أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ أَنْبَأَنَا حُجَيْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ عُمَرَ، تَصَدَّقَ بِفَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَجَدَهَا تُبَاعُ بَعْدَ ذَلِكَ فَأَرَادَ أَنْ يَشْتَرِيَهُ ثُمَّ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْمَرَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar (roziyallohu anhu) bir otni Alloh azza va jalla yoʻlida sadaqa qilgan edi. Soʻng oʻsha otni sotilayotganini koʻrib qoldi va uni sotib olmoqchi boʻldi. Keyin Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib, bu haqda ulardan izn soʻradi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sadaqangni qaytarib olma», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар (розияллоҳу анҳу) бир отни Аллоҳ азза ва жалла йўлида садақа қилган эди. Сўнг ўша отни сотилаётганини кўриб қолди ва уни сотиб олмоқчи бўлди. Кейин Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб, бу ҳақда улардан изн сўради. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Садақангни қайтариб олма», дедилар.