عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ، فَقَالَ: إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ، قَالَ: فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، ثُمَّ يُنَادِي فِي السَّمَاءِ فَيَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، قَالَ: ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ. وَإِذَا اللَّهُ أَبْغَضَ عَبْدًا، دَعَا جِبْرِيلَ فَيَقُولُ: إِنِّي أُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضْهُ، فَيُبْغِضُهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضُوهُ، قَالَ: فَيُبْغِضُونَهُ، ثُمَّ تُوضَعُ لَهُ الْبَغْضَاءُ فِي الْأَرْضِ". رواه مسلم (وكذلك البخاري ومالك والترمذي)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Alloh bir bandani sevsa, Jibrilni chaqirib: ‹Men falon kishini sevaman, sen ham uni sevgin›, deydi. Shunda Jibril uni sevadi. Soʻngra u osmonda: ‹Alloh falon kishini sevadi, sizlar ham uni sevinglar›, deb nido qiladi. Bas, osmon ahli uni sevadi. Soʻng unga yerda (odamlar orasida) ham qabul (maqbullik) beriladi. Alloh bir bandani yomon koʻrsa, Jibrilni chaqirib: ‹Men falon kishini yomon koʻraman, sen ham uni yomon koʻrgin›, deydi. Shunda Jibril uni yomon koʻradi. Soʻngra u osmon ahliga: ‹Alloh falon kishini yomon koʻradi, sizlar ham uni yomon koʻringlar›, deb nido qiladi. Bas, ular uni yomon koʻradilar. Soʻng unga yerda (odamlar orasida) ham nafrat soladi», dedilar. Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy, Molik va Termiziy).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Аллоҳ бир бандани севса, Жибрилни чақириб: ‹Мен фалон кишини севаман, сен ҳам уни севгин›, дейди. Шунда Жибрил уни севади. Сўнгра у осмонда: ‹Аллоҳ фалон кишини севади, сизлар ҳам уни севинглар›, деб нидо қилади. Бас, осмон аҳли уни севади. Сўнг унга ерда (одамлар орасида) ҳам қабул (мақбуллик) берилади. Аллоҳ бир бандани ёмон кўрса, Жибрилни чақириб: ‹Мен фалон кишини ёмон кўраман, сен ҳам уни ёмон кўргин›, дейди. Шунда Жибрил уни ёмон кўради. Сўнгра у осмон аҳлига: ‹Аллоҳ фалон кишини ёмон кўради, сизлар ҳам уни ёмон кўринглар›, деб нидо қилади. Бас, улар уни ёмон кўрадилар. Сўнг унга ерда (одамлар орасида) ҳам нафрат солади», дедилар. Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий, Молик ва Термизий).