أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَيُّوبُ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ سَالِمًا، مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ كَانَ مَعَ أَبِي حُذَيْفَةَ وَأَهْلِهِ فِي بَيْتِهِمْ فَأَتَتْ بِنْتُ سُهَيْلٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ سَالِمًا قَدْ بَلَغَ مَا يَبْلُغُ الرِّجَالُ وَعَقَلَ مَا عَقَلُوهُ وَإِنَّهُ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَإِنِّي أَظُنُّ فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرْضِعِيهِ تَحْرُمِي عَلَيْهِ " . فَأَرْضَعْتُهُ فَذَهَبَ الَّذِي فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُهُ فَذَهَبَ الَّذِي فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Huzayfaning ozod qilingan quli Solim Abu Huzayfa va uning ahli bilan bir uyda edi. Suhaylning qizi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Solim erkaklar yetadigan yoshga yetdi va ular aql yetkazgan narsalarga aql yetkazdi. U oldimizga kirib-chiqadi, men esa Abu Huzayfaning koʻnglida bundan bir narsa borligini oʻylayapman», dedi. Nabiy ﷺ: «Uni emiz, unga harom boʻlasan», dedilar. Bas, men uni emizdim, shunda Abu Huzayfaning koʻnglidagi narsa ketdi. Men uning oldiga qaytib: «Men uni emizdim», dedim va Abu Huzayfaning koʻnglidagi narsa ketdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Ҳузайфанинг озод қилинган қули Солим Абу Ҳузайфа ва унинг аҳли билан бир уйда эди. Суҳайлнинг қизи Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Солим эркаклар етадиган ёшга етди ва улар ақл етказган нарсаларга ақл етказди. У олдимизга кириб-чиқади, мен эса Абу Ҳузайфанинг кўнглида бундан бир нарса борлигини ўйлаяпман», деди. Набий ﷺ: «Уни эмиз, унга ҳаром бўласан», дедилар. Бас, мен уни эмиздим, шунда Абу Ҳузайфанинг кўнглидаги нарса кетди. Мен унинг олдига қайтиб: «Мен уни эмиздим», дедим ва Абу Ҳузайфанинг кўнглидаги нарса кетди.