Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Ey Allohning Rasuli, mening ov qilinadigan itlarim bor, ular haqida menga fatvo bering», dedi. U zot: «Itlaring senga tutib bergan narsani ye», dedilar. U: «Agar ular ovni oʻldirib qoʻysa ham-a?» dedi. U zot: «Oʻldirib qoʻysa ham», dedilar. U: «Yoyim haqida menga fatvo bering», dedi. U zot: «Oʻqing senga qaytarib bergan narsani ye», dedilar. U: «Agar ov mendan gʻoyib boʻlib ketsa ham-a?» dedi. U zot: «Sendan gʻoyib boʻlib ketsa ham, unda oʻz oʻqing izidan boshqa oʻq izini topmasang yoki uni sasib ketgan holda topmasang, ye», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг ов қилинадиган итларим бор, улар ҳақида менга фатво беринг», деди. У зот: «Итларинг сенга тутиб берган нарсани е», дедилар. У: «Агар улар овни ўлдириб қўйса ҳам-а?» деди. У зот: «Ўлдириб қўйса ҳам», дедилар. У: «Ёйим ҳақида менга фатво беринг», деди. У зот: «Ўқинг сенга қайтариб берган нарсани е», дедилар. У: «Агар ов мендан ғойиб бўлиб кетса ҳам-а?» деди. У зот: «Сендан ғойиб бўлиб кетса ҳам, унда ўз ўқинг изидан бошқа ўқ изини топмасанг ёки уни сасиб кетган ҳолда топмасанг, е», дедилар.