عَنْ أَبي سَعيدٍ الْخُدْريّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَن النَّبِيّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ : احْتَجَّتِ الجَنَّةُ والنَّارُ فَقَالتِ النَّارُ : فِيَّ الجَبَّارونَ والمُتكَبَّرونَ وَقَالتِ الجَنَّةُ : فِيّ ضُعَفاءُ النَّاسِ ومساكينُهُمْ فَقَضَى اللهُ بَيْنَهُما : إِنَّكِ الجَنَّةُ رَحْمَتِي أَرْحَمُ بِكِ مَنْ أَشاءُ، وإنكِ النارُ عذابي ، أُعَذِبُ بِكِ من أشاءُ ، وَلِكلَيْكُما عَلَيَّ مِلْؤُها (رواه مسلم (وكذلك البخاري والترمذي
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: «Jannat va doʻzax bahslashdi. Doʻzax: ‹Menda jabbor (zolim) va mutakabbir (kibrli)lar bor›, dedi. Jannat: ‹Menda odamlarning zaiflari va miskinlari bor›, dedi. Shunda Alloh ular oʻrtasida hukm chiqarib (aytdi): ‹Sen, jannat, Mening rahmatimsan; sen orqali Men xohlagan kishiga rahm qilaman. Sen, doʻzax, Mening azobimsan; sen orqali Men xohlagan kishini azoblayman. Har ikkovingni toʻldirish esa Mening zimmamdadir›». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy va Termiziy).Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: «Жаннат ва дўзах баҳслашди. Дўзах: ‹Менда жаббор (золим) ва мутакаббир (кибрли)лар бор›, деди. Жаннат: ‹Менда одамларнинг заифлари ва мискинлари бор›, деди. Шунда Аллоҳ улар ўртасида ҳукм чиқариб (айтди): ‹Сен, жаннат, Менинг раҳматимсан; сен орқали Мен хоҳлаган кишига раҳм қиламан. Сен, дўзах, Менинг азобимсан; сен орқали Мен хоҳлаган кишини азоблайман. Ҳар икковингни тўлдириш эса Менинг зиммамдадир›». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий ва Термизий).