أَخْبَرَنِي أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطَرِّفِ بْنِ الشِّخِّيرِ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ، أَنَّهُ قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَغَضِبَ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَيْهِ جِدًّا فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ قُلْتُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الْقَتْلَ أَضْرَبَ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ أَجْمَعَ إِلَى غَيْرِ ذَلِكَ مِنَ النَّحْوِ فَلَمَّا تَفَرَّقْنَا أَرْسَلَ إِلَىَّ فَقَالَ يَا أَبَا بَرْزَةَ مَا قُلْتَ وَنَسِيتُ الَّذِي قُلْتُ قُلْتُ ذَكِّرْنِيهِ . قَالَ أَمَا تَذْكُرُ مَا قُلْتَ قُلْتُ لاَ وَاللَّهِ . قَالَ أَرَأَيْتَ حِينَ رَأَيْتَنِي غَضِبْتُ عَلَى رَجُلٍ فَقُلْتَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ أَمَا تَذْكُرُ ذَلِكَ أَوَكُنْتَ فَاعِلاً ذَلِكَ قُلْتُ نَعَمْ وَاللَّهِ وَالآنَ إِنْ أَمَرْتَنِي فَعَلْتُ . قَالَ وَاللَّهِ مَا هِيَ لأَحَدٍ بَعْدَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الْحَدِيثُ أَحْسَنُ الأَحَادِيثِ وَأَجْوَدُهَا وَاللَّهُ تَعَالَى أَعْلَمُ .
Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Abu Bakr as-Siddiq huzurida edik. U musulmonlardan bir kishiga gʻazablandi va gʻazabi juda kuchayib ketdi. Men buni koʻrgach: «Ey Rasulullohning xalifasi, uning boʻynini uzaymi?» dedim. Men oʻldirishni tilga olganimda, u butun bu gapdan boshqa mavzuga oʻtib ketdi. Biz ajralgach, u menga odam yuborib: «Ey Abu Barza, nima deding? Men aytgan gapingni unutdim», dedi. Men: «Uni menga eslating», dedim. U: «Aytgan gapingni eslamayapsanmi?» dedi. Men: «Yoʻq, vallohi», dedim. U: «Meni bir kishiga gʻazablanganimni koʻrganingda, ‹boʻynini uzaymi, ey Rasulullohning xalifasi?› deganingni eslamayapsanmi? Rostdan ham shuni qilarmiding?» dedi. Men: «Ha, vallohi, hozir ham agar buyursangiz, qilaman», dedim. U: «Vallohi, bu Muhammad ﷺ dan keyin hech kim uchun (haq) emas», dedi.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Абу Бакр ас-Сиддиқ ҳузурида эдик. У мусулмонлардан бир кишига ғазабланди ва ғазаби жуда кучайиб кетди. Мен буни кўргач: «Эй Расулуллоҳнинг халифаси, унинг бўйнини узайми?» дедим. Мен ўлдиришни тилга олганимда, у бутун бу гапдан бошқа мавзуга ўтиб кетди. Биз ажралгач, у менга одам юбориб: «Эй Абу Барза, нима дединг? Мен айтган гапингни унутдим», деди. Мен: «Уни менга эслатинг», дедим. У: «Айтган гапингни эсламаяпсанми?» деди. Мен: «Йўқ, валлоҳи», дедим. У: «Мени бир кишига ғазабланганимни кўрганингда, ‹бўйнини узайми, эй Расулуллоҳнинг халифаси?› деганингни эсламаяпсанми? Ростдан ҳам шуни қилармидинг?» деди. Мен: «Ҳа, валлоҳи, ҳозир ҳам агар буюрсангиз, қиламан», дедим. У: «Валлоҳи, бу Муҳаммад ﷺ дан кейин ҳеч ким учун (ҳақ) эмас», деди.