Abdulloh ibn as-Saʼdiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u xilofati davrida Umar ibn al-Xattob huzuriga keldi. Umar unga: «Men senga aytilmadimi, sen odamlarning ishlaridan ayrim ishlarni bajarasan-u, senga haq berilganda uni qaytarasan?» dedi. Men: «Ha», dedim. Umar (roziyallohu anhu): «Nega bunday qilmoqchisan?» dedi. Men: «Mening otlarim va qullarim bor, oʻzim ham yaxshi ahvoldaman, ishimning musulmonlarga sadaqa boʻlishini xohlayman», dedim. Umar unga: «Bunday qilma, men ham sen xohlaganingni xohlagan edim. Rasululloh ﷺ menga inʼom berardilar, men esa: ‹Uni mendan koʻra muhtojroq kishiga bering›, derdim. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Uni ol, oʻzingga mol qil yoki sadaqa qil. Bu moldan senga koʻz tikmay va soʻramay turib kelganini ol, bunday boʻlmaganini esa nafsingga ergashtirma›, dedilar», dedi.Абдуллоҳ ибн ас-Саъдий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у хилофати даврида Умар ибн ал-Хаттоб ҳузурига келди. Умар унга: «Мен сенга айтилмадими, сен одамларнинг ишларидан айрим ишларни бажарасан-у, сенга ҳақ берилганда уни қайтарасан?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. Умар (розияллоҳу анҳу): «Нега бундай қилмоқчисан?» деди. Мен: «Менинг отларим ва қулларим бор, ўзим ҳам яхши аҳволдаман, ишимнинг мусулмонларга садақа бўлишини хоҳлайман», дедим. Умар унга: «Бундай қилма, мен ҳам сен хоҳлаганингни хоҳлаган эдим. Расулуллоҳ ﷺ менга инъом берардилар, мен эса: ‹Уни мендан кўра муҳтожроқ кишига беринг›, дердим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Уни ол, ўзингга мол қил ёки садақа қил. Бу молдан сенга кўз тикмай ва сўрамай туриб келганини ол, бундай бўлмаганини эса нафсингга эргаштирма›, дедилар», деди.