أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَهْلَلْنَا أَصْحَابَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْحَجِّ خَالِصًا لَيْسَ مَعَهُ غَيْرُهُ خَالِصًا وَحْدَهُ فَقَدِمْنَا مَكَّةَ صَبِيحَةَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَحِلُّوا وَاجْعَلُوهَا عُمْرَةً " . فَبَلَغَهُ عَنَّا أَنَّا نَقُولُ لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلاَّ خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ فَنَرُوحَ إِلَى مِنًى وَمَذَاكِيرُنَا تَقْطُرُ مِنَ الْمَنِيِّ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَنَا فَقَالَ " قَدْ بَلَغَنِي الَّذِي قُلْتُمْ وَإِنِّي لأَبَرُّكُمْ وَأَتْقَاكُمْ وَلَوْلاَ الْهَدْىُ لَحَلَلْتُ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ " . قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ " بِمَا أَهْلَلْتَ " . قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ " فَأَهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا كَمَا أَنْتَ " . قَالَ وَقَالَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ عُمْرَتَنَا هَذِهِ لِعَامِنَا هَذَا أَوْ لِلأَبَدِ قَالَ " هِيَ لِلأَبَدِ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺning sahobalari faqat hajga, undan boshqa hech narsani qoʻshmay, yolgʻiz hajga ihrom bogʻladik. Zulhijja oyidan toʻrt kun oʻtgan tongda Makkaga yetib keldik. Nabiy ﷺ bizga: «Ihromdan chiqinglar va uni umra qilinglar», deb buyurdilar. Soʻng bizning: «Bizning bilan Arafa oʻrtasida atigi besh kun qolganda, u bizga ihromdan chiqishni buyurdi, endi biz Minoga jinsiy aʼzolarimizdan maniy tomib turgan holda boramizmi?» deganimiz u zotga yetib bordi. Shunda Nabiy ﷺ turib, bizga xutba qildilar va: «Aytgan gaplaringiz menga yetib keldi. Men sizlarning eng yaxshingiz va eng taqvodoringizman. Agar hadiy boʻlmaganda edi, men ham ihromdan chiqqan boʻlardim. Agar ishimning oldini keyin bilganimdek bilganimda edi, hadiy olib kelmagan boʻlardim», dedilar. Ali Yamandan kelgan edi. U zot: «Nimaga ihrom bogʻlagansan?» dedilar. U: «Nabiy ﷺ nimaga ihrom bogʻlagan boʻlsalar, shunga», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, hadiy soʻyib, hozirgi holingdek ihromda qolib tur», dedilar. Suroqa ibn Molik ibn Juʼshum: «Yo Rasululloh, bu umramiz shu yilimiz uchunmi yoki abadiymi?» dedi. U zot: «U abadiydir», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺнинг саҳобалари фақат ҳажга, ундан бошқа ҳеч нарсани қўшмай, ёлғиз ҳажга иҳром боғладик. Зулҳижжа ойидан тўрт кун ўтган тонгда Маккага етиб келдик. Набий ﷺ бизга: «Иҳромдан чиқинглар ва уни умра қилинглар», деб буюрдилар. Сўнг бизнинг: «Бизнинг билан Арафа ўртасида атиги беш кун қолганда, у бизга иҳромдан чиқишни буюрди, энди биз Минога жинсий аъзоларимиздан маний томиб турган ҳолда борамизми?» деганимиз у зотга етиб борди. Шунда Набий ﷺ туриб, бизга хутба қилдилар ва: «Айтган гапларингиз менга етиб келди. Мен сизларнинг энг яхшингиз ва энг тақводорингизман. Агар ҳадий бўлмаганда эди, мен ҳам иҳромдан чиққан бўлардим. Агар ишимнинг олдини кейин билганимдек билганимда эди, ҳадий олиб келмаган бўлардим», дедилар. Али Ямандан келган эди. У зот: «Нимага иҳром боғлагансан?» дедилар. У: «Набий ﷺ нимага иҳром боғлаган бўлсалар, шунга», деди. У зот: «Ундай бўлса, ҳадий сўйиб, ҳозирги ҳолингдек иҳромда қолиб тур», дедилар. Суроқа ибн Молик ибн Жуъшум: «Ё Расулуллоҳ, бу умрамиз шу йилимиз учунми ёки абадийми?» деди. У зот: «У абадийдир», дедилар.