أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ مِنْ جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِدْرَى يَحُكُّ بِهَا رَأْسَهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكَ تَنْظُرُنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنِكَ إِنَّمَا جُعِلَ الإِذْنُ مِنْ أَجْلِ الْبَصَرِ " .
Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺning eshiklaridagi teshikdan moʻraladi, Rasululloh ﷺning qoʻllarida esa boshlarini qashiyotgan taroq bor edi. Rasululloh ﷺ uni koʻrganlarida: «Agar meni kuzatib turganingni bilganimda, buni koʻzingga sanchgan boʻlardim. Izn (soʻrash) faqat koʻz uchun (nigoh sababli) joriy qilingan», dedilar.Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг эшикларидаги тешикдан мўралади, Расулуллоҳ ﷺнинг қўлларида эса бошларини қашиётган тароқ бор эди. Расулуллоҳ ﷺ уни кўрганларида: «Агар мени кузатиб турганингни билганимда, буни кўзингга санчган бўлардим. Изн (сўраш) фақат кўз учун (нигоҳ сабабли) жорий қилинган», дедилар.