أَخْبَرَنَا حُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَابْنُ، عَبَّاسٍ وَأَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِذَا وَضَعَتِ الْمَرْأَةُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا فَإِنَّ عِدَّتَهَا آخِرُ الأَجَلَيْنِ . فَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَبَعَثْنَا كُرَيْبًا إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ يَسْأَلُهَا عَنْ ذَلِكَ فَجَاءَنَا مِنْ عِنْدِهَا أَنَّ سُبَيْعَةَ تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا فَوَضَعَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِأَيَّامٍ فَأَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَتَزَوَّجَ .
Abu Salama ibn Abdurrahmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men, Ibn Abbos va Abu Hurayra birga edik. Ibn Abbos: ‹Ayol eri vafot etganidan keyin tugʻsa, uning iddasi ikki muddatning uzunrogʻidir›, dedi». Abu Salama aytdi: «Shunda biz Kuraybni Ummu Salama huzuriga bu haqda soʻrash uchun yubordik. U undan bizga xabar keltirdiki, Subayaning eri vafot etib, u eri vafotidan bir necha kun keyin tugʻgan edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga turmushga chiqishni buyurdilar».Абу Салама ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Мен, Ибн Аббос ва Абу Ҳурайра бирга эдик. Ибн Аббос: ‹Аёл эри вафот этганидан кейин туғса, унинг иддаси икки муддатнинг узунроғидир›, деди». Абу Салама айтди: «Шунда биз Курайбни Умму Салама ҳузурига бу ҳақда сўраш учун юбордик. У ундан бизга хабар келтирдики, Субаянинг эри вафот этиб, у эри вафотидан бир неча кун кейин туғган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга турмушга чиқишни буюрдилар».