أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ بِشْرٍ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الطِّيبِ، عِنْدَ الإِحْرَامِ فَقَالَ لأَنْ أَطَّلِيَ بِالْقَطِرَانِ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ ذَلِكَ . فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ كُنْتُ أُطَيِّبُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَطُوفُ فِي نِسَائِهِ ثُمَّ يُصْبِحُ يَنْضَحُ طِيبًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: (Ibn Umar ehrom paytida atir surtish haqida soʻralganda: «Bunday qilgandan koʻra qatron surtish menga sevimliroqdir», degan edi. Bu Oishaga aytilganda:) «Alloh Abu Abdurrahmonga rahm qilsin! Men Rasululloh ﷺ ga atir surtar edim, u zot ayollari huzurida aylanib chiqar, soʻng ertalab atir hidini taratib turar edilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: (Ибн Умар эҳром пайтида атир суртиш ҳақида сўралганда: «Бундай қилгандан кўра қатрон суртиш менга севимлироқдир», деган эди. Бу Оишага айтилганда:) «Аллоҳ Абу Абдурраҳмонга раҳм қилсин! Мен Расулуллоҳ ﷺ га атир суртар эдим, у зот аёллари ҳузурида айланиб чиқар, сўнг эрталаб атир ҳидини таратиб турар эдилар», дедилар.