Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ukl yoki Urayna qabilasidan bir necha odam yoxud kishilar Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, biz chorvador xalqmiz, dehqonchilik ahli emasmiz», dedilar. Madinaning havosi ularga yoqmadi. Shunda Rasululloh ﷺ ularga tuyalar va choʻpon berishni buyurdilar hamda ularga chiqib, ularning suti va siydigidan ichishni amr qildilar. Sogʻayganlaridan soʻng — ular Harra tomonida edilar — Islomlaridan keyin kofir boʻldilar va Rasululloh ﷺning choʻponini oʻldirib, tuyalarni haydab ketdilar. U zot ortlaridan izlovchilar yubordilar. Ularni ushlab keltirishdi. U zot ularning koʻzlariga mix qizdirib bosdilar, qoʻllari va oyoqlarini kesdilar, soʻng ularni oʻlgunlaricha Harrada oʻz holicha tashlab qoʻydilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Укл ёки Урайна қабиласидан бир неча одам ёхуд кишилар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз чорвадор халқмиз, деҳқончилик аҳли эмасмиз», дедилар. Мадинанинг ҳавоси уларга ёқмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга туялар ва чўпон беришни буюрдилар ҳамда уларга чиқиб, уларнинг сути ва сийдигидан ичишни амр қилдилар. Соғайганларидан сўнг — улар Ҳарра томонида эдилар — Исломларидан кейин кофир бўлдилар ва Расулуллоҳ ﷺнинг чўпонини ўлдириб, туяларни ҳайдаб кетдилар. У зот ортларидан изловчилар юбордилар. Уларни ушлаб келтиришди. У зот уларнинг кўзларига мих қиздириб босдилар, қўллари ва оёқларини кесдилар, сўнг уларни ўлгунларича Ҳаррада ўз ҳолича ташлаб қўйдилар.