أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ إِلاَّ أَنْ يُؤْمَرَ بِمَعْصِيَةٍ فَإِذَا أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلاَ طَاعَةَ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmon kishi yoqtirsa ham, yoqtirmasa ham eshitishi va itoat qilishi lozim, faqat gunohga buyurilgan boʻlsa, bundan mustasno. Agar gunohga buyurilsa, unda eshitish ham, itoat qilish ham yoʻq», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон киши ёқтирса ҳам, ёқтирмаса ҳам эшитиши ва итоат қилиши лозим, фақат гуноҳга буюрилган бўлса, бундан мустасно. Агар гуноҳга буюрилса, унда эшитиш ҳам, итоат қилиш ҳам йўқ», дедилар.