Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir qoʻshinni joʻnatib, ular ustidan bir kishini amir qilib tayinladilar. U (amir) olov yoqib: «Unga kiringlar», dedi. Bir qancha odamlar unga kirmoqchi boʻlishdi, boshqalari esa: «Biz olovdan qochib qutulgan edik-ku», deyishdi. Ular buni Rasulullohga ﷺ aytishdi. Shunda u zot unga kirmoqchi boʻlganlarga: «Agar unga kirganingizda, qiyomat kunigacha uning ichida qolib ketardingiz», dedilar. Boshqalariga esa yaxshi soʻz aytdilar. Yana: «Allohga isyon boʻladigan narsada itoat yoʻq. Itoat faqat yaxshilikdadir», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир қўшинни жўнатиб, улар устидан бир кишини амир қилиб тайинладилар. У (амир) олов ёқиб: «Унга киринглар», деди. Бир қанча одамлар унга кирмоқчи бўлишди, бошқалари эса: «Биз оловдан қочиб қутулган эдик-ку», дейишди. Улар буни Расулуллоҳга ﷺ айтишди. Шунда у зот унга кирмоқчи бўлганларга: «Агар унга кирганингизда, қиёмат кунигача унинг ичида қолиб кетардингиз», дедилар. Бошқаларига эса яхши сўз айтдилар. Яна: «Аллоҳга исён бўладиган нарсада итоат йўқ. Итоат фақат яхшиликдадир», дедилар.