أَخْبَرَنِي زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي هِلاَلٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ " إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ لَكُمْ مِنْ زَهْرَةٍ " . وَذَكَرَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُكَلِّمُكَ . قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ " أُشَاهِدُ السَّائِلَ إِنَّهُ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةُ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ ثُمَّ بَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ إِنْ أَعْطَى مِنْهُ الْيَتِيمَ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَإِنَّ الَّذِي يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ minbarga oʻtirdilar, biz esa u zotning atrofiga oʻtirdik. U zot: «Men sizlar uchun mendan keyin sizlarga ochilib beriladigan dunyoning ziynatidan qoʻrqaman», dedilar va dunyoni hamda uning ziynatini zikr qildilar. Bir kishi: «Yaxshilik yomonlik keltiradimi?» dedi. Rasululloh ﷺ unga jim boʻldilar. Unga: «Nima boʻldi senga, Rasululloh ﷺ bilan gaplashyapsan-u, u zot senga gapirmayapti?» deyildi. U zotga vahiy nozil boʻlayotganini payqadik. Soʻng u zot oʻzlariga kelib, terni artdilar va: «Anavi soʻrovchi qayerda? Albatta, yaxshilik yomonlik keltirmaydi. Bahorda oʻsadigan narsalar oʻldiradi yoki oʻlimga yaqinlashtiradi, faqat koʻk oʻt yeydigan hayvon bundan mustasno: u yeydi, hatto ikki biqini kerilib kengaygach, quyoshga qarab, tezak tashlaydi, siydik chiqaradi, soʻng yana yaylaydi. Albatta, bu mol koʻm-koʻk va shirindir. Musulmon kishining yaxshi hamrohi shuki, agar undan yetimga, miskinga va yoʻlovchiga bersa. Uni haqsiz ravishda oladigan kishi esa yeb toʻymaydigan kishi kabidir va u qiyomat kunida unga qarshi guvoh boʻladi», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ минбарга ўтирдилар, биз эса у зотнинг атрофига ўтирдик. У зот: «Мен сизлар учун мендан кейин сизларга очилиб бериладиган дунёнинг зийнатидан қўрқаман», дедилар ва дунёни ҳамда унинг зийнатини зикр қилдилар. Бир киши: «Яхшилик ёмонлик келтирадими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ унга жим бўлдилар. Унга: «Нима бўлди сенга, Расулуллоҳ ﷺ билан гаплашяпсан-у, у зот сенга гапирмаяпти?» дейилди. У зотга ваҳий нозил бўлаётганини пайқадик. Сўнг у зот ўзларига келиб, терни артдилар ва: «Анави сўровчи қаерда? Албатта, яхшилик ёмонлик келтирмайди. Баҳорда ўсадиган нарсалар ўлдиради ёки ўлимга яқинлаштиради, фақат кўк ўт ейдиган ҳайвон бундан мустасно: у ейди, ҳатто икки биқини керилиб кенгайгач, қуёшга қараб, тезак ташлайди, сийдик чиқаради, сўнг яна яйлайди. Албатта, бу мол кўм-кўк ва шириндир. Мусулмон кишининг яхши ҳамроҳи шуки, агар ундан етимга, мискинга ва йўловчига берса. Уни ҳақсиз равишда оладиган киши эса еб тўймайдиган киши кабидир ва у қиёмат кунида унга қарши гувоҳ бўлади», дедилар.