurida miskning hididan koʻra xushroqdir», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Muslim, Molik, Termiziy, Nasoiy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтади: ‹Рўза Мен учундир ва унинг (мукофотини) Ўзим бераман. (Банда) шаҳватини, ейиш ва ичишини Менинг йўлимда тарк қилади›. Рўза — (дўзахдан) қалқондир. Рўзадор учун икки қувонч бор: бир қувонч — ифтор қилганида, бир қувонч — Роббига йўлиққанида. Рўзадорнинг оғзидаги ҳид Аллоҳ ҳузурида мискнинг ҳидидан кўра хушроқдир», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Муслим, Молик, Термизий, Насоий ва Ибн Можа) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " قَالَ اللَّهُ: أَنْفِقْ يَا ابْنَ آدَمَ، أُنْفِقْ عَلَيْكَ ".

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh aytdi: ‹Ey Odam bolasi, (yaxshilik yoʻliga) sarfla — Men ham senga sarflayman (rizqingni kengaytiraman)›», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Muslim) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ айтди: ‹Эй Одам боласи, (яхшилик йўлига) сарфла — Мен ҳам сенга сарфлайман (ризқингни кенгайтираман)›», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Муслим) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " حُوسِبَ رَجُلٌ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، فَلَمْ يُوجَدْ لَهُ مِنْ الْخَيْرِ شَيْءٌ، إِلَّا أَنَّهُ كَانَ يُخَالِطُ(1) النَّاسَ، وَكَانَ مُوسِرًا، فَكَانَ يَأْمُرُ غِلْمَانَهُ أَنْ يَتَجَاوَزُوا عَنْ الْمُعْسِرِ، قَالَ (2) قَالَ اللَّهُ : نَحْنُ أَحَقُّ بِذَلِكَ مِنْكَ، تَجَاوَزُوا عَنْهُ" رواه مسلم (وكذلك البخاري والنسائي)

Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan oldingilardan bir kishi hisob-kitob qilindi. Unda biror yaxshilik topilmadi, faqat u odamlar bilan muomala qilar, badavlat kishi boʻlgani uchun xizmatkorlariga qiyinchilikdagi (qarzdor)dan (qarzni) kechishni buyurar edi. (Alloh) aytdi: ‹Biz bunga sendan koʻra haqliroqmiz — uni kechinglar›», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Buxoriy va Nasoiy) rivoyat qilgan.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан олдингилардан бир киши ҳисоб-китоб қилинди. Унда бирор яхшилик топилмади, фақат у одамлар билан муомала қилар, бадавлат киши бўлгани учун хизматкорларига қийинчиликдаги (қарздор)дан (қарзни) кечишни буюрар эди. (Аллоҳ) айтди: ‹Биз бунга сендан кўра ҳақлироқмиз — уни кечинглар›», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Бухорий ва Насоий) ривоят қилган.

عَنْ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ: "كُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَجَاءَهُ رَجُلَانِ: أَحَدُهُمَا يَشْكُو الْعَيْلَةَ(1)، وَالْآخَرُ يَشْكُو قَطْعَ السَّبِيلِ(2)، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَمَّا قَطْعُ السَّبِيلِ فَإِنَّهُ لَا يَأْتِي عَلَيْكَ إِلَّا قَلِيلٌ، حَتَّى تَخْرُجَ الْعِيرُ إِلَى مَكَّةَ بِغَيْرِ خَفِيرٍ. وَأَمَّا الْعَيْلَةُ، فَإِنَّ السَّاعَةَ لَا تَقُومُ حَتَّى يَطُوفَ أَحَدُكُمْ بِصَدَقَتِهِ، لَا يَجِدُ مَنْ يَقْبَلُهَا مِنْهُ، ثُمَّ لَيَقِفَنَّ أَحَدُكُمْ بَيْنَ يَدَيْ اللَّهِ، لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ حِجَابٌ وَلَا تَرْجُمَانٌ يُتَرْجِمُ لَهُ، ثُمَّ لَيَقُولَنَّ لَهُ: أَلَمْ أُوتِكَ مَالًا؟ فَلَيَقُولَنَّ: بَلَى، ثُمَّ لَيَقُولَنَّ: أَلَمْ أُرْسِلْ إِلَيْكَ رَسُولًا؟ فَلَيَقُولَنَّ: بَلَى، فَيَنْظُرُ عَنْ يَمِينِهِ، فَلَا يَرَى إِلَّا النَّارَ، ثُمَّ يَنْظُرُ عَنْ شِمَالِهِ، فَلَا يَرَى إِلَّا النَّارَ، فَلْيَتَّقِيَنَّ أَحَدُكُمْ النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ، فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَبِكَلِمَةٍ طَيِّبَةٍ". رواه البخاري

Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ning huzurlarida edim, u zotning oldilariga ikki kishi keldi: biri kambagʻallikdan shikoyat qilar, ikkinchisi yoʻltoʻsarlikdan shikoyat qilardi. Shunda Rasululloh ﷺ dedilar: ‹Yoʻltoʻsarlikka kelsak — koʻp oʻtmay bir karvon Makkaga qorovulsiz (bemalol) chiqadigan (davr keladi). Kambagʻallikka kelsak — sizlardan biringiz sadaqasini koʻtarib aylanib, uni qabul qiladigan birortasini topolmaydigan (holga kelmaguncha) Qiyomat qoim boʻlmaydi. Soʻngra sizlardan biringiz, albatta, Alloh huzurida — Oʻzi bilan uning orasida na parda, na tarjima qiladigan tarjimon boʻlmagan holda turadi. Keyin (Alloh) unga, albatta: ‹Men senga mol-dunyo bermaganmidim?›, deydi. U, albatta: ‹Ha, (berganding)›, deydi. Soʻng (Alloh), albatta: ‹Men senga Paygʻambar yubormaganmidim?›, deydi. U, albatta: ‹Ha, (yuborganding)›, deydi. Shunda u oʻng tomoniga qaraydi — doʻzaxdan boshqa narsani koʻrmaydi, keyin chap tomoniga qaraydi — (yana) doʻzaxdan boshqa narsani koʻrmaydi. Bas, sizlardan har biringiz, garchi bir boʻlak xurmo ila boʻlsa-da, doʻzaxdan saqlansin; agar buni ham topmasa, yoqimli soʻz ila (boʻlsin)›», dedilar. Buni Buxoriy rivoyat qilgan.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида эдим, у зотнинг олдиларига икки киши келди: бири камбағалликдан шикоят қилар, иккинчиси йўлтўсарликдан шикоят қиларди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ дедилар: ‹Йўлтўсарликка келсак — кўп ўтмай бир карвон Маккага қоровулсиз (бемалол) чиқадиган (давр келади). Камбағалликка келсак — сизлардан бирингиз садақасини кўтариб айланиб, уни қабул қиладиган бирортасини тополмайдиган (ҳолга келмагунча) Қиёмат қоим бўлмайди. Сўнгра сизлардан бирингиз, албатта, Аллоҳ ҳузурида — Ўзи билан унинг орасида на парда, на таржима қиладиган таржимон бўлмаган ҳолда туради. Кейин (Аллоҳ) унга, албатта: ‹Мен сенга мол-дунё бермаганмидим?›, дейди. У, албатта: ‹Ҳа, (бергандинг)›, дейди. Сўнг (Аллоҳ), албатта: ‹Мен сенга Пайғамбар юбормаганмидим?›, дейди. У, албатта: ‹Ҳа, (юборгандинг)›, дейди. Шунда у ўнг томонига қарайди — дўзахдан бошқа нарсани кўрмайди, кейин чап томонига қарайди — (яна) дўзахдан бошқа нарсани кўрмайди. Бас, сизлардан ҳар бирингиз, гарчи бир бўлак хурмо ила бўлса-да, дўзахдан сақлансин; агар буни ҳам топмаса, ёқимли сўз ила (бўлсин)›», дедилар. Буни Бухорий ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مَلَائِكَةً سَيَّارَةً فُضُلًا(1)، يَتَتَبَّعُونَ مَجَالِسَ الذِّكْرِ، فَإِذَا وَجَدُوا مَجْلِسًا فِيهِ ذِكْرٌ، قَعَدُوا مَعَهُمْ، وَحَفَّ بَعْضُهُمْ بَعْضًا بِأَجْنِحَتِهِمْ، حَتَّى يَمْلَأُوا مَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ السَّمَاءِ الدُّنْيَا، فَإِذَااْنْصَرَفُوا عَرَجُوا وَصَعِدُوا إِلَى السَّمَاءِ، قَالَ (2) : فَيَسْأَلُهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ: مِنْ أَيْنَ جِئْتُمْ؟ فَيَقُولُونَ: جِئْنَا مِنْ عِنْدِ عِبَادٍ لَكَ فِي الْأَرْضِ، يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيُهَلِّلُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ وَيَسْأَلُونَكَ، قَالَ: وَمَا يَسْأَلُونِي؟ قَالُوا يَسْأَلُونَكَ جَنَّتَكَ، قَالَ: وَهَلْ رَأَوْا جَنَّتِي؟ قَالُوا: لَا أَيْ رَبِّ، قَالَ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا جَنَّتِي! قَالُوا: وَيَسْتَجِيرُونَكَ، قَالَ: وَمِمَّ يَسْتَجِيرُونَي؟ قَالُوا: مِنْ نَارِكَ يَا رَبِّ، قَالَ: وَهَلْ رَأَوْا نَارِي؟ قَالُوا: لَا، قَالَ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا نَارِي! قَالُوا: وَيَسْتَغْفِرُونَكَ، قَالَ (1) فَيَقُولُ: قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ، وأَعْطَيْتُهُمْ مَا سَأَلُوا، وَأَجَرْتُهُمْ مِمَّا اسْتَجَارُوا، قَالَ(1) يَقُولُونَ: رَبِّ فِيهِمْ فُلَانٌ، عَبْدٌ خَطَّاءٌ إِنَّمَا مَرَّ فَجَلَسَ مَعَهُمْ، قَالَ(1): فَيَقُولُ: وَلَهُ غَفَرْتُ؛ هُمْ الْقَوْمُ، لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ" رواه مسلم وكذلك البخاري والترمذي والنسائي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Allohning yoʻllarda kezib yuradigan, (belgilangan vazifadan) ortiqcha farishtalari bordir — ular zikr majlislarini izlab yuradilar. Qachonki ichida zikr boʻlgan bir majlisni topsalar, ular bilan birga oʻtiradilar va bir-birlarini qanotlari bilan oʻrab, ular bilan dunyo osmoni orasidagi (boʻshliqni) toʻldiradilar. (Majlisdagilar) tarqalganlarida, ular (farishtalar) osmonga koʻtariladilar. Shunda Alloh azza va jalla — ular haqida yaxshi bilguvchi boʻlgani holda — ulardan soʻraydi: ‹Qayerdan keldingiz?› Ular: ‹Yerdagi bandalaring huzuridan keldik: ular Senga tasbeh aytar, Seni ulugʻlar (takbir aytar), Seni yakkalar (tahlil aytar), Senga hamd aytar va Sendan soʻrar edilar›, deydilar. (Alloh): ‹Mendan nima soʻraydilar?›, deydi. Ular: ‹Sendan jannatingni soʻraydilar›, deydilar. (Alloh): ‹Ular jannatimni koʻrishganmi?›, deydi. Ular: ‹Yoʻq, ey Robbim›, deydilar. (Alloh): ‹Agar jannatimni koʻrganlarida qanday boʻlar edi!›, deydi. Ular: ‹Ular Sendan panoh soʻraydilar›, deydilar. (Alloh): ‹Nimadan Mendan panoh soʻraydilar?›, deydi. Ular: ‹Doʻzaxingdan, ey Robbim›, deydilar. (Alloh): ‹Ular doʻzaximni koʻrishganmi?›, deydi. Ular: ‹Yoʻq›, deydilar. (Alloh): ‹Agar doʻzaximni koʻrganlarida qanday boʻlar edi!›, deydi. Ular: ‹Ular Sendan magʻfirat soʻraydilar›, deydilar. Shunda (Alloh): ‹Men ularni magʻfirat qildim, soʻraganlarini berdim va panoh soʻragan narsalaridan ularga panoh berdim›, deydi. Ular: ‹Ey Robbim, ular orasida falon kishi — xatokor banda ham bor, u shunchaki oʻtib borarkan, ular bilan oʻtirib qolgan edi›, deydilar. (Alloh): ‹Uni ham magʻfirat qildim; ular shunday qavmdirki, ular bilan oʻtirgan kishi badbaxt boʻlmaydi›, deydi», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Buxoriy, Termiziy va Nasoiy) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳнинг йўлларда кезиб юрадиган, (белгиланган вазифадан) ортиқча фаришталари бордир — улар зикр мажлисларини излаб юрадилар. Қачонки ичида зикр бўлган бир мажлисни топсалар, улар билан бирга ўтирадилар ва бир-бирларини қанотлари билан ўраб, улар билан дунё осмони орасидаги (бўшлиқни) тўлдирадилар. (Мажлисдагилар) тарқалганларида, улар (фаришталар) осмонга кўтариладилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла — улар ҳақида яхши билгувчи бўлгани ҳолда — улардан сўрайди: ‹Қаердан келдингиз?› Улар: ‹Ердаги бандаларинг ҳузуридан келдик: улар Сенга тасбеҳ айтар, Сени улуғлар (такбир айтар), Сени яккалар (таҳлил айтар), Сенга ҳамд айтар ва Сендан сўрар эдилар›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Мендан нима сўрайдилар?›, дейди. Улар: ‹Сендан жаннатингни сўрайдилар›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Улар жаннатимни кўришганми?›, дейди. Улар: ‹Йўқ, эй Роббим›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Агар жаннатимни кўрганларида қандай бўлар эди!›, дейди. Улар: ‹Улар Сендан паноҳ сўрайдилар›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Нимадан Мендан паноҳ сўрайдилар?›, дейди. Улар: ‹Дўзахингдан, эй Роббим›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Улар дўзахимни кўришганми?›, дейди. Улар: ‹Йўқ›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Агар дўзахимни кўрганларида қандай бўлар эди!›, дейди. Улар: ‹Улар Сендан мағфират сўрайдилар›, дейдилар. Шунда (Аллоҳ): ‹Мен уларни мағфират қилдим, сўраганларини бердим ва паноҳ сўраган нарсаларидан уларга паноҳ бердим›, дейди. Улар: ‹Эй Роббим, улар орасида фалон киши — хатокор банда ҳам бор, у шунчаки ўтиб бораркан, улар билан ўтириб қолган эди›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Уни ҳам мағфират қилдим; улар шундай қавмдирки, улар билан ўтирган киши бадбахт бўлмайди›, дейди», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Бухорий, Термизий ва Насоий) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي، وَأَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي، فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ، ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي، وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ، ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ بِشِبْرٍ، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا(1) وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي، أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً" رواه البخاري (وكذلك مسلم والترمذي وابن ماجه)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh taolo aytdi: ‹Men bandamning Men haqimdagi gumoni (oʻyi) qoshidaman, va u Meni zikr qilganida, Men u bilan birgaman. Agar u Meni oʻz ichida zikr qilsa, Men uni Oʻz ichimda zikr qilaman; agar u Meni bir jamoat ichida zikr qilsa, Men uni ulardan yaxshiroq jamoat ichida zikr qilaman. Agar u Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; agar u Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman. Agar u Menga yurib kelsa, Men unga yugurib boraman›», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Muslim, Termiziy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ таоло айтди: ‹Мен бандамнинг Мен ҳақимдаги гумони (ўйи) қошидаман, ва у Мени зикр қилганида, Мен у билан биргаман. Агар у Мени ўз ичида зикр қилса, Мен уни Ўз ичимда зикр қиламан; агар у Мени бир жамоат ичида зикр қилса, Мен уни улардан яхшироқ жамоат ичида зикр қиламан. Агар у Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман; агар у Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман. Агар у Менга юриб келса, Мен унга югуриб бораман›», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Муслим, Термизий ва Ибн Можа) ривоят қилган.

عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فِيمَا يَرْوِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ، قَالَ: "إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ، ثُمَّ بَيَّنَ ذَلِكَ: فَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا، كَتَبَهَا اللَّهُ لَهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً، فَإِنْ هُوَ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا، كَتَبَهَا اللَّهُ لَهُ عِنْدَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ، إِلَى سَبْعِمِائَةِ ضِعْفٍ، إِلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ، وَمَنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا، كَتَبَهَا اللَّهُ لَهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً، فَإِنْ هُوَ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا، كَتَبَهَا اللَّهُ سَيِّئَةً وَاحِدَةً". رواه البخاري ومسلم

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺdan, u zot Robbi azza va jalladan rivoyat qilgan (soʻzlar) ichida shunday dedilar: «Albatta, Alloh yaxshiliklar va yomonliklarni yozib qoʻydi, soʻng buni bayon qildi: kim bir yaxshilikni niyat qilib, uni qilmasa, Alloh uni Oʻz huzurida toʻliq bitta yaxshilik qilib yozadi; agar u uni niyat qilib, uni qilsa, Alloh uni Oʻz huzurida oʻnta yaxshilikdan yetti yuz barobargacha, undan-da koʻp barobargacha (koʻpaytirib) yozadi. Kim bir yomonlikni niyat qilib, uni qilmasa, Alloh uni Oʻz huzurida toʻliq bitta yaxshilik qilib yozadi; agar u uni niyat qilib, uni qilsa, Alloh uni bitta yomonlik qilib yozadi», dedilar. Buni Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺдан, у зот Робби азза ва жалладан ривоят қилган (сўзлар) ичида шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ яхшиликлар ва ёмонликларни ёзиб қўйди, сўнг буни баён қилди: ким бир яхшиликни ният қилиб, уни қилмаса, Аллоҳ уни Ўз ҳузурида тўлиқ битта яхшилик қилиб ёзади; агар у уни ният қилиб, уни қилса, Аллоҳ уни Ўз ҳузурида ўнта яхшиликдан етти юз баробаргача, ундан-да кўп баробаргача (кўпайтириб) ёзади. Ким бир ёмонликни ният қилиб, уни қилмаса, Аллоҳ уни Ўз ҳузурида тўлиқ битта яхшилик қилиб ёзади; агар у уни ният қилиб, уни қилса, Аллоҳ уни битта ёмонлик қилиб ёзади», дедилар. Буни Бухорий ва Муслим ривоят қилган.

عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَرْوِيهِ عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنَّهُ قَالَ: " يَا عِبَادِي: إِنِّي حَرَّمْتُ الظُّلْمَ عَلَى نَفْسِي وَجَعَلْتُهُ بَيْنَكُمْ مُحَرَّمًا فَلَا تَظَالَمُوا. يَا عِبَادِي: كُلُّكُمْ ضَالٌّ إِلَّا مَنْ هَدَيْتُهُ فَاسْتَهْدُونِي أَهْدِكُمْ، يَا عِبَادِي: كُلُّكُمْ جَائِعٌ إِلَّا مَنْ أَطْعَمْتُهُ فَاسْتَطْعِمُونِي أُطْعِمْكُمْ، يَا عِبَادِي: كُلُّكُمْ عَارٍ إِلَّا مَنْ كَسَوْتُهُ فَاسْتَكْسُونِي أَكْسُكُمْ، يَا عِبَادِي: إِنَّكُمْ تُخْطِئُونَ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَأَنَا أَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا، فَاسْتَغْفِرُونِي أَغْفِرْ لَكُمْ. يَا عِبَادِي: إِنَّكُمْ لَنْ تَبْلُغُوا ضَرِّي فَتَضُرُّونِي، وَلَنْ تَبْلُغُوا نَفْعِي فَتَنْفَعُونِي، يَا عِبَادِي: لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ كَانُوا عَلَى أَتْقَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ مَا زَادَ ذَلِكَ فِي مُلْكِي شَيْئًا، يَا عِبَادِي: لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ كَانُوا عَلَى أَفْجَرِ قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِنْ مُلْكِي شَيْئًا، يَا عِبَادِي: لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ قَامُوا فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَسَأَلُونِي، فَأَعْطَيْتُ كُلَّ وَاحِدٍ مَسْأَلَتَهُ، مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِمَّا عِنْدِي إِلَّا كَمَا يَنْقُصُ الْمِخْيَطُ إِذَا أُدْخِلَ الْبَحْرَ. يَا عِبَادِي: إِنَّمَا هِيَ أَعْمَالُكُمْ أُحْصِيهَا لَكُمْ، ثُمَّ أُوَفِّيكُمْ إِيَّاهَا، فَمَنْ وَجَدَ خَيْرًا فَلْيَحْمَدْ اللَّهَ، وَمَنْ وَجَدَ غَيْرَ ذَلِكَ فَلَا يَلُومَنَّ إِلَّا نَفْسَهُ". رواه مسلم (وكذلك الترمذي وابن ماجه)

