أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسٍ - يَعْنِي ابْنَ حُذَافَةَ - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ فَلَقِيتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ . فَقَالَ سَأَنْظُرُ فِي ذَلِكَ . فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَلَقِيتُهُ فَقَالَ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا . قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رضى الله عنه فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَىَّ شَيْئًا فَكُنْتُ عَلَيْهِ أَوْجَدَ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَخَطَبَهَا إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَىَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَىَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي حِينَ عَرَضْتَ عَلَىَّ أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا إِلاَّ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُهَا وَلَمْ أَكُنْ لأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَوْ تَرَكَهَا نَكَحْتُهَا .
Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Hafsa bint Umar Xunays — yaʼni ibn Huzofa — dan tul qoldi. U Nabiy ﷺ sahobalaridan, Badrda qatnashganlardan edi va Madinada vafot etdi. Men Usmon ibn Affon bilan uchrashib, unga Hafsani taklif qildim va: ‹Xohlasang, Hafsani senga nikohlab bersam›, dedim. U: ‹Bu haqda oʻylab koʻraman›, dedi. Bir necha kecha oʻtdi, soʻng men uni uchratdim, u: ‹Hozircha uylanishni istamayman›, dedi». Umar dedi: «Soʻng men Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu) bilan uchrashib: ‹Xohlasang, Hafsani senga nikohlab bersam›, dedim. U menga hech javob qaytarmadi. Men undan Usmon (roziyallohu anhu)dan xafa boʻlganimdan ham koʻra koʻproq xafa boʻldim. Bir necha kecha oʻtdi, soʻng Rasululloh ﷺ undan menga sovchi qoʻydilar, men uni u zotga nikohlab berdim. Soʻng Abu Bakr meni uchratib: ‹Sen menga Hafsani taklif qilganingda men senga hech javob qaytarmaganim uchun mendan xafa boʻlgandirsan?› dedi. Men: ‹Ha›, dedim. U: ‹Sen menga taklif qilganingda senga javob qaytarishimga faqat bir narsa toʻsqinlik qildi — men Rasululloh ﷺ uni zikr qilayotganlarini eshitgan edim, men esa Rasululloh ﷺ sirlarini oshkor qiluvchi emasdim. Agar u zot undan voz kechganlarida, men uni nikohlab olardim›, dedi».Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Ҳафса бинт Умар Хунайс — яъни ибн Ҳузофа — дан тул қолди. У Набий ﷺ саҳобаларидан, Бадрда қатнашганлардан эди ва Мадинада вафот этди. Мен Усмон ибн Аффон билан учрашиб, унга Ҳафсани таклиф қилдим ва: ‹Хоҳласанг, Ҳафсани сенга никоҳлаб берсам›, дедим. У: ‹Бу ҳақда ўйлаб кўраман›, деди. Бир неча кеча ўтди, сўнг мен уни учратдим, у: ‹Ҳозирча уйланишни истамайман›, деди». Умар деди: «Сўнг мен Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу) билан учрашиб: ‹Хоҳласанг, Ҳафсани сенга никоҳлаб берсам›, дедим. У менга ҳеч жавоб қайтармади. Мен ундан Усмон (розияллоҳу анҳу)дан хафа бўлганимдан ҳам кўра кўпроқ хафа бўлдим. Бир неча кеча ўтди, сўнг Расулуллоҳ ﷺ ундан менга совчи қўйдилар, мен уни у зотга никоҳлаб бердим. Сўнг Абу Бакр мени учратиб: ‹Сен менга Ҳафсани таклиф қилганингда мен сенга ҳеч жавоб қайтармаганим учун мендан хафа бўлгандирсан?› деди. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У: ‹Сен менга таклиф қилганингда сенга жавоб қайтаришимга фақат бир нарса тўсқинлик қилди — мен Расулуллоҳ ﷺ уни зикр қилаётганларини эшитган эдим, мен эса Расулуллоҳ ﷺ сирларини ошкор қилувчи эмасдим. Агар у зот ундан воз кечганларида, мен уни никоҳлаб олардим›, деди».