أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ ضَرَّتَيْنِ، ضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِعَمُودِ فُسْطَاطٍ فَقَتَلَتْهَا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالدِّيَةِ عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ وَقَضَى لِمَا فِي بَطْنِهَا بِغُرَّةٍ . فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ تُغَرِّمُنِي مَنْ لاَ أَكَلْ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ صَاحَ فَاسْتَهَلّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ " سَجْعٌ كَسَجْعِ الْجَاهِلِيَّةِ " . وَقَضَى لِمَا فِي بَطْنِهَا بِغُرَّةٍ .
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ikki kundoshdan biri ikkinchisini chodir ustuni bilan urib oʻldirib qoʻydi. Shunda Rasululloh ﷺ diyatni qotil ayolning asabasi (erkak qarindoshlari) zimmasiga, qornidagi homila uchun esa bir qulni (diyat qilib) hukm qildilar. Shunda aʼrobiy: «Na yegan, na ichgan, na (tugʻilib) ovoz chiqargan kimsaning diyatini menga toʻlatasanmi? Bunday narsa esa bekor ketishi kerak», dedi. U zot: «Johiliyatning qofiyabozligiday qofiyabozlik», dedilar va qornidagi homila uchun bir qulni (diyat qilib) hukm qildilar.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, икки кундошдан бири иккинчисини чодир устуни билан уриб ўлдириб қўйди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ диятни қотил аёлнинг асабаси (эркак қариндошлари) зиммасига, қорнидаги ҳомила учун эса бир қулни (дият қилиб) ҳукм қилдилар. Шунда аъробий: «На еган, на ичган, на (туғилиб) овоз чиқарган кимсанинг диятини менга тўлатасанми? Бундай нарса эса бекор кетиши керак», деди. У зот: «Жоҳилиятнинг қофиябозлигидай қофиябозлик», дедилар ва қорнидаги ҳомила учун бир қулни (дият қилиб) ҳукм қилдилар.