Qabisa ibn Muxoriq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir moliyaviy majburiyatni oʻz zimmamga oldim, soʻng Rasululloh ﷺga kelib, u haqda soʻradim. U zot: «Ey Qabisa, bizga sadaqa kelguncha shu yerda tur, keyin senga buyuramiz», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Ey Qabisa, albatta, sadaqa faqat uch kishidan biriga haloldir: moliyaviy majburiyatni oʻz zimmasiga olgan kishi — unga tirikchiligini toʻgʻrilaydigan yoki yetarli kun kechiradigan narsani topguncha soʻrash halol boʻladi; molini yoʻq qilib yuborgan ofatga uchragan kishi — unga shuni topguncha soʻrash halol boʻladi, soʻng tiyiladi; qashshoqlikka uchragan kishi — qavmidan aqlli uch kishi ‹falonchini qashshoqlik urdi› deb guvohlik berguncha, unga tirikchiligini toʻgʻrilaydigan yoki yetarli kun kechiradigan narsani topguncha soʻrash halol boʻladi. Ey Qabisa, bulardan boshqa soʻralgan narsa esa haromdir, uni yeydigan kishi haromni yegan boʻladi», dedilar.Қабиса ибн Мухориқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бир молиявий мажбуриятни ўз зиммамга олдим, сўнг Расулуллоҳ ﷺга келиб, у ҳақда сўрадим. У зот: «Эй Қабиса, бизга садақа келгунча шу ерда тур, кейин сенга буюрамиз», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Қабиса, албатта, садақа фақат уч кишидан бирига ҳалолдир: молиявий мажбуриятни ўз зиммасига олган киши — унга тирикчилигини тўғрилайдиган ёки етарли кун кечирадиган нарсани топгунча сўраш ҳалол бўлади; молини йўқ қилиб юборган офатга учраган киши — унга шуни топгунча сўраш ҳалол бўлади, сўнг тийилади; қашшоқликка учраган киши — қавмидан ақлли уч киши ‹фалончини қашшоқлик урди› деб гувоҳлик бергунча, унга тирикчилигини тўғрилайдиган ёки етарли кун кечирадиган нарсани топгунча сўраш ҳалол бўлади. Эй Қабиса, булардан бошқа сўралган нарса эса ҳаромдир, уни ейдиган киши ҳаромни еган бўлади», дедилар.