Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ huzuriga keldi va bir ayolni oʻpib qoʻyganini aytdi. Soʻng u buning kafforati haqida soʻray boshladi, ammo u zot unga hech narsa demadilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Kunduzning ikki tarafida va kechaning bir qismida namozni toʻkis ado et. Albatta, yaxshiliklar yomonliklarni ketkazur. Bu — eslovchilar uchun eslatmadir} degan oyatni nozil qildi. Haligi kishi: «Ey Allohning Rasuli, bu faqat menga xosmi?» dedi. U zot: «Bu ummatimdan kim shunga amal qilsa, oʻshanga tegishlidir», dedilar.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ ҳузурига келди ва бир аёлни ўпиб қўйганини айтди. Сўнг у бунинг каффорати ҳақида сўрай бошлади, аммо у зот унга ҳеч нарса демадилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Кундузнинг икки тарафида ва кечанинг бир қисмида намозни тўкис адо эт. Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказур. Бу — эсловчилар учун эслатмадир} деган оятни нозил қилди. Ҳалиги киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу фақат менга хосми?» деди. У зот: «Бу умматимдан ким шунга амал қилса, ўшанга тегишлидир», дедилар.