عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ عَمَلِهِ صَلَاتُهُ. فَإِنْ صَلُحَتْ فَقَدْ أَفْلَحَ وَأَنْجَحَ، وَإِنْ فَسَدَتْ فَقَدْ خَابَ وَخَسِرَ، فَإِنْ انْتَقَصَ مِنْ فَرِيضَتِهِ شَيْءٌ، قَالَ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ: انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَيُكَمَّلَ بِهَا مَا انْتَقَصَ مِنْ الْفَرِيضَةِ، ثُمَّ يَكُونُ سَائِرُ عَمَلِهِ عَلَى ذَلِكَ". رواه الترمذي(1) وكذلك أبو داود والنسائي وابن ماجه وأحمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh azza va jalla aytadi: ‹Qiyomat kuni banda oʻz amalidan birinchi boʻlib hisob beradigan narsa — uning namozidir. Agar u (namoz) durust boʻlsa, u rastgor va najot topgan boʻladi; agar buzuq boʻlsa, u noumid va ziyon koʻrgan boʻladi. Agar uning farzidan biror narsa kamaygan boʻlsa, Robb azza va jalla: ‹Qaranglar, bandamning nafl (namozlari) bormi — farzdan kamaygan narsa shu bilan toʻldirilsin?›, deydi. Soʻng uning boshqa amallari ham shunga (qarab hisoblanadi)›», dedilar. Buni Termiziy (shuningdek Abu Dovud, Nasoiy, Ibn Moja va Ahmad) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтади: ‹Қиёмат куни банда ўз амалидан биринчи бўлиб ҳисоб берадиган нарса — унинг намозидир. Агар у (намоз) дуруст бўлса, у растгор ва нажот топган бўлади; агар бузуқ бўлса, у ноумид ва зиён кўрган бўлади. Агар унинг фарзидан бирор нарса камайган бўлса, Робб азза ва жалла: ‹Қаранглар, бандамнинг нафл (намозлари) борми — фарздан камайган нарса шу билан тўлдирилсин?›, дейди. Сўнг унинг бошқа амаллари ҳам шунга (қараб ҳисобланади)›», дедилар. Буни Термизий (шунингдек Абу Довуд, Насоий, Ибн Можа ва Аҳмад) ривоят қилган.