Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Subayaning eri vafot etib, u eri vafotidan oʻn besh kun — yarim oy soʻng koʻzi yorydi. Ikki kishi unga sovchi qoʻydi, u ulardan biriga moyil boʻldi. Odamlar uning oʻz boshimchaligicha ish qilishidan qoʻrqib: «Sen hali halol boʻlmagansan», deyishdi. Shunda u Rasululloh ﷺ ning huzurlariga bordi. U zot: «Sen halol boʻlding, xohlaganingga turmushga chiqaver», dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Субаянинг эри вафот этиб, у эри вафотидан ўн беш кун — ярим ой сўнг кўзи ёрйди. Икки киши унга совчи қўйди, у улардан бирига мойил бўлди. Одамлар унинг ўз бошимчалигича иш қилишидан қўрқиб: «Сен ҳали ҳалол бўлмагансан», дейишди. Шунда у Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига борди. У зот: «Сен ҳалол бўлдинг, хоҳлаганингга турмушга чиқавер», дедилар.