أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ - قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَأَبُو هُرَيْرَةَ عَنِ الْمُتَوَفَّى، عَنْهَا زَوْجُهَا وَهِيَ حَامِلٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ آخِرُ الأَجَلَيْنِ . وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِذَا وَلَدَتْ فَقَدْ حَلَّتْ . فَدَخَلَ أَبُو سَلَمَةَ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ، فَقَالَتْ وَلَدَتْ سُبَيْعَةُ الأَسْلَمِيَّةُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِنِصْفِ شَهْرٍ فَخَطَبَهَا رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا شَابٌّ وَالآخَرُ كَهْلٌ فَحَطَّتْ إِلَى الشَّابِّ فَقَالَ الْكَهْلُ لَمْ تَحْلِلْ . وَكَانَ أَهْلُهَا غُيَّبًا فَرَجَا إِذَا جَاءَ أَهْلُهَا أَنْ يُؤْثِرُوهُ بِهَا فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " قَدْ حَلَلْتِ فَانْكِحِي مَنْ شِئْتِ " .
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Subaya al-Aslamiya eri vafotidan yarim oy soʻng koʻzi yorydi. Ikki kishi unga sovchi qoʻydi, biri yigit, ikkinchisi keksa edi. U yigitga moyil boʻldi. Shunda keksa kishi: «Sen hali halol boʻlmagansan», dedi. Uning oilasi safarda edi, u esa oila kelganda uni oʻziga afzal koʻrishlariga umid qilardi. Subaya Rasululloh ﷺ ning huzurlariga keldi. U zot: «Sen halol boʻlding, xohlaganingga turmushga chiqaver», dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Субая ал-Асламия эри вафотидан ярим ой сўнг кўзи ёрйди. Икки киши унга совчи қўйди, бири йигит, иккинчиси кекса эди. У йигитга мойил бўлди. Шунда кекса киши: «Сен ҳали ҳалол бўлмагансан», деди. Унинг оиласи сафарда эди, у эса оила келганда уни ўзига афзал кўришларига умид қиларди. Субая Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келди. У зот: «Сен ҳалол бўлдинг, хоҳлаганингга турмушга чиқавер», дедилар.