أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ سَلَمَةَ - عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قُلْتُ أَىْ عَمِّ حَدِّثْنِي عَمَّا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَا ابْنَ أَخِي إِنِّي كُنْتُ أَجْمَعْتُ عَلَى أَنْ أَجْتَهِدَ اجْتِهَادًا شَدِيدًا حَتَّى قُلْتُ لأَصُومَنَّ الدَّهْرَ وَلأَقْرَأَنَّ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَسَمِعَ بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَانِي حَتَّى دَخَلَ عَلَىَّ فِي دَارِي فَقَالَ " بَلَغَنِي أَنَّكَ قُلْتَ لأَصُومَنَّ الدَّهْرَ وَلأَقْرَأَنَّ الْقُرْآنَ " . فَقُلْتُ قَدْ قُلْتُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " فَلاَ تَفْعَلْ صُمْ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ " . قُلْتُ إِنِّي أَقْوَى عَلَى أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " فَصُمْ مِنَ الْجُمُعَةِ يَوْمَيْنِ الاِثْنَيْنِ وَالْخَمِيسَ " . قُلْتُ فَإِنِّي أَقْوَى عَلَى أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " فَصُمْ صِيَامَ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَإِنَّهُ أَعْدَلُ الصِّيَامِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمًا صَائِمًا وَيَوْمًا مُفْطِرًا وَإِنَّهُ كَانَ إِذَا وَعَدَ لَمْ يُخْلِفْ وَإِذَا لاَقَى لَمْ يَفِرَّ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men oʻta qattiq ibodat qilishga ahd qilgan edim, hattoki: «Butun umr davomida roʻza tutaman va har kecha-kunduzda Qurʼonni oʻqib chiqaman», dedim. Rasululloh ﷺ buni eshitib, oldimga kelib, uyimga kirib: «Menga yetib keldiki, sen: ‹Butun umr roʻza tutaman va Qurʼonni oʻqib chiqaman›, degan ekansan», dedilar. Men: «Ha, shuni aytdim, yo Rasululloh», dedim. U zot: «Bunday qilma. Har oyda uch kun roʻza tut», dedilar. Men: «Men bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim. U zot: «Unday boʻlsa haftada ikki kun, dushanba va payshanba kunlari roʻza tut», dedilar. Men: «Men bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim. U zot: «Unday boʻlsa Dovud alayhissalomning roʻzasini tut, chunki u Alloh huzurida roʻzalarning eng oʻrtachasidir: bir kun roʻza tutib, bir kun iftor qilishdir. U vaʼda bersa xilof qilmas edi, dushmanga roʻbaroʻ boʻlsa qochmas edi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен ўта қаттиқ ибодат қилишга аҳд қилган эдим, ҳаттоки: «Бутун умр давомида рўза тутаман ва ҳар кеча-кундузда Қуръонни ўқиб чиқаман», дедим. Расулуллоҳ ﷺ буни эшитиб, олдимга келиб, уйимга кириб: «Менга етиб келдики, сен: ‹Бутун умр рўза тутаман ва Қуръонни ўқиб чиқаман›, деган экансан», дедилар. Мен: «Ҳа, шуни айтдим, ё Расулуллоҳ», дедим. У зот: «Бундай қилма. Ҳар ойда уч кун рўза тут», дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроғига қодирман», дедим. У зот: «Ундай бўлса ҳафтада икки кун, душанба ва пайшанба кунлари рўза тут», дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроғига қодирман», дедим. У зот: «Ундай бўлса Довуд алайҳиссаломнинг рўзасини тут, чунки у Аллоҳ ҳузурида рўзаларнинг энг ўртачасидир: бир кун рўза тутиб, бир кун ифтор қилишдир. У ваъда берса хилоф қилмас эди, душманга рўбарў бўлса қочмас эди», дедилар.