أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ {إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا} قَالَ كَانَ يَكُونُ فِي حِجْرِ الرَّجُلِ الْيَتِيمَ فَيَعْزِلُ لَهُ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ وَآنِيَتَهُ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ} {فِي الدِّينِ} فَأَحَلَّ لَهُمْ خُلْطَتَهُمْ.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan {Albatta, yetimlarning mollarini zulm bilan yeydiganlar} oyati haqida rivoyat qilinadi: «Bir kishining qoʻlida yetim boʻlar, u yetimning taomini, ichimligini va idishlarini ajratib qoʻyardi. Bu esa musulmonlarga ogʻir keldi. Shunda Alloh azza va jalla: {Agar ular bilan aralashib yashasangiz, ular sizning dindagi birodarlaringizdir} oyatini nozil qilib, ular bilan aralashib yashashni ularga halol qildi», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан {Албатта, етимларнинг молларини зулм билан ейдиганлар} ояти ҳақида ривоят қилинади: «Бир кишининг қўлида етим бўлар, у етимнинг таомини, ичимлигини ва идишларини ажратиб қўярди. Бу эса мусулмонларга оғир келди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Агар улар билан аралашиб яшасангиз, улар сизнинг диндаги биродарларингиздир} оятини нозил қилиб, улар билан аралашиб яшашни уларга ҳалол қилди», деди.