أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَمَّيْهِ، سَلَمَةَ وَيَعْلَى ابْنَىْ أُمَيَّةَ قَالاَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَمَعَنَا صَاحِبٌ لَنَا فَقَاتَلَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَعَضَّ الرَّجُلُ ذِرَاعَهُ فَجَذَبَهَا مِنْ فِيهِ فَطَرَحَ ثَنِيَّتَهُ فَأَتَى الرَّجُلُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَلْتَمِسُ الْعَقْلَ فَقَالَ " يَنْطَلِقُ أَحَدُكُمْ إِلَى أَخِيهِ فَيَعَضُّهُ كَعَضِيضِ الْفَحْلِ ثُمَّ يَأْتِي يَطْلُبُ الْعَقْلَ لاَ عَقْلَ لَهَا " . فَأَبْطَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga Tabuk gʻazotiga chiqdik va biz bilan bir sherigimiz bor edi. U musulmonlardan bir kishi bilan urishib qoldi. Oʻsha kishi uning bilagini tishlab oldi, u esa bilagini uning ogʻzidan tortib olganida, tishlaganning oldingi tishi tushib ketdi. Soʻng oʻsha kishi tovon soʻrab Paygʻambar ﷺ huzurlariga keldi. U zot ﷺ: «Biringiz birodarining oldiga borib, uni aygʻir tishlagandek tishlaydi-yu, soʻng kelib tovon talab qiladimi? Bunga tovon yoʻq», dedilar va Rasululloh ﷺ uni botil qildilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Табук ғазотига чиқдик ва биз билан бир шеригимиз бор эди. У мусулмонлардан бир киши билан уришиб қолди. Ўша киши унинг билагини тишлаб олди, у эса билагини унинг оғзидан тортиб олганида, тишлаганнинг олдинги тиши тушиб кетди. Сўнг ўша киши товон сўраб Пайғамбар ﷺ ҳузурларига келди. У зот ﷺ: «Бирингиз биродарининг олдига бориб, уни айғир тишлагандек тишлайди-ю, сўнг келиб товон талаб қиладими? Бунга товон йўқ», дедилар ва Расулуллоҳ ﷺ уни ботил қилдилар.