أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ نَافِعًا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمُتَبَايِعَيْنِ بِالْخِيَارِ فِي بَيْعِهِمَا مَا لَمْ يَفْتَرِقَا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ الْبَيْعُ خِيَارًا " . قَالَ نَافِعٌ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا اشْتَرَى شَيْئًا يُعْجِبُهُ فَارَقَ صَاحِبَهُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ikki savdolashuvchi ajralishmagunlaricha savdolarida ixtiyorlidirlar, faqat savdo ixtiyor asosida boʻlgan boʻlsa bundan mustasno», dedilar. Nofeʼ aytadi: Abdulloh biror oʻziga yoqqan narsani sotib olsa, hamrohidan darhol ajralib ketardi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки савдолашувчи ажралишмагунларича савдоларида ихтиёрлидирлар, фақат савдо ихтиёр асосида бўлган бўлса бундан мустасно», дедилар. Нофеъ айтади: Абдуллоҳ бирор ўзига ёққан нарсани сотиб олса, ҳамроҳидан дарҳол ажралиб кетарди.