:عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ ، صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، قَالَ . قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ : إِذا أَحَبَّ عَبْدِي لِقَائي ، أَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ ، وإِذا كَرِهَ لِقَائي ، كَرِهْتُ لِقَاءَهُ .رواه البخاري و مالك و في رواية مسلم ، توضح معنى الحديث : : عَنْ عَائِشَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهَا ، قَالَتْ : قَالَ رَسُولُ اللهِ ، صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّمَ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللهِ ، أَحَبَّ اللهُ لِقَاءَهُ ، وَ مَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللهِ ، كَرِهَ اللهُ لِقَاءَهُ . فَقُلْتُ : يَا نَبِيَّ اللهِ ، أَكَراهِيةَ المَوْتِ ؟ فَكُلُّنَا نَكْرَهُ المَوْتَ . قَالَ لَيْسَ كَذَلِكَ ، وَلَكِنَّ المُؤْمِنَ إذا بُشِّرَ بِرَحْمةِ اللهِ وَ رِضْوَانِهِ وَجَنَّتِهِ ، أَحَبَّ لِقَاءَ اللهِ ، فَأَحَبَّ اللهُ لِقَاءَهُ ، وَإِنَّ الكَافِرَ إِذا بُشِّرَ بِعَذَابِ اللهِ وَسَخَطِهِ ، كَرِهَ لِقَاءَاللهِ ، وَكَرِهَ اللهُ لِقاءَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh azza va jalla aytdi: «Bandam Menga (qovushib) uchrashishni sevsa, Men ham unga uchrashishni sevaman; agar u Menga uchrashishni yomon koʻrsa, Men ham unga uchrashishni yomon koʻraman». Buni Buxoriy va Molik rivoyat qilgan. Muslimning hadis maʼnosini oydinlashtiradigan rivoyatida: Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Kim Allohga uchrashishni sevsa, Alloh ham unga uchrashishni sevadi; kim Allohga uchrashishni yomon koʻrsa, Alloh ham unga uchrashishni yomon koʻradi». Men: «Yo Nabiyalloh, (bu) oʻlimni yomon koʻrish (sababidan)mi? Axir hammamiz oʻlimni yomon koʻramiz-ku», dedim. U zot: «Unday emas. Balki moʻmin Allohning rahmati, rizoligi va jannati bilan xushxabar berilganda, Allohga uchrashishni sevadi, shunda Alloh ham unga uchrashishni sevadi. Kofir esa Allohning azobi va gʻazabi bilan (xabar) berilganda, Allohga uchrashishni yomon koʻradi, shunda Alloh ham unga uchrashishni yomon koʻradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ азза ва жалла айтди: «Бандам Менга (қовушиб) учрашишни севса, Мен ҳам унга учрашишни севаман; агар у Менга учрашишни ёмон кўрса, Мен ҳам унга учрашишни ёмон кўраман». Буни Бухорий ва Молик ривоят қилган. Муслимнинг ҳадис маъносини ойдинлаштирадиган ривоятида: Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ким Аллоҳга учрашишни севса, Аллоҳ ҳам унга учрашишни севади; ким Аллоҳга учрашишни ёмон кўрса, Аллоҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради». Мен: «Ё Набийаллоҳ, (бу) ўлимни ёмон кўриш (сабабидан)ми? Ахир ҳаммамиз ўлимни ёмон кўрамиз-ку», дедим. У зот: «Ундай эмас. Балки мўмин Аллоҳнинг раҳмати, ризолиги ва жаннати билан хушхабар берилганда, Аллоҳга учрашишни севади, шунда Аллоҳ ҳам унга учрашишни севади. Кофир эса Аллоҳнинг азоби ва ғазаби билан (хабар) берилганда, Аллоҳга учрашишни ёмон кўради, шунда Аллоҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради», дедилар.