أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى قَرَظَةَ بْنِ كَعْبٍ وَأَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ فِي عُرْسٍ وَإِذَا جَوَارٍ يُغَنِّينَ فَقُلْتُ أَنْتُمَا صَاحِبَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمِنْ أَهْلِ بَدْرٍ يُفْعَلُ هَذَا عِنْدَكُمْ . فَقَالاَ اجْلِسْ إِنْ شِئْتَ فَاسْمَعْ مَعَنَا وَإِنْ شِئْتَ اذْهَبْ قَدْ رُخِّصَ لَنَا فِي اللَّهْوِ عِنْدَ الْعُرْسِ .
Omir ibn Saʼd (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men bir toʻyda Qaraza ibn Kaʼb va Abu Masʼud al-Ansoriy huzuriga kirdim. Choʻrilar qoʻshiq aytishayotgan edi. Men: «Ikkovingiz Rasululloh ﷺning sahobalari va Badr ahlidan boʻlaturib, huzuringizda shu ish qilinadimi?» dedim. Ular: «Xohlasang oʻtir, biz bilan tingla, xohlasang ket. Toʻyda koʻngil ochishga bizga ruxsat berilgan», deyishdi.Омир ибн Саъд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен бир тўйда Қараза ибн Каъб ва Абу Масъуд ал-Ансорий ҳузурига кирдим. Чўрилар қўшиқ айтишаётган эди. Мен: «Икковингиз Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобалари ва Бадр аҳлидан бўлатуриб, ҳузурингизда шу иш қилинадими?» дедим. Улар: «Хоҳласанг ўтир, биз билан тингла, хоҳласанг кет. Тўйда кўнгил очишга бизга рухсат берилган», дейишди.