أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدٍ التَّيْمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ مَرْثَدَ بْنَ أَبِي مَرْثَدٍ الْغَنَوِيَّ، - وَكَانَ رَجُلاً شَدِيدًا - وَكَانَ يَحْمِلُ الأُسَارَى مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ . قَالَ فَدَعَوْتُ رَجُلاً لأَحْمِلَهُ وَكَانَ بِمَكَّةَ بَغِيٌّ يُقَالُ لَهَا عَنَاقُ وَكَانَتْ صَدِيقَتَهُ خَرَجَتْ فَرَأَتْ سَوَادِي فِي ظِلِّ الْحَائِطِ فَقَالَتْ مَنْ هَذَا مَرْثَدٌ مَرْحَبًا وَأَهْلاً يَا مَرْثَدُ انْطَلِقِ اللَّيْلَةَ فَبِتْ عِنْدَنَا فِي الرَّحْلِ . قُلْتُ يَا عَنَاقُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَرَّمَ الزِّنَا . قَالَتْ يَا أَهْلَ الْخِيَامِ هَذَا الدُّلْدُلُ هَذَا الَّذِي يَحْمِلُ أُسَرَاءَكُمْ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ . فَسَلَكْتُ الْخَنْدَمَةَ فَطَلَبَنِي ثَمَانِيَةٌ فَجَاءُوا حَتَّى قَامُوا عَلَى رَأْسِي فَبَالُوا فَطَارَ بَوْلُهُمْ عَلَىَّ وَأَعْمَاهُمُ اللَّهُ عَنِّي فَجِئْتُ إِلَى صَاحِبِي فَحَمَلْتُهُ فَلَمَّا انْتَهَيْتُ بِهِ إِلَى الأَرَاكِ فَكَكْتُ عَنْهُ كَبْلَهُ فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْكِحُ عَنَاقَ فَسَكَتَ عَنِّي فَنَزَلَتِ { الزَّانِيَةُ لاَ يَنْكِحُهَا إِلاَّ زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ } فَدَعَانِي فَقَرَأَهَا عَلَىَّ وَقَالَ " لاَ تَنْكِحْهَا " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Kuchli bir kishi boʻlgan Marsad ibn Abu Marsad al-Gʻanaviy asirlarni Makkadan Madinaga olib borar edi. U dedi: «Men bir kishini olib chiqish uchun kelishib oldim. Makkada Anoq degan bir fohisha ayol bor edi, u uning dugonasi edi. U chiqib, devor soyasidagi qorasini koʻrdi-da: ‹Bu kim? Marsadmi? Xush kelibsan, ey Marsad! Bu kecha biznikiga kelib qol›, dedi. Men: ‹Ey Anoq, Rasululloh ﷺ zinoni harom qildilar›, dedim. U: ‹Ey chodir ahli! Mana bu odam sizlarning asirlaringizni Makkadan Madinaga olib boradigan kimsa!› dedi. Men Xandama togʻiga qarab yoʻl oldim, sakkiz kishi meni izlab kelib, boshim uzra turib bavl qilishdi, bavllari menga sachradi, ammo Alloh ularni mendan koʻr qildi. Men oʻrtogʻimning oldiga kelib, uni koʻtardim va Arok manziliga yetkazib, kishanini yechdim. Soʻng Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: ‹Ey Rasululloh, Anoqni nikohlab olaymi?› dedim. U zot menga jim qoldilar. Shunda: {Zinokor ayolga zinokor yoki mushrik erkakdan boshqa kishi uylanmaydi} degan oyat nozil boʻldi. Soʻng u zot meni chaqirib, uni menga oʻqib berdilar va: ‹Unga uylanma›, dedilar.»Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Кучли бир киши бўлган Марсад ибн Абу Марсад ал-Ғанавий асирларни Маккадан Мадинага олиб борар эди. У деди: «Мен бир кишини олиб чиқиш учун келишиб олдим. Маккада Аноқ деган бир фоҳиша аёл бор эди, у унинг дугонаси эди. У чиқиб, девор соясидаги қорасини кўрди-да: ‹Бу ким? Марсадми? Хуш келибсан, эй Марсад! Бу кеча бизникига келиб қол›, деди. Мен: ‹Эй Аноқ, Расулуллоҳ ﷺ зинони ҳаром қилдилар›, дедим. У: ‹Эй чодир аҳли! Мана бу одам сизларнинг асирларингизни Маккадан Мадинага олиб борадиган кимса!› деди. Мен Хандама тоғига қараб йўл олдим, саккиз киши мени излаб келиб, бошим узра туриб бавл қилишди, бавллари менга сачради, аммо Аллоҳ уларни мендан кўр қилди. Мен ўртоғимнинг олдига келиб, уни кўтардим ва Арок манзилига етказиб, кишанини ечдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: ‹Эй Расулуллоҳ, Аноқни никоҳлаб олайми?› дедим. У зот менга жим қолдилар. Шунда: {Зинокор аёлга зинокор ёки мушрик эркакдан бошқа киши уйланмайди} деган оят нозил бўлди. Сўнг у зот мени чақириб, уни менга ўқиб бердилар ва: ‹Унга уйланма›, дедилар.»