Abu Zarr al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan, u zot Robbi azza va jalladan rivoyat qilgan (soʻzlar)da shunday dedilar: «(Alloh aytdi:) ‹Ey bandalarim! Men zulmni Oʻzimga harom qildim va uni sizlarning oralaringizda ham harom qildim — bas, bir-biringizga zulm qilmanglar. Ey bandalarim! Men hidoyat qilganlarimdan boshqa hammangiz adashgansiz — bas, Mendan hidoyat soʻranglar, Men sizlarni hidoyat qilaman. Ey bandalarim! Men taomlantirganlarimdan boshqa hammangiz ochsiz — bas, Mendan taom soʻranglar, Men sizlarni taomlantiraman. Ey bandalarim! Men kiydirganlarimdan boshqa hammangiz yalangʻochsiz — bas, Mendan kiyim soʻranglar, Men sizlarni kiydiraman. Ey bandalarim! Sizlar kechayu kunduz xato qilasizlar, Men esa barcha gunohlarni kechiraman — bas, Mendan magʻfirat soʻranglar, Men sizlarni magʻfirat qilaman. Ey bandalarim! Sizlar Menga zarar yetkaza olmaysizlarki, Menga zarar bergaysizlar, va Menga foyda yetkaza olmaysizlarki, Menga foyda bergaysizlar. Ey bandalarim! Agar avvalgingiz-u oxiringiz, insonlaringiz-u jinlaringiz sizlardan eng taqvodor bitta kishining qalbidek (taqvoli) boʻlsangiz ham, bu Mening mulkimga hech narsa ziyoda qilmas edi. Ey bandalarim! Agar avvalgingiz-u oxiringiz, insonlaringiz-u jinlaringiz sizlardan eng fojir bitta kishining qalbidek (fosiq) boʻlsangiz ham, bu Mening mulkimdan hech narsa kamaytirmas edi. Ey bandalarim! Agar avvalgingiz-u oxiringiz, insonlaringiz-u jinlaringiz bitta maydonda turib Mendan soʻrasangiz, Men esa har biringizga soʻraganini bersam, bu Mening huzurimdagi narsadan — igna dengizga solinganda (undan koʻtargan) miqdorchadan boshqa — kamaytirmas edi. Ey bandalarim! Bular faqat sizlarning amallaringizdir — Men ularni sizlar uchun sanab qoʻyaman, soʻng ularning (mukofotini) toʻliq beraman. Bas, kim yaxshilik topsa, Allohga hamd aytsin; kim bundan boshqasini topsa, oʻzidan boshqani malomat qilmasin›», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Termiziy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Зарр ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан, у зот Робби азза ва жалладан ривоят қилган (сўзлар)да шундай дедилар: «(Аллоҳ айтди:) ‹Эй бандаларим! Мен зулмни Ўзимга ҳаром қилдим ва уни сизларнинг ораларингизда ҳам ҳаром қилдим — бас, бир-бирингизга зулм қилманглар. Эй бандаларим! Мен ҳидоят қилганларимдан бошқа ҳаммангиз адашгансиз — бас, Мендан ҳидоят сўранглар, Мен сизларни ҳидоят қиламан. Эй бандаларим! Мен таомлантирганларимдан бошқа ҳаммангиз очсиз — бас, Мендан таом сўранглар, Мен сизларни таомлантираман. Эй бандаларим! Мен кийдирганларимдан бошқа ҳаммангиз яланғочсиз — бас, Мендан кийим сўранглар, Мен сизларни кийдираман. Эй бандаларим! Сизлар кечаю кундуз хато қиласизлар, Мен эса барча гуноҳларни кечираман — бас, Мендан мағфират сўранглар, Мен сизларни мағфират қиламан. Эй бандаларим! Сизлар Менга зарар етказа олмайсизларки, Менга зарар бергайсизлар, ва Менга фойда етказа олмайсизларки, Менга фойда бергайсизлар. Эй бандаларим! Агар аввалгингиз-у охирингиз, инсонларингиз-у жинларингиз сизлардан энг тақводор битта кишининг қалбидек (тақволи) бўлсангиз ҳам, бу Менинг мулкимга ҳеч нарса зиёда қилмас эди. Эй бандаларим! Агар аввалгингиз-у охирингиз, инсонларингиз-у жинларингиз сизлардан энг фожир битта кишининг қалбидек (фосиқ) бўлсангиз ҳам, бу Менинг мулкимдан ҳеч нарса камайтирмас эди. Эй бандаларим! Агар аввалгингиз-у охирингиз, инсонларингиз-у жинларингиз битта майдонда туриб Мендан сўрасангиз, Мен эса ҳар бирингизга сўраганини берсам, бу Менинг ҳузуримдаги нарсадан — игна денгизга солинганда (ундан кўтарган) миқдорчадан бошқа — камайтирмас эди. Эй бандаларим! Булар фақат сизларнинг амалларингиздир — Мен уларни сизлар учун санаб қўяман, сўнг уларнинг (мукофотини) тўлиқ бераман. Бас, ким яхшилик топса, Аллоҳга ҳамд айтсин; ким бундан бошқасини топса, ўзидан бошқани маломат қилмасин›», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Термизий ва Ибн Можа) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: يَا ابْنَ آدَمَ، مَرِضْتُ فَلَمْ تَعُدْنِي(1) قَالَ: يَا رَبِّ كَيْفَ أَعُودُكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ: أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ عَبْدِي فُلَانًا مَرِضَ فَلَمْ تَعُدْهُ؟ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّكَ لَوْ عُدْتَهُ لَوَجَدْتَنِي عِنْدَهُ. يَا ابْنَ آدَمَ: اسْتَطْعَمْتُكَ فَلَمْ تُطْعِمْنِي، قَالَ: يَا رَبِّ وَكَيْفَ أُطْعِمُكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ: أَمَا عَلِمْتَ أَنَّهُ اسْتَطْعَمَكَ عَبْدِي فُلَانٌ فَلَمْ تُطْعِمْهُ؟ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّكَ لَوْ أَطْعَمْتَهُ لَوَجَدْتَ ذَلِكَ عِنْدِي. يَا ابْنَ آدَمَ: اسْتَسْقَيْتُكَ فَلَمْ تَسْقِنِي، قَالَ: يَا رَبِّ كَيْفَ أَسْقِيكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ اسْتَسْقَاكَ عَبْدِي فُلَانٌ فَلَمْ تَسْقِهِ، أَمَا إِنَّكَ لَوْ سَقَيْتَهُ لَوَجَدْتَ ذَلِكَ عِنْدِي" رواه مسلم

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla Qiyomat kuni: ‹Ey Odam bolasi, Men kasal boʻldim, sen Meni yoʻqlamading›, deydi. U: ‹Ey Robbim, Sen olamlarning Robbi tursang, Seni qanday yoʻqlardim?›, deydi. (Alloh): ‹Falon bandam kasal boʻlganini, sen uni yoʻqlamaganingni bilmadingmi? Agar uni yoʻqlaganingda, Meni uning huzurida topishingni bilmadingmi? Ey Odam bolasi, Men sendan taom soʻradim, sen Meni taomlantirmading›, deydi. U: ‹Ey Robbim, Sen olamlarning Robbi tursang, Seni qanday taomlantirardim?›, deydi. (Alloh): ‹Falon bandam sendan taom soʻraganini, sen uni taomlantirmaganingni bilmadingmi? Agar uni taomlantirganingda, buni (savobini) Mening huzurimda topishingni bilmadingmi? Ey Odam bolasi, Men sendan suv soʻradim, sen Menga suv bermading›, deydi. U: ‹Ey Robbim, Sen olamlarning Robbi tursang, Senga qanday suv berardim?›, deydi. (Alloh): ‹Falon bandam sendan suv soʻradi, sen unga suv bermading. Agar unga suv berganingda, buni Mening huzurimda topgan boʻlarding›, deydi», dedilar. Buni Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла Қиёмат куни: ‹Эй Одам боласи, Мен касал бўлдим, сен Мени йўқламадинг›, дейди. У: ‹Эй Роббим, Сен оламларнинг Робби турсанг, Сени қандай йўқлардим?›, дейди. (Аллоҳ): ‹Фалон бандам касал бўлганини, сен уни йўқламаганингни билмадингми? Агар уни йўқлаганингда, Мени унинг ҳузурида топишингни билмадингми? Эй Одам боласи, Мен сендан таом сўрадим, сен Мени таомлантирмадинг›, дейди. У: ‹Эй Роббим, Сен оламларнинг Робби турсанг, Сени қандай таомлантирардим?›, дейди. (Аллоҳ): ‹Фалон бандам сендан таом сўраганини, сен уни таомлантирмаганингни билмадингми? Агар уни таомлантирганингда, буни (савобини) Менинг ҳузуримда топишингни билмадингми? Эй Одам боласи, Мен сендан сув сўрадим, сен Менга сув бермадинг›, дейди. У: ‹Эй Роббим, Сен оламларнинг Робби турсанг, Сенга қандай сув берардим?›, дейди. (Аллоҳ): ‹Фалон бандам сендан сув сўради, сен унга сув бермадинг. Агар унга сув берганингда, буни Менинг ҳузуримда топган бўлардинг›, дейди», дедилар. Буни Муслим ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي، وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي، فَمَنْ نَازَعَنِي وَاحِدًا مِنْهُمَا، قَذَفْتُهُ فِي النَّارِ". رواه أبو داود(وكذلك ابن ماجه وأحمد) بأسانيد صحيحة.(1)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Kibriyo (buyuklik) — Mening ridoyim (yopingichim), azamat (ulugʻlik) — Mening izorim (belbogʻim). Bas, kim shu ikkisidan biri boʻyicha Men bilan talashsa, Men uni doʻzaxga tashlayman›», dedilar. Buni Abu Dovud (shuningdek Ibn Moja va Ahmad) sahih sanadlar bilan rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Кибриё (буюклик) — Менинг ридойим (ёпингичим), азамат (улуғлик) — Менинг изорим (белбоғим). Бас, ким шу иккисидан бири бўйича Мен билан талашса, Мен уни дўзахга ташлайман›», дедилар. Буни Абу Довуд (шунингдек Ибн Можа ва Аҳмад) саҳиҳ санадлар билан ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ،أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " تُفْتَحُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ، وَيَوْمَ الْخَمِيسِ، فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا، إِلَّا رَجُلًا كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ، فَيُقَالُ: (1) أَنْظِرُوا (2) هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا، أَنْظِرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا، أَنْظِرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا" رواه مسلم (وكذلك مالك وأبو داود)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatning eshiklari dushanba va payshanba kunlari ochiladi, shunda Allohga hech narsani sherik qilmaydigan har bir banda magʻfirat qilinadi — faqat birodari bilan orasida adovat (kek) boʻlgan kishidan boshqa. (Ular haqida): ‹Bu ikkovini sulh qilishguncha kechiktiringlar; bu ikkovini sulh qilishguncha kechiktiringlar; bu ikkovini sulh qilishguncha kechiktiringlar›, deyiladi», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Molik va Abu Dovud) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатнинг эшиклари душанба ва пайшанба кунлари очилади, шунда Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмайдиган ҳар бир банда мағфират қилинади — фақат биродари билан орасида адоват (кек) бўлган кишидан бошқа. (Улар ҳақида): ‹Бу икковини сулҳ қилишгунча кечиктиринглар; бу икковини сулҳ қилишгунча кечиктиринглар; бу икковини сулҳ қилишгунча кечиктиринглар›, дейилади», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Молик ва Абу Довуд) ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: ثَلَاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: رَجُلٌ أَعْطَى بِي ثُمَّ غَدَرَ (1)، وَرَجُلٌ بَاعَ حُرًّا فَأَكَلَ ثَمَنَهُ، وَرَجُلٌ اسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْتَوْفَى مِنْهُ وَلَمْ يُعْطِهِ أَجْرَهُ" رواه البخاري (وكذلك ابن ماجه وأحمد)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: Alloh taolo aytdi: «Uch (toifa) kishi borki, Qiyomat kunida Men ularga daʼvogar boʻlaman: bir kishi Mening (nomim) bilan (ahd) berib, soʻng xiyonat qildi; bir kishi ozod insonni sotib, uning pulini yedi; va bir kishi yollanma ishchini yollab, undan (ishini) toʻliq oldi-yu, lekin haqqini bermadi». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Ibn Moja va Ahmad).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: Аллоҳ таоло айтди: «Уч (тоифа) киши борки, Қиёмат кунида Мен уларга даъвогар бўламан: бир киши Менинг (номим) билан (аҳд) бериб, сўнг хиёнат қилди; бир киши озод инсонни сотиб, унинг пулини еди; ва бир киши ёлланма ишчини ёллаб, ундан (ишини) тўлиқ олди-ю, лекин ҳаққини бермади». Буни Бухорий ривоят қилган (шунингдек Ибн Можа ва Аҳмад).

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَا يَحْقِرْ أَحَدُكُمْ نَفْسَهُ، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَحْقِرُ أَحَدُنَا نَفْسَهُ؟ قَالَ: يَرَى أَمْرَ الِلَّهِ عَلَيْهِ فِيهِ مَقَالٌ، ثُمَّ لَا يَقُولُ فِيهِ، فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: مَا مَنَعَكَ أَنْ تَقُولَ فِي كَذَا وَكَذَا؟ فَيَقُولُ: خَشْيَةُ النَّاسِ، فَيَقُولُ: فَإِيَّايَ كُنْتَ أَحَقَّ أَنْ تَخْشَى" رواه ابن ماجه بسند صحيح

Abu Said (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biror kishi oʻzini haqir sanamasin», dedilar. «Yo Rasululloh, qanday qilib birimiz oʻzini haqir sanaydi?» deyishdi. U zot: «(Kishi) Alloh (yoʻlida aytilishi lozim) boʻlgan bir ishni koʻradi, biroq u haqda (haq soʻzni) aytmaydi. Shunda Alloh azza va jalla Qiyomat kunida unga: ‹Falon-falon narsada (haq soʻzni) aytishingga nima toʻsqinlik qildi?› deydi. U: ‹Odamlardan qoʻrqqanim›, deydi. Alloh: ‹Aslida Mendan qoʻrqishing haqliroq edi-ku!› deydi», dedilar. Buni Ibn Moja sahih sanad bilan rivoyat qilgan.Абу Саид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирор киши ўзини ҳақир санамасин», дедилар. «Ё Расулуллоҳ, қандай қилиб биримиз ўзини ҳақир санайди?» дейишди. У зот: «(Киши) Аллоҳ (йўлида айтилиши лозим) бўлган бир ишни кўради, бироқ у ҳақда (ҳақ сўзни) айтмайди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла Қиёмат кунида унга: ‹Фалон-фалон нарсада (ҳақ сўзни) айтишингга нима тўсқинлик қилди?› дейди. У: ‹Одамлардан қўрққаним›, дейди. Аллоҳ: ‹Аслида Мендан қўрқишинг ҳақлироқ эди-ку!› дейди», дедилар. Буни Ибн Можа саҳиҳ санад билан ривоят қилган.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : "إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ بجَلَالِي؟ الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلِّي" رواه البخاري (وكذلك مالك)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh Qiyomat kunida aytadi: «Mening ulugʻligim (jaloli) haqqi-hurmati bir-birini sevganlar qayerda? Bugun — soyadan boshqa hech qanday soya boʻlmagan kunda — Men ularni Oʻz soyamda soyalantiraman». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Molik).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ Қиёмат кунида айтади: «Менинг улуғлигим (жалоли) ҳаққи-ҳурмати бир-бирини севганлар қаерда? Бугун — соядан бошқа ҳеч қандай соя бўлмаган кунда — Мен уларни Ўз соямда соялантираман». Буни Бухорий ривоят қилган (шунингдек Молик).

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ، فَقَالَ: إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ، قَالَ: فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، ثُمَّ يُنَادِي فِي السَّمَاءِ فَيَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، قَالَ: ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ. وَإِذَا اللَّهُ أَبْغَضَ عَبْدًا، دَعَا جِبْرِيلَ فَيَقُولُ: إِنِّي أُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضْهُ، فَيُبْغِضُهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضُوهُ، قَالَ: فَيُبْغِضُونَهُ، ثُمَّ تُوضَعُ لَهُ الْبَغْضَاءُ فِي الْأَرْضِ". رواه مسلم (وكذلك البخاري ومالك والترمذي)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Alloh bir bandani sevsa, Jibrilni chaqirib: ‹Men falon kishini sevaman, sen ham uni sevgin›, deydi. Shunda Jibril uni sevadi. Soʻngra u osmonda: ‹Alloh falon kishini sevadi, sizlar ham uni sevinglar›, deb nido qiladi. Bas, osmon ahli uni sevadi. Soʻng unga yerda (odamlar orasida) ham qabul (maqbullik) beriladi. Alloh bir bandani yomon koʻrsa, Jibrilni chaqirib: ‹Men falon kishini yomon koʻraman, sen ham uni yomon koʻrgin›, deydi. Shunda Jibril uni yomon koʻradi. Soʻngra u osmon ahliga: ‹Alloh falon kishini yomon koʻradi, sizlar ham uni yomon koʻringlar›, deb nido qiladi. Bas, ular uni yomon koʻradilar. Soʻng unga yerda (odamlar orasida) ham nafrat soladi», dedilar. Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy, Molik va Termiziy).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Аллоҳ бир бандани севса, Жибрилни чақириб: ‹Мен фалон кишини севаман, сен ҳам уни севгин›, дейди. Шунда Жибрил уни севади. Сўнгра у осмонда: ‹Аллоҳ фалон кишини севади, сизлар ҳам уни севинглар›, деб нидо қилади. Бас, осмон аҳли уни севади. Сўнг унга ерда (одамлар орасида) ҳам қабул (мақбуллик) берилади. Аллоҳ бир бандани ёмон кўрса, Жибрилни чақириб: ‹Мен фалон кишини ёмон кўраман, сен ҳам уни ёмон кўргин›, дейди. Шунда Жибрил уни ёмон кўради. Сўнгра у осмон аҳлига: ‹Аллоҳ фалон кишини ёмон кўради, сизлар ҳам уни ёмон кўринглар›, деб нидо қилади. Бас, улар уни ёмон кўрадилар. Сўнг унга ерда (одамлар орасида) ҳам нафрат солади», дедилар. Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий, Молик ва Термизий).

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا، فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ، كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ، وَمَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عَنْ نَفْسِ عَبْدِي الْمُؤْمِنِ، يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَأَنَا أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ" رواه البخاري

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh azza va jalla aytdi: «Kim Mening biror avliyoyimga (doʻstimga) dushmanlik qilsa, Men unga urush eʼlon qilaman. Bandam Menga Oʻzim unga farz qilgan narsadan koʻra suyukliroq boʻlgan biror narsa bilan yaqinlashmadi. Bandam Menga nafl (ibodat)lar bilan yaqinlashaveradi, toki Men uni sevib qolaman. Men uni sevsam, uning eshitadigan qulogʻi, koʻradigan koʻzi, ushlaydigan qoʻli va yuradigan oyogʻi boʻlaman. Agar Mendan soʻrasa, albatta unga beraman; agar Mendan panoh tilasa, albatta uni panohimga olaman. Men qiladigan biror ishda moʻmin bandamning jonini olishdagi ikkilanishimchalik ikkilanmaganman: u oʻlimni yomon koʻradi, Men esa uni xafa qilishni yomon koʻraman». Buni Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ азза ва жалла айтди: «Ким Менинг бирор авлиёйимга (дўстимга) душманлик қилса, Мен унга уруш эълон қиламан. Бандам Менга Ўзим унга фарз қилган нарсадан кўра суюклироқ бўлган бирор нарса билан яқинлашмади. Бандам Менга нафл (ибодат)лар билан яқинлашаверади, токи Мен уни севиб қоламан. Мен уни севсам, унинг эшитадиган қулоғи, кўрадиган кўзи, ушлайдиган қўли ва юрадиган оёғи бўламан. Агар Мендан сўраса, албатта унга бераман; агар Мендан паноҳ тиласа, албатта уни паноҳимга оламан. Мен қиладиган бирор ишда мўмин бандамнинг жонини олишдаги иккиланишимчалик иккиланмаганман: у ўлимни ёмон кўради, Мен эса уни хафа қилишни ёмон кўраман». Буни Бухорий ривоят қилган.

عَنْ أَبي أُمامةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَن النَّبِيّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ : إِنَّ أَغْبَطَ أَوْلِيَائي عِنْدِي لَمُوْمِنُ خَفِيفُ الخَاذِ ذُو حَظِّ مِنَ الصَّلاةِ أَحْسَنَ عِبَادَتَ رَبِّهِ وَ أَطَاعَهُ فِي السَّرِّ وَ كَانَ غَامِضًا فِي النَّاسِ لا يُشارُ إِلَيْهِ بِالأَصابِعِ وَ كَانَ رِزْقُهُ كفافًا فَصَبَرَ عَلى ذَلِكَ ثُمَّ نَفَضَ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ : عُجِّلَتْ مَنِيَّتُهُ قَلَّتْ بَواكِيهِ قَلَّ تُرَاثُهُ رواه الترمذي (وكذالك أحمد و ابن ماجه) وإسنَاده حسن

Abu Umama (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: Alloh azza va jalla aytdi: «Mening huzurimda avliyolarimning eng havas qilingulisi (eng maqbuli) — moli yengil (kambagʻal), namozdan nasibador, Robbisiga ibodatni chiroyli qilgan, Unga yashirincha itoat etgan, odamlar orasida koʻzga tashlanmaydigan, barmoqlar bilan (koʻrsatib) ishora qilinmaydigan, rizqi (kuniga) yetarlicha boʻlgan va shunga sabr qilgan moʻmin bandadir». Soʻng (Nabiy ﷺ) qoʻllarini qoqib: «Uning ajali tez keldi, yigʻlovchilari oz boʻldi, merosi oz boʻldi», dedilar. Buni Termiziy rivoyat qilgan (shuningdek Ahmad va Ibn Moja), sanadi hasandir.Абу Умама (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: Аллоҳ азза ва жалла айтди: «Менинг ҳузуримда авлиёларимнинг энг ҳавас қилингулиси (энг мақбули) — моли енгил (камбағал), намоздан насибадор, Роббисига ибодатни чиройли қилган, Унга яширинча итоат этган, одамлар орасида кўзга ташланмайдиган, бармоқлар билан (кўрсатиб) ишора қилинмайдиган, ризқи (кунига) етарлича бўлган ва шунга сабр қилган мўмин бандадир». Сўнг (Набий ﷺ) қўлларини қоқиб: «Унинг ажали тез келди, йиғловчилари оз бўлди, мероси оз бўлди», дедилар. Буни Термизий ривоят қилган (шунингдек Аҳмад ва Ибн Можа), санади ҳасандир.

عَنْ مَسْرُوقٍ . قَالَ : سَأَلْنَا ـ أَوْ سَأَلْتُ عَبْدَاللهِ (أَيْ ابْنَ مَسْعُودٍ ) عَنْ هَذِهِ الايةِ : : ولَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا في سَبِيلِ اللهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ )) ـ قَالَ : أَمَا إِنَّا قَدْ سَأَلْنَا عَنْ ذَلِكَ ، فَقَالَ)) أَرْواحُهُمْ في جَوْفِ طَيْرٍ خُضْرٍ ، لَهَا قَنَادِيلُ مُعَلَّقَةٌ بِالعَرْشِ ، تَسْرَحُ مِنَ الجَنَّةِ حَيْثُ شَاءَتْ ، ثُمَّ َ تَأْوِي إِلي تِلْكَ القَنَادِيلِ ، فَأَطَّلَعَ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ اطِّلَاعَةً فَقَالَ : هَلْ تَشْتَهُونَ شَيْئاً ؟ قَالُوا : أَيَّ شَيْءٍ نَشْتَهِي ، وَ نَحْنُ نَسْرَحُ مِنَ الجَنَّةِ حَيْثُ شِئْنا ؟ فَفَعَلَ ذَلِكَ بِهِمْ ثَلَاثََ مَرَّاتٍ ، فَلَمَّا رَأَوْا أَنَّهُمْ لَنْ يُتْرَكُوا مِنْ أَنْ يُسْأَلُوا ، قَالُوا : يَا رَبِّ ، نُرِيْدُ أَنْ تَرُدَّ أَرْوَاحَنَا في أَجْسَادِنَا ؛ حَتَّى نُقْتَلَ في سَبِيلِكَ مَرَّةً أُخْرَي . فَلَمَّا رَأَى أَنْ لَيْسَ لَهُمْ حَاجَةٌ تُرِكُوا . (رواهُ مسلم (وكذلك الترمذي والنسائي وابن ماجه

Masruqdan rivoyat qilinadi, u dedi: Biz Abdulloh — yaʼni Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan ushbu oyat haqida soʻradik: {Alloh yoʻlida oʻldirilganlarni oʻlik deb gumon qilma! Balki ular tirikdirlar, Robbilari huzurida rizqlanurlar} (Oli Imron 169). U: «Darhaqiqat, biz bu haqda soʻragan edik», dedi va (Nabiy ﷺ) shunday deganlarini aytdi: «Ularning ruhlari yashil qushlarning ichida boʻlib, ular uchun Arshga osilgan qandillar bordir. Ular jannatda xohlagan joylarida kezib yuradilar, soʻng oʻsha qandillarga kelib joylashadilar. Robbilari ularga bir nazar solib: ‹Bir narsa istaysizlarmi?› dedi. Ular: ‹Biz jannatda xohlagan joyimizda kezib yurgan boʻlsak, yana nima istaymiz?› deyishdi. U (Alloh) ularga bu (savolni) uch marta qaytardi. Ular soʻralmasdan qoʻyilmasliklarini koʻrgach: ‹Yo Rabb, jonlarimizni tanalarimizga qaytarishingni istaymiz, toki Sening yoʻlingda yana bir bor oʻldirilsak›, deyishdi. U (Alloh) ularning hech qanday hojati yoʻqligini koʻrgach, ular (oʻz holiga) qoldirildi». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Termiziy, Nasoiy va Ibn Moja).Масруқдан ривоят қилинади, у деди: Биз Абдуллоҳ — яъни Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ушбу оят ҳақида сўрадик: {Аллоҳ йўлида ўлдирилганларни ўлик деб гумон қилма! Балки улар тирикдирлар, Роббилари ҳузурида ризқланурлар} (Оли Имрон 169). У: «Дарҳақиқат, биз бу ҳақда сўраган эдик», деди ва (Набий ﷺ) шундай деганларини айтди: «Уларнинг руҳлари яшил қушларнинг ичида бўлиб, улар учун Аршга осилган қандиллар бордир. Улар жаннатда хоҳлаган жойларида кезиб юрадилар, сўнг ўша қандилларга келиб жойлашадилар. Роббилари уларга бир назар солиб: ‹Бир нарса истайсизларми?› деди. Улар: ‹Биз жаннатда хоҳлаган жойимизда кезиб юрган бўлсак, яна нима истаймиз?› дейишди. У (Аллоҳ) уларга бу (саволни) уч марта қайтарди. Улар сўралмасдан қўйилмасликларини кўргач: ‹Ё Рабб, жонларимизни таналаримизга қайтаришингни истаймиз, токи Сенинг йўлингда яна бир бор ўлдирилсак›, дейишди. У (Аллоҳ) уларнинг ҳеч қандай ҳожати йўқлигини кўргач, улар (ўз ҳолига) қолдирилди». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Термизий, Насоий ва Ибн Можа).

:عَنْ جُنْدُبٍ بِن عَبْدِاللهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ بِهِ جُرْحٌ فَجَزِعَ فَأَخَذَ سِكِّينًا فَحَزَّ بِهَا يَدَهُ فَمَا رقَأَ الدَّمُ حَتَّى ماتَ قَالَ اللهُ تَعَالَى : بَادَرَنِي عَبْدِي بِنَفْسِهِ حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الجَنَّةَ رواه البخاري

Jundub ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Sizlardan oldingi (ummat)larda bir kishi bor edi — unda yara bor edi. U (ogʻriqqa) betoqat boʻlib, pichoq oldi va u bilan qoʻlini kesdi; qon toʻxtamay, oxiri u oʻldi. Alloh taolo aytdi: ‹Bandam oʻz joni bilan Mendan oldin shoshildi — Men unga jannatni harom qildim›». Buni Buxoriy rivoyat qilgan.Жундуб ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Сизлардан олдинги (уммат)ларда бир киши бор эди — унда яра бор эди. У (оғриққа) бетоқат бўлиб, пичоқ олди ва у билан қўлини кесди; қон тўхтамай, охири у ўлди. Аллоҳ таоло айтди: ‹Бандам ўз жони билан Мендан олдин шошилди — Мен унга жаннатни ҳаром қилдим›». Буни Бухорий ривоят қилган.

: عَنْ أبي هرَيرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللهُ تَعَالَى : مَا لِعَبْدِي المُؤْمِنِ عِنْدِي جَزَاءٌ، إِذا قَبَضْتُ صَفِيَّهُ، مِنْ أَهلِ الدُّنْيَا، ثُمَّ احْتَسبَهُ، إِلَّا الجَنَّةَ رواه البخاري

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh taolo aytadi: «Men moʻmin bandamning dunyo ahlidan boʻlgan suyukli doʻstini (jonini) olganimda, u esa buni (savobini umid qilib) sabr bilan kutib olsa, unga Men tomonimdan jannatdan boshqa hech qanday mukofot yoʻqdir». Buni Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ таоло айтади: «Мен мўмин бандамнинг дунё аҳлидан бўлган суюкли дўстини (жонини) олганимда, у эса буни (савобини умид қилиб) сабр билан кутиб олса, унга Мен томонимдан жаннатдан бошқа ҳеч қандай мукофот йўқдир». Буни Бухорий ривоят қилган.

:عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ ، صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، قَالَ . قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ : إِذا أَحَبَّ عَبْدِي لِقَائي ، أَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ ، وإِذا كَرِهَ لِقَائي ، كَرِهْتُ لِقَاءَهُ .رواه البخاري و مالك و في رواية مسلم ، توضح معنى الحديث : : عَنْ عَائِشَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهَا ، قَالَتْ : قَالَ رَسُولُ اللهِ ، صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّمَ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللهِ ، أَحَبَّ اللهُ لِقَاءَهُ ، وَ مَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللهِ ، كَرِهَ اللهُ لِقَاءَهُ . فَقُلْتُ : يَا نَبِيَّ اللهِ ، أَكَراهِيةَ المَوْتِ ؟ فَكُلُّنَا نَكْرَهُ المَوْتَ . قَالَ لَيْسَ كَذَلِكَ ، وَلَكِنَّ المُؤْمِنَ إذا بُشِّرَ بِرَحْمةِ اللهِ وَ رِضْوَانِهِ وَجَنَّتِهِ ، أَحَبَّ لِقَاءَ اللهِ ، فَأَحَبَّ اللهُ لِقَاءَهُ ، وَإِنَّ الكَافِرَ إِذا بُشِّرَ بِعَذَابِ اللهِ وَسَخَطِهِ ، كَرِهَ لِقَاءَاللهِ ، وَكَرِهَ اللهُ لِقاءَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh azza va jalla aytdi: «Bandam Menga (qovushib) uchrashishni sevsa, Men ham unga uchrashishni sevaman; agar u Menga uchrashishni yomon koʻrsa, Men ham unga uchrashishni yomon koʻraman». Buni Buxoriy va Molik rivoyat qilgan. Muslimning hadis maʼnosini oydinlashtiradigan rivoyatida: Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Kim Allohga uchrashishni sevsa, Alloh ham unga uchrashishni sevadi; kim Allohga uchrashishni yomon koʻrsa, Alloh ham unga uchrashishni yomon koʻradi». Men: «Yo Nabiyalloh, (bu) oʻlimni yomon koʻrish (sababidan)mi? Axir hammamiz oʻlimni yomon koʻramiz-ku», dedim. U zot: «Unday emas. Balki moʻmin Allohning rahmati, rizoligi va jannati bilan xushxabar berilganda, Allohga uchrashishni sevadi, shunda Alloh ham unga uchrashishni sevadi. Kofir esa Allohning azobi va gʻazabi bilan (xabar) berilganda, Allohga uchrashishni yomon koʻradi, shunda Alloh ham unga uchrashishni yomon koʻradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ азза ва жалла айтди: «Бандам Менга (қовушиб) учрашишни севса, Мен ҳам унга учрашишни севаман; агар у Менга учрашишни ёмон кўрса, Мен ҳам унга учрашишни ёмон кўраман». Буни Бухорий ва Молик ривоят қилган. Муслимнинг ҳадис маъносини ойдинлаштирадиган ривоятида: Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ким Аллоҳга учрашишни севса, Аллоҳ ҳам унга учрашишни севади; ким Аллоҳга учрашишни ёмон кўрса, Аллоҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради». Мен: «Ё Набийаллоҳ, (бу) ўлимни ёмон кўриш (сабабидан)ми? Ахир ҳаммамиз ўлимни ёмон кўрамиз-ку», дедим. У зот: «Ундай эмас. Балки мўмин Аллоҳнинг раҳмати, ризолиги ва жаннати билан хушхабар берилганда, Аллоҳга учрашишни севади, шунда Аллоҳ ҳам унга учрашишни севади. Кофир эса Аллоҳнинг азоби ва ғазаби билан (хабар) берилганда, Аллоҳга учрашишни ёмон кўради, шунда Аллоҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради», дедилар.

عَنْ جُنْدُبٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ : أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ حَدَّثَ (أَنْ رجُلاً قال : واللهِ لا يَغْفِرُ اللهُ لِفُلانٍ وإِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ : مَنْ ذَا الَّذِي يَتَأَلَّى عَلَيَّ أَنْ لا أَغْفِرَ لِفُلان،فَإِنِّي قَدْ غَفَرْتُ لِفُلانٍ، وأَحْبَطْتُ عَمَلَكَ (أَوْ كَمَا قَال رواه مسلم

Jundub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ shunday hikoya qildilar: «Bir kishi: ‹Allohga qasamki, Alloh falon kishini kechirmaydi›, dedi. Shunda Alloh taolo aytdi: ‹Falonni kechirmasligim haqida Mening (nomim) bilan qasam ichadigan bu kim oʻzi? Men falonni kechirdim va sening (yaxshi) amalingni bekor qildim› (yoki u aytganidek)». Buni Muslim rivoyat qilgan.Жундуб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ шундай ҳикоя қилдилар: «Бир киши: ‹Аллоҳга қасамки, Аллоҳ фалон кишини кечирмайди›, деди. Шунда Аллоҳ таоло айтди: ‹Фалонни кечирмаслигим ҳақида Менинг (номим) билан қасам ичадиган бу ким ўзи? Мен фалонни кечирдим ва сенинг (яхши) амалингни бекор қилдим› (ёки у айтганидек)». Буни Муслим ривоят қилган.

عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، عَنِ النَّبَيِّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، قَالَ : أَسْرَفَ رَجُلٌ عَلي نَفْسِهِ ، فَلَمَّا حَضَرَهُ المَوْتُ أَوْصَى بَنِيه ، فَقَالَ : إِذَا أَنَا مِتُّ فَأَحْرِقُوني ، ثُمَّ اسْحَقُوني ، ثُمَّ أَذْرُوني في البَحْرِ فَوَاللهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَيَّ رَبِّي لَيُعَذَّبَنِّي عَذَاباً ، مَا عَذَّبَهُ أَحَداً ، فَفَعَلُوا ذَلِكَ بِهِ . فَقَالَ لِلْأَرْضِ : أَدِّي مَا أَخَذْتِ ، فَإِذا هُوَ قَائِمٌ ، فَقَالَ لَهُ : مَا حَمَلَكَ عَلَي مَا صَنَعْتَ ؟ قَالَ : خَشْيَتُكَ يَا رَبِّ ، أَوْ مَخَافَتُكَ . فَغَفَرَ لَهُ بِذَلِكَ . رواهُ مسلم (وكذلك البخاري والنسائي وابن ماجه)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: «Bir kishi oʻz nafsiga (gunoh qilib) haddan oshdi. Unga oʻlim yetganda, oʻgʻillariga vasiyat qilib: ‹Men oʻlsam, meni kuydiringlar, soʻng (kulimni) yanchinglar, keyin meni dengizga sochib yuboringlar. Allohga qasamki, agar Robbim menga qodir boʻlsa (qoʻlga olsa), meni hech kimni azoblamagan azob bilan azoblaydi›, dedi. Ular unga shunday qilishdi. Shunda U (Alloh) yerga: ‹Olganingni qaytar!› dedi. Shu zahoti u (kishi) tik turgan holida (paydo boʻldi). U (Alloh) unga: ‹Nima seni bu ishga undadi?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim, yo Rabb›, dedi (yoki: ‹Sening (azobingdan) hayiqqanim›, dedi). Bas, (Alloh) shu (qoʻrquv) sababli uni kechirdi». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy, Nasoiy va Ibn Moja).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: «Бир киши ўз нафсига (гуноҳ қилиб) ҳаддан ошди. Унга ўлим етганда, ўғилларига васият қилиб: ‹Мен ўлсам, мени куйдиринглар, сўнг (кулимни) янчинглар, кейин мени денгизга сочиб юборинглар. Аллоҳга қасамки, агар Роббим менга қодир бўлса (қўлга олса), мени ҳеч кимни азобламаган азоб билан азоблайди›, деди. Улар унга шундай қилишди. Шунда У (Аллоҳ) ерга: ‹Олганингни қайтар!› деди. Шу заҳоти у (киши) тик турган ҳолида (пайдо бўлди). У (Аллоҳ) унга: ‹Нима сени бу ишга ундади?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним, ё Рабб›, деди (ёки: ‹Сенинг (азобингдан) ҳайиққаним›, деди). Бас, (Аллоҳ) шу (қўрқув) сабабли уни кечирди». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий, Насоий ва Ибн Можа).

عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، عَنِ النَّبَيِّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، فِيما يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ ، قَالَ : أَذْنَبَ عَبْدٌ ذَنْبًا ، فَقَالَ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالى : أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا ، فَعَلِمَ أنَّ لَهُ رَبّاً ، يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، وَيَأْخُذُ بِهِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ ، فَقَالَ : أَيّ رَبِّ ، اغْفِرْ لِي ذَنْبِِي ، فَقَالَ تَبَارَكَ وتَعَالى : عَبْدِي أَذْنَبَ ذَنْباً . فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبّاً يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، ويَأْخُذُ بِهِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ ، فَقَالَ : أَيّ رَبِّ ، اغْفِرْ لِي ذَنْبِي : فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى : أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْباً ، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبّاً ، يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، ويَأْخُذُ بالذَّنْبِ . اعْمَلْ مَا شِئْتَ ، فَقَدْ غَفَرْتُ لَكَ . رواهُ مسلم (وكذلك البخاري)

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ Robbisi azza va jalladan hikoya qilib, dedilar: «Bir banda gunoh qilib: ‹Ey Alloh, gunohimni kechirgin›, dedi. Shunda U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi›, dedi. Soʻng u yana gunoh qildi va: ‹Ey Rabbim, gunohimni kechirgin›, dedi. U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi›, dedi. Soʻng u yana gunoh qildi va: ‹Ey Rabbim, gunohimni kechirgin›, dedi. U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi. Xohlagan ishingni qil, Men seni kechirdim›, dedi». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ Роббиси азза ва жалладан ҳикоя қилиб, дедилар: «Бир банда гуноҳ қилиб: ‹Эй Аллоҳ, гуноҳимни кечиргин›, деди. Шунда У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди›, деди. Сўнг у яна гуноҳ қилди ва: ‹Эй Раббим, гуноҳимни кечиргин›, деди. У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди›, деди. Сўнг у яна гуноҳ қилди ва: ‹Эй Раббим, гуноҳимни кечиргин›, деди. У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди. Хоҳлаган ишингни қил, Мен сени кечирдим›, деди». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий).

عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، يَقُولُ : قَالَ اللهُ تَعَالَى : يَا ابْنَ ادَمَ ، إِنَّكَ مَا دَعَوْتََنِي وَرَجَوْتَنِي ، غَفَرْتُ لَكَ عَلَى مَا كَانَ مِنْكَ وَلَا أُبالِي . يا ابْنَ ادَمَ :لَوْ بَلَغَتْ ذُنُوبُكَ عَنانَ السَّماءِ ثُم َّ اسْتَغْفَرْتَني ، غَفَرْتُ لَكَ . يَا ابْنَ ادَمَ : إِنَّكَ لَوْ أَتَيْتَنِي بِقُرَابِ الأَرْضِ خَطَايا ثُمَّ لَقِيتَني لَا تُشْرِكُ بِي شَيْأً ، لَأَتيْتُكَ بِقُرَابِها مَغْفِرَةً رواهُ الترمذي (وكذلك أحمد) وسنده حسن

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u: «Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim», dedi: Alloh taolo aytdi: «Ey Odam farzandi, sen Menga duo qilib, Mendan (magʻfirat) umid qilar ekansan, senda boʻlgan (gunoh)larni kechiraman va (bunga) parvo qilmayman. Ey Odam farzandi, gunohlaring osmonning bulutlariga yetsa-yu, soʻng Mendan magʻfirat soʻrasang, seni kechiraman. Ey Odam farzandi, sen Menga yer (yuzi)cha xatolar bilan kelsang-u, soʻng Menga hech narsani sherik qilmagan holda uchrasang, Men senga oʻshancha (yer)cha magʻfirat bilan kelaman». Buni Termiziy rivoyat qilgan (shuningdek Ahmad), sanadi hasandir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим», деди: Аллоҳ таоло айтди: «Эй Одам фарзанди, сен Менга дуо қилиб, Мендан (мағфират) умид қилар экансан, сенда бўлган (гуноҳ)ларни кечираман ва (бунга) парво қилмайман. Эй Одам фарзанди, гуноҳларинг осмоннинг булутларига етса-ю, сўнг Мендан мағфират сўрасанг, сени кечираман. Эй Одам фарзанди, сен Менга ер (юзи)ча хатолар билан келсанг-у, сўнг Менга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда учрасанг, Мен сенга ўшанча (ер)ча мағфират билан келаман». Буни Термизий ривоят қилган (шунингдек Аҳмад), санади ҳасандир.

عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ يَتنزَّلُ رَبُّنَا ، تَبَارَكَ وَتَعَالَى ، كُلَّ لَيْلَةٍ إلي سَمَاءِ الدُّنْيا ، حينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الاخِرُ ، فَيَقُولُ مَنْ يَدْعُوني فأَسْتَجِيبَ لَه ؟ مَنْ يَسْأَلُني فَأُعْطِيَهُ ؟ مَنْ يَسْتَغْفِرُني فَأَغْفِرَلَهُ ؟ رواه البخاري (وكذلك مسلم ومالك والترمذي و أبو داود) وفي رواية لمسلم زيادة: فَلا يَزالُ كذَلِك حَتَى يُضِيءَ الفَجْرُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Robbimiz tabaraka va taolo har kecha, kechaning oxirgi uchdan biri qolganda, dunyo osmoniga tushadi va: ‹Menga kim duo qiladi — Men uning (duosini) ijobat qilaman? Mendan kim soʻraydi — Men unga beraman? Mendan kim magʻfirat soʻraydi — Men uni kechiraman?› deydi». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Muslim, Molik, Termiziy va Abu Dovud). Muslimning rivoyatida (quyidagi) ziyoda bor: «Toki tong yorishguncha shunday davom etadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Роббимиз табарака ва таоло ҳар кеча, кечанинг охирги учдан бири қолганда, дунё осмонига тушади ва: ‹Менга ким дуо қилади — Мен унинг (дуосини) ижобат қиламан? Мендан ким сўрайди — Мен унга бераман? Мендан ким мағфират сўрайди — Мен уни кечираман?› дейди». Буни Бухорий ривоят қилган (шунингдек Муслим, Молик, Термизий ва Абу Довуд). Муслимнинг ривоятида (қуйидаги) зиёда бор: «Токи тонг ёришгунча шундай давом этади».

عَنْ أَنَسٍ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، قَالَ يَجْتَمِعُ المُؤْمِنُونَ يَوْمَ القِيَامَةِ فَيَقُولُونَ : لَوِ اسْتَشْفَعْنَا إلى رَبِّنَا ، فَيَأْتُونَ ادَمَ ، فَيَقُولُونَ : أَنْتَ أَبو النَّاسِ ، خَلَقَكَ اللهُ بِيَدِهِ ، وَأَسْجَدَ لَكَ مَلائِكَتَهُ ، وَعَلَّمَكَ أَسْماءَ كُلِّ شَيْءٍ ، فاشْفَعْ لَنا عِنْدَ رَبِّكَ ، حَتَّى يُرِيحَنا مِنْ مَكَانِنا هَذا ، فَيَقُولُ : لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ ذَنْبَهُ ، فَيَسْتَحْيي ـ ائْتُوا نُوحاً ؛ فَإِنَّهُ أَوَّلُ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللهُ إِلي أَهْلِ الأَرْض ، فَيَأْتُونَهُ ، فَيَقُولُ : لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ ويَذْكُرُ سُؤالَهُ رَبَّهُ مَا لَيْسَ لَهُ بِهِ عِلْمٌ ، فَيَسْتَحْيي ـ فَيَقُولُ : اؤْتُوا خَلِيلَ الرَّحْمنِ ، فَيَأْتُونَهُ ، فَيَقُولُ : لَسْتُ هُنَاكُم ، اؤْتُوا موسى ، عَبْداً كَلَّمَهُ اللهُ ، و أَعْطَاهُ التَّوْرَاةَ . فَيَأْتُونَهُ ، فَيَقُولُ : لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ قَتْلَ النَّفْسِ بِغَيْرِ نَفْسٍ ، فَيَسْتَحْيي مِنْ رَبِّهِ ـ فَيَقُولُ : اؤْتُوا عِيسَى ، عَبْدَ اللهِ وَرَسُولَهُ ، وَكَلِمَةَ اللهِ وَرُوحَهُ . فَيَأْتُونَهُ ، فَيَقُولُ : لَسْتُ هُنَاكُمْ ، اؤْتُوا مُحَمَّداً ، ـ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ـ عَبْداً غَفَرَ اللهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ ، فَيَأْتُونَنِي ، فَأَنْطَلِقُ حَتَّي أَسْتَأْذِنَ عَلَي رَبِّي فَيُؤْذَنُ . فإذا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ سَاجداً ، فَيَدَعُني مَا شَاءَ اللهُ ، ثُمَّ يُقَالُ : ارْفَعْ رَأْسَكَ ، وسَلْ تُعْطَهُ ، وَقُلْ يُسْمَعْ ، واشْفَعْ تُشَفَّعْ . فَأَرْفَعُ رَأْسي ، فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ، ثُمَّ أَشْفَعُ ، فَيحُدُّ لي حَدّاً ، فَأُدْخِلُهُمْ الجَنَّةَ . ثُمَّ أَعُودُ إِلَيْهِ ، فإِذا رَأَيْتُ رَبِّي ( فَأَقَعُ ساجداً ) مِثْلَهُ ، ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدّاً ، فَأُدْخِلُهُمُ الجَنَّةَ . ثُمَّ أَعُودُ الثالِثةَ ، ثُمَّ أَعُودُ الرَّابعة ، فَأقُولُ : مَا بَقِي في النَّارِ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ القُرْانُ ، ووَجَبَ عَلَيْهِ الخُلُودُ رواه البخاري ( وكذلك مسلم والترمذي وابن ماجه ) و في رواية أخرى للبخاري زيادة هي قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ مَنْ قَالَ : لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ ، وكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنَ الخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرةً ، ثُمَّ يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ مَنْ قَالَ : لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ ، وكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنَ الخَيْرِ مَا يَزِنُ بُرَّةً ، ثُمَّ يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ مَنْ قَالَ : لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ ، وكَانَ فِي قَلْبِهِ مَا يَزِنُ مِنَ الخَيْرِ ذَرَّةً

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: «Qiyomat kunida moʻminlar toʻplanib: ‹Robbimiz huzurida (bizga) shafoat soʻrasak boʻlmasmikan?› deyishadi. Bas, ular Odam (alayhissalom)ning oldiga kelib: ‹Sen odamlarning otasisan, Alloh seni Oʻz qoʻli bilan yaratdi, farishtalarini senga sajda qildirdi va senga barcha narsaning nomlarini oʻrgatdi. Robbing huzurida biz uchun shafoat qilgin, toki bizni shu turgan joyimizdan (qutqarib) rohatlantirsin›, deyishadi. U: ‹Men bunga (loyiq) emasman›, deydi va oʻz gunohini eslab uyaladi — ‹Nuhning oldiga boringlar, chunki u Alloh yer ahliga yuborgan birinchi paygʻambardir›, deydi. Bas, ular uning oldiga kelishadi. U ham: ‹Men bunga (loyiq) emasman›, deydi va Robbisidan oʻzi bilmagan narsani soʻraganini eslab uyaladi — ‹Rahmonning xalili (Ibrohim)ning oldiga boringlar›, deydi. Ular uning oldiga kelishadi. U: ‹Men bunga (loyiq) emasman. Musoning oldiga boringlar — u Alloh (bevosita) soʻzlashgan va Tavrot ato etgan bandadir›, deydi. Ular uning oldiga kelishadi. U: ‹Men bunga (loyiq) emasman›, deydi va nohaq jon olganini eslab, Robbisidan uyaladi — ‹Iso — Allohning bandasi va rasuli, Allohning kalimasi va ruhi — oldiga boringlar›, deydi. Ular uning oldiga kelishadi. U: ‹Men bunga (loyiq) emasman. Muhammad ﷺ ning oldiga boringlar — u Alloh oldingi va keyingi gunohlarini kechirgan bandadir›, deydi. Bas, ular mening oldimga kelishadi. Men (yoʻlga) tushib, Robbimdan (huzuriga kirishga) izn soʻrayman, izn beriladi. Robbimni koʻrganimda sajdaga yiqilaman. U meni Alloh xohlagancha (shu holda) qoldiradi, soʻng: ‹Boshingni koʻtar, soʻra — beriladi, gapir — eshitiladi, shafoat qil — shafoating qabul qilinadi›, deyiladi. Men boshimni koʻtaraman va U menga oʻrgatgan hamd bilan Unga hamd aytaman. Soʻng shafoat qilaman, U menga (bir) chegara belgilaydi, men esa ularni jannatga kiritaman. Soʻng yana Uning huzuriga qaytaman, Robbimni koʻrganimda avvalgidek (sajdaga yiqilaman), soʻng shafoat qilaman, U menga (bir) chegara belgilaydi, men esa ularni jannatga kiritaman. Soʻng uchinchi marta, soʻng toʻrtinchi marta qaytaman va: ‹Doʻzaxda faqat Qurʼon (hukmi) toʻsib qolgan va (unda) mangu qolish vojib boʻlgan kishilargina qoldi›, deyman». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Muslim, Termiziy va Ibn Moja). Buxoriyning boshqa bir rivoyatida quyidagi ziyoda bor: Nabiy ﷺ dedilar: «Doʻzaxdan ‹La ilaha illalloh› degan va qalbida arpa donasicha yaxshilik boʻlgan kishi chiqadi; soʻng doʻzaxdan ‹La ilaha illalloh› degan va qalbida bugʻdoy donasicha yaxshilik boʻlgan kishi chiqadi; soʻng doʻzaxdan ‹La ilaha illalloh› degan va qalbida zarrachalik yaxshilik boʻlgan kishi chiqadi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: «Қиёмат кунида мўминлар тўпланиб: ‹Роббимиз ҳузурида (бизга) шафоат сўрасак бўлмасмикан?› дейишади. Бас, улар Одам (алайҳиссалом)нинг олдига келиб: ‹Сен одамларнинг отасисан, Аллоҳ сени Ўз қўли билан яратди, фаришталарини сенга сажда қилдирди ва сенга барча нарсанинг номларини ўргатди. Роббинг ҳузурида биз учун шафоат қилгин, токи бизни шу турган жойимиздан (қутқариб) роҳатлантирсин›, дейишади. У: ‹Мен бунга (лойиқ) эмасман›, дейди ва ўз гуноҳини эслаб уялади — ‹Нуҳнинг олдига боринглар, чунки у Аллоҳ ер аҳлига юборган биринчи пайғамбардир›, дейди. Бас, улар унинг олдига келишади. У ҳам: ‹Мен бунга (лойиқ) эмасман›, дейди ва Роббисидан ўзи билмаган нарсани сўраганини эслаб уялади — ‹Раҳмоннинг халили (Иброҳим)нинг олдига боринглар›, дейди. Улар унинг олдига келишади. У: ‹Мен бунга (лойиқ) эмасман. Мусонинг олдига боринглар — у Аллоҳ (бевосита) сўзлашган ва Таврот ато этган бандадир›, дейди. Улар унинг олдига келишади. У: ‹Мен бунга (лойиқ) эмасман›, дейди ва ноҳақ жон олганини эслаб, Роббисидан уялади — ‹Исо — Аллоҳнинг бандаси ва расули, Аллоҳнинг калимаси ва руҳи — олдига боринглар›, дейди. Улар унинг олдига келишади. У: ‹Мен бунга (лойиқ) эмасман. Муҳаммад ﷺ нинг олдига боринглар — у Аллоҳ олдинги ва кейинги гуноҳларини кечирган бандадир›, дейди. Бас, улар менинг олдимга келишади. Мен (йўлга) тушиб, Роббимдан (ҳузурига киришга) изн сўрайман, изн берилади. Роббимни кўрганимда саждага йиқиламан. У мени Аллоҳ хоҳлаганча (шу ҳолда) қолдиради, сўнг: ‹Бошингни кўтар, сўра — берилади, гапир — эшитилади, шафоат қил — шафоатинг қабул қилинади›, дейилади. Мен бошимни кўтараман ва У менга ўргатган ҳамд билан Унга ҳамд айтаман. Сўнг шафоат қиламан, У менга (бир) чегара белгилайди, мен эса уларни жаннатга киритаман. Сўнг яна Унинг ҳузурига қайтаман, Роббимни кўрганимда аввалгидек (саждага йиқиламан), сўнг шафоат қиламан, У менга (бир) чегара белгилайди, мен эса уларни жаннатга киритаман. Сўнг учинчи марта, сўнг тўртинчи марта қайтаман ва: ‹Дўзахда фақат Қуръон (ҳукми) тўсиб қолган ва (унда) мангу қолиш вожиб бўлган кишиларгина қолди›, дейман». Буни Бухорий ривоят қилган (шунингдек Муслим, Термизий ва Ибн Можа). Бухорийнинг бошқа бир ривоятида қуйидаги зиёда бор: Набий ﷺ дедилар: «Дўзахдан ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› деган ва қалбида арпа донасича яхшилик бўлган киши чиқади; сўнг дўзахдан ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› деган ва қалбида буғдой донасича яхшилик бўлган киши чиқади; сўнг дўзахдан ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› деган ва қалбида заррачалик яхшилик бўлган киши чиқади».

عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : قَالَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ اللهُ أَعْدَدْتُ لِعِبَادي الصَّالِحِينَ مَا لَا عَيْنٌ رَأَت وَ لَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ فاقْرأُوا إنْ شِئْتُمْ : فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ رواه البخاري و مسلم والترمذي وابن ماجه

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh aytdi: «Men solih bandalarim uchun hech bir koʻz koʻrmagan, hech bir quloq eshitmagan va hech bir inson qalbiga kelmagan (neʼmat)larni tayyorlab qoʻydim». Xohlasangiz, (ushbu oyatni) oʻqinglar: {Bas, hech bir jon ular uchun koʻzlar quvonchidan nimalar yashirib qoʻyilganini bilmas} (Sajda 17). Buni Buxoriy, Muslim, Termiziy va Ibn Moja rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ айтди: «Мен солиҳ бандаларим учун ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсон қалбига келмаган (неъмат)ларни тайёрлаб қўйдим». Хоҳласангиз, (ушбу оятни) ўқинглар: {Бас, ҳеч бир жон улар учун кўзлар қувончидан нималар яшириб қўйилганини билмас} (Сажда 17). Буни Бухорий, Муслим, Термизий ва Ибн Можа ривоят қилган.

عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنْ رَسُول اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ لَمَّا خَلَقَ اللهُ الجَنَّةَ وَالنَّارَ أَرْسَلَ جِبْرِيْلَ إلى الجنَّةِ فَقَالَ انْظُرْ إِلَيْهَا وَإلى مَا أَعْدَدْتُ لأهْلِهَا فِيْهَا . قَالَ: فَجَاءَهَا وَنَظَرَ إِلَيْهَا وَ إِلى مَا أَعَدَّاللهُ لأهْلِهَا فِيْهَا. قَالَ: فَرَجَعَ إِلَيْهِ قَالَ: فَوَعِزَّتِكَ لَا يَسْمَعُ بِهَا أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَهَا فَأَمَرَ بِهَا فَحُفَّتْ بِالمَكَارِهِ فَقَالَ: ارْجِعْ إِلَيْهَا ، فَانْظُرْ إِلى مَا أَعْدَدْتُ لأَهْلِهَا فِيْهَا ، قَالَ: فَرَجَعَ إِلَيْهَا ، فإِذا هِيَ قَدْ حُفَّتْ بِالمَكَارِهِ ، فَرَجَعَ إِلَيْهِ ، فَقَالَ: وَعِزَّتِكَ لَقَدْ خِفْتُ أَنْ لَا يَدْخُلَهَا أَحَدٌ قَالَ: اذْهَبْ إِلى النَّارِ فَانْظُرْ إِليْها ، وإلى مَا أَعْدَدْتُ لأَهْلِها فِيْهَا . فإذا هِي يَرْكَبُ بَعْضُهَا بَعْضًا ، فَرَجَعَ إِلَيْهِ ، فَقَالَ: وَ عِزَّتِكَ لَا يَسْمَعُ بِهَا أحَدٌ فَيَدْخُلَهَا . فَأَمَر بِها فَحُفَّتْ بِالشَّهَوَاتِ ، فَقَالَ: ارْجِعْ إِلَيْهَا ، فَرَجَعَ إلَيْهَا ، فَقَالَ: وَ عِزَّتِكَ لَقَدْ خَشِيتُ أنْ لَا يَنْجُوَ مِنْهَا أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَهَا رواه الترمذي و قال حديث حسن صحيح و كذلك أبو داود والنسائي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Alloh jannat va doʻzaxni yaratganda, Jibrilni jannatga yuborib: ‹Unga va undagi ahli uchun tayyorlagan narsalarimga qara›, dedi. U (Jibril) kelib, unga va Alloh undagi ahli uchun tayyorlagan narsalarga qaradi. Soʻng Uning huzuriga qaytib: ‹Izzatingga qasam, uni eshitgan har kimsa albatta unga kiradi›, dedi. Shunda (Alloh) uni (oʻrab qoʻyishni) buyurdi, bas jannat mashaqqatlar bilan oʻraldi. (Alloh): ‹Unga qayt va undagi ahli uchun tayyorlagan narsalarga qara›, dedi. U unga qaytdi, bas mana u mashaqqatlar bilan oʻralgan edi. Soʻng Uning huzuriga qaytib: ‹Izzatingga qasam, hech kim unga kirmasa keragu, deb qoʻrqdim›, dedi. (Alloh): ‹Doʻzaxga bor, unga va undagi ahli uchun tayyorlagan narsalarga qara›, dedi. Bas mana u qat-qat (bir-birining ustida) edi. U Uning huzuriga qaytib: ‹Izzatingga qasam, uni eshitgan hech kim unga kirmasa keragu›, dedi. Shunda (Alloh) uni (oʻrashni) buyurdi, bas doʻzax shahvatlar (nafs istaklari) bilan oʻraldi. Soʻng: ‹Unga qayt›, dedi. U unga qaytib: ‹Izzatingga qasam, hech kim undan qutula olmay, balki hamma unga kirib qolsa keragu, deb qoʻrqdim›, dedi». Buni Termiziy rivoyat qilib: «Hadis hasan sahihdir», degan; shuningdek Abu Dovud va Nasoiy (ham rivoyat qilgan).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Аллоҳ жаннат ва дўзахни яратганда, Жибрилни жаннатга юбориб: ‹Унга ва ундаги аҳли учун тайёрлаган нарсаларимга қара›, деди. У (Жибрил) келиб, унга ва Аллоҳ ундаги аҳли учун тайёрлаган нарсаларга қаради. Сўнг Унинг ҳузурига қайтиб: ‹Иззатингга қасам, уни эшитган ҳар кимса албатта унга киради›, деди. Шунда (Аллоҳ) уни (ўраб қўйишни) буюрди, бас жаннат машаққатлар билан ўралди. (Аллоҳ): ‹Унга қайт ва ундаги аҳли учун тайёрлаган нарсаларга қара›, деди. У унга қайтди, бас мана у машаққатлар билан ўралган эди. Сўнг Унинг ҳузурига қайтиб: ‹Иззатингга қасам, ҳеч ким унга кирмаса керагу, деб қўрқдим›, деди. (Аллоҳ): ‹Дўзахга бор, унга ва ундаги аҳли учун тайёрлаган нарсаларга қара›, деди. Бас мана у қат-қат (бир-бирининг устида) эди. У Унинг ҳузурига қайтиб: ‹Иззатингга қасам, уни эшитган ҳеч ким унга кирмаса керагу›, деди. Шунда (Аллоҳ) уни (ўрашни) буюрди, бас дўзах шаҳватлар (нафс истаклари) билан ўралди. Сўнг: ‹Унга қайт›, деди. У унга қайтиб: ‹Иззатингга қасам, ҳеч ким ундан қутула олмай, балки ҳамма унга кириб қолса керагу, деб қўрқдим›, деди». Буни Термизий ривоят қилиб: «Ҳадис ҳасан саҳиҳдир», деган; шунингдек Абу Довуд ва Насоий (ҳам ривоят қилган).

عَنْ أَبي سَعيدٍ الْخُدْريّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَن النَّبِيّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ : احْتَجَّتِ الجَنَّةُ والنَّارُ فَقَالتِ النَّارُ : فِيَّ الجَبَّارونَ والمُتكَبَّرونَ وَقَالتِ الجَنَّةُ : فِيّ ضُعَفاءُ النَّاسِ ومساكينُهُمْ فَقَضَى اللهُ بَيْنَهُما : إِنَّكِ الجَنَّةُ رَحْمَتِي أَرْحَمُ بِكِ مَنْ أَشاءُ، وإنكِ النارُ عذابي ، أُعَذِبُ بِكِ من أشاءُ ، وَلِكلَيْكُما عَلَيَّ مِلْؤُها (رواه مسلم (وكذلك البخاري والترمذي

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: «Jannat va doʻzax bahslashdi. Doʻzax: ‹Menda jabbor (zolim) va mutakabbir (kibrli)lar bor›, dedi. Jannat: ‹Menda odamlarning zaiflari va miskinlari bor›, dedi. Shunda Alloh ular oʻrtasida hukm chiqarib (aytdi): ‹Sen, jannat, Mening rahmatimsan; sen orqali Men xohlagan kishiga rahm qilaman. Sen, doʻzax, Mening azobimsan; sen orqali Men xohlagan kishini azoblayman. Har ikkovingni toʻldirish esa Mening zimmamdadir›». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy va Termiziy).Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: «Жаннат ва дўзах баҳслашди. Дўзах: ‹Менда жаббор (золим) ва мутакаббир (кибрли)лар бор›, деди. Жаннат: ‹Менда одамларнинг заифлари ва мискинлари бор›, деди. Шунда Аллоҳ улар ўртасида ҳукм чиқариб (айтди): ‹Сен, жаннат, Менинг раҳматимсан; сен орқали Мен хоҳлаган кишига раҳм қиламан. Сен, дўзах, Менинг азобимсан; сен орқали Мен хоҳлаган кишини азоблайман. Ҳар икковингни тўлдириш эса Менинг зиммамдадир›». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий ва Термизий).

عَنْ أبي سَعِيدٍ الخُدّريّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إنَّ اللهَ يَقُولُ لأَهْلِ الجَنَّةِ : يَا أهْلَ الجَنَّةِ . فَيَقُولُون : لَبَّيْكَ رَبَّنا وسَعْدَيْكَ ، والخَيْرُ في يَدَيْكَ. فَيَقُولُ : هَلْ رَضِيتُم ؟ فَيَقُولُونَ : وَما لَنا لَا نَرْضَىى يَا رَبّ ، وَقَدْ أَعْطَيْتَنا مَا لمْ تُعْطِ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ . فَيَقُولُ : أَلا أُعْطِيكُمْ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِك ؟ فَيَقُولُونَ : يَا رَبّ وأيُّ شيءٍ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِك ؟ فَيَقُولُ : أٌحِلُّ عَلَيْكُمْ رِضْواني ، فَلا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبداً رواه البخاري (وكذلك مسلم والترمذي)

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: «Alloh jannat ahliga: ‹Ey jannat ahli!› deydi. Ular: ‹Labbayka, ey Robbimiz, saʼdayka, barcha yaxshilik Sening qoʻlingdadir›, deyishadi. U: ‹Rozi boʻldingizmi?› deydi. Ular: ‹Nega rozi boʻlmaylik, ey Rabb, Sen bizga xalqingdan hech kimga bermagan narsani berding-ku!› deyishadi. U: ‹Sizlarga shundan afzalrogʻini bersammi?› deydi. Ular: ‹Ey Rabb, shundan afzal qanday narsa bor?› deyishadi. U: ‹Sizlarga Oʻz rizoligimni baxsh etaman, undan soʻng sizlardan hech qachon gʻazablanmayman›, deydi». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Muslim va Termiziy).Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: «Аллоҳ жаннат аҳлига: ‹Эй жаннат аҳли!› дейди. Улар: ‹Лаббайка, эй Роббимиз, саъдайка, барча яхшилик Сенинг қўлингдадир›, дейишади. У: ‹Рози бўлдингизми?› дейди. Улар: ‹Нега рози бўлмайлик, эй Рабб, Сен бизга халқингдан ҳеч кимга бермаган нарсани бердинг-ку!› дейишади. У: ‹Сизларга шундан афзалроғини берсамми?› дейди. Улар: ‹Эй Рабб, шундан афзал қандай нарса бор?› дейишади. У: ‹Сизларга Ўз ризолигимни бахш этаман, ундан сўнг сизлардан ҳеч қачон ғазабланмайман›, дейди». Буни Бухорий ривоят қилган (шунингдек Муслим ва Термизий).