أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيِّ، قَالَ كُنْتُ يَوْمَ حُكْمِ سَعْدٍ فِي بَنِي قُرَيْظَةَ غُلاَمًا فَشَكُّوا فِيَّ فَلَمْ يَجِدُونِي أَنْبَتُّ فَاسْتُبْقِيتُ فَهَا أَنَا ذَا بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ .
Atiyya al-Quraziy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Saʼd Banu Qurayza ustidan hukm chiqargan kuni men yosh bola edim. Ular men haqimda shubhaga tushdilar, ammo mening qov joyimda tuk chiqmaganini koʻrib, meni tirik qoldirdilar. Mana men sizlar orasidaman.Атийя ал-Қуразий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Саъд Бану Қурайза устидан ҳукм чиқарган куни мен ёш бола эдим. Улар мен ҳақимда шубҳага тушдилар, аммо менинг қов жойимда тук чиқмаганини кўриб, мени тирик қолдирдилар. Мана мен сизлар орасидаман.