أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ النَّحْوِيُّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ تَعَالَى { إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ } الآيَةَ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي الْمُشْرِكِينَ فَمَنْ تَابَ مِنْهُمْ قَبْلَ أَنْ يُقْدَرَ عَلَيْهِ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ سَبِيلٌ وَلَيْسَتْ هَذِهِ الآيَةُ لِلرَّجُلِ الْمُسْلِمِ فَمَنْ قَتَلَ وَأَفْسَدَ فِي الأَرْضِ وَحَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ثُمَّ لَحِقَ بِالْكُفَّارِ قَبْلَ أَنْ يُقْدَرَ عَلَيْهِ لَمْ يَمْنَعْهُ ذَلِكَ أَنْ يُقَامَ فِيهِ الْحَدُّ الَّذِي أَصَابَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan Alloh taoloning {Alloh va Uning Rasuliga qarshi urush qiladiganlarning jazosi} degan oyati haqida rivoyat qilinadi. U dedi: Bu oyat mushriklar haqida nozil boʻldi. Ulardan kim tutilishidan oldin tavba qilsa, unga qarshi yoʻl yoʻqdir. Bu oyat musulmon kishi haqida emas. Kimki oʻldirsa, yer yuzida fasod qilsa, Alloh va Uning Rasuliga qarshi urush qilsa, soʻng tutilishidan oldin kofirlarga qoʻshilib ketsa, bu narsa uni qilgan gunohi uchun unga had jazosi qoʻllanishidan saqlab qololmaydi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан Аллоҳ таолонинг {Аллоҳ ва Унинг Расулига қарши уруш қиладиганларнинг жазоси} деган ояти ҳақида ривоят қилинади. У деди: Бу оят мушриклар ҳақида нозил бўлди. Улардан ким тутилишидан олдин тавба қилса, унга қарши йўл йўқдир. Бу оят мусулмон киши ҳақида эмас. Кимки ўлдирса, ер юзида фасод қилса, Аллоҳ ва Унинг Расулига қарши уруш қилса, сўнг тутилишидан олдин кофирларга қўшилиб кетса, бу нарса уни қилган гуноҳи учун унга ҳад жазоси қўлланишидан сақлаб қололмайди